Volle-tijdbedienaren van het evangelie in Korea
EEN heer met een gedistingeerd voorkomen loopt naar de voordeur van een Koreaanse villa. Hij zoekt naar de bel. Wanneer hij op de knop drukt, werpt hij een blik op het naambordje en merkt op dat de huisbewoner Kim heet. Als het dienstmeisje achter de deur roept wie er is, vraagt hij of mijnheer Kim thuis is. Het dienstmeisje opent voorzichtig de kleine deur die in de grote deur is aangebracht. Aangezien de bezoeker er in haar ogen uitziet als een onderwijzer of als iemand die net zo voornaam is, laat zij hem binnen. Hij bukt zich om door de lage opening binnen te gaan. De bezoeker begroet de huisbewoner, stelt zich voor als een bedienaar van het evangelie en biedt zijn bijbelse boodschap aan. De bezoeker is een van de meer dan duizend getuigen van Jehovah die in Zuid-Korea volle-tijdbedienaren van het evangelie zijn. In Korea is een hoog percentage van de Getuigen in de volle-tijdbediening werkzaam. Sommigen besteden gedurende een maand die zij speciaal voor dat doel hebben gereserveerd, tussen de 75 en 100 uur aan het openbare bijbelse predikingswerk; anderen besteden als gewone pionierbedienaren geregeld elke maand 100 of meer uren aan deze activiteit en weer anderen — de speciale pionierbedienaren — besteden elke maand 150 uren aan deze dienst. In 1969 waren gemiddeld 1304 Getuigen elke maand in de pioniersdienst werkzaam. In januari 1970 werd er onder de 11.380 Getuigen die gedurende die maand actief predikten, een nieuw hoogtepunt van 2326 volle-tijdbedienaren van het evangelie bereikt.
Wat beweegt deze mannen en vrouwen ertoe zich gewillig in de dienst van hun Schepper aan te bieden? Het is hun verlangen de opdracht te gehoorzamen die Jezus Christus zijn discipelen gaf: „Gaat daarom en maakt discipelen van mensen uit alle natiën.” — Matth. 28:19.
HUN ACHTERGROND
Deze volle-tijdbedienaren van het evangelie hebben vaak een geheel verschillende achtergrond. Sommigen hebben deel uitgemaakt van een sekte van de christenheid, maar de meesten hebben een heidense achtergrond en waren vroeger voorouderaanbidders. Na tot een kennis van Gods waarheid gekomen te zijn, wilden zij anderen helpen de soort van vrijheid te genieten die de bijbelse waarheid schenkt.
Zoals in het geval van zoveel mensen, vluchtte één familie van Noord-Korea naar Zuid-Korea. Zij waren boeddhisten en voorouderaanbidders. Kort na de Koreaanse oorlog bestudeerde de moeder de bijbel met de Getuigen, en na verloop van tijd werden alle vier de gezinsleden volle-tijdpredikers van Gods Woord.
Een jonge vrouw die Gods Woord als pionierster predikt, is uit een huisgezin afkomstig waar de moeder een tovenares is. Haar vader houdt zich ook met occulte zaken bezig. Toen hun dochter een christelijke getuige van Jehovah werd, vervolgden zij haar. Nadat zij een volle-tijdpredikster van Gods Woord was geworden, zetten zij haar het huis uit. Nu gebruikt zij haar tijd om anderen te helpen zich van bijgeloof en valse religie los te maken.
Een jongeman op het eiland Tsjedzjoe, bij Korea’s zuidkust, is de enige christen in zijn familie. Als oudste zoon rustte op hem de traditionele verantwoordelijkheid het gezin in de voorouderaanbidding voor te gaan. Hij was ook degene die het grootste erfdeel zou ontvangen. Deze jongeman besloot Jehovah God als een volle-tijdbedienaar van het evangelie te dienen. Hierom en wegens zijn weigering zijn voorouders te aanbidden, werd hij hevig geslagen, het huis uitgezet en onterfd. Zijn familie dacht dat hij zijn geloof vaarwel zou zeggen. Hij deed dit echter niet; hij is nog steeds als volle-tijdbedienaar in Jehovah’s dienst werkzaam. En er zijn tekenen die erop wijzen dat de houding van zijn familieleden milder wordt jegens hem.
Een van deze volle-tijdbedienaren van het evangelie was, voordat hij Gods waarheid leerde kennen, een vurige tegenstander van de Japanse bezetting van Korea. Hij is ook eens een judokampioen geweest. Zijn kennissen vragen nu waarom hij zo hard in de bediening werkt. Hij antwoordt dat hij alles wat hij ooit heeft gedaan, altijd met hart en ziel heeft aangepakt, zonder dat het hem werkelijk voldoening schonk. Nu bezit hij een ware hoop voor de toekomst, terwijl zijn werk zowel voor hemzelf als voor degenen ten behoeve van wie hij dienst verricht, werkelijke voordelen afwerpt.
VEREISTE VERANDERINGEN IN HUN LEVEN
Deze volle-tijdbedienaren besteden niet al hun tijd in Gods dienst omdat zij niets anders te doen hebben. Velen van hen hadden carrière gemaakt of hadden een heel goede betrekking. Toch brachten zij veranderingen in hun leven aan om al hun tijd aan Gods werk te besteden. Een jonge prediker op het eiland Tsjedzjoe had bijvoorbeeld een goedbetaalde baan als kantoorbediende in het plaatselijke regeringsgebouw. Aangezien hij de volle-tijdbediening op zich wilde nemen, was hij bereid een verandering in zijn leven aan te brengen, ja, zijn wereldse carrière op te geven. Hij probeerde ontslag te nemen. Twee maal werd zijn ontslagaanvraag afgewezen. Zijn medewerkers brachten zijn ongelovige moeder ertoe er bij hem op aan te dringen geen carrière op te geven waar de meeste jongemannen jaloers op zouden zijn. Zijn beslissing was echter genomen. Hij diende voor de derde maal zijn ontslag in en wachtte niet op antwoord maar deed de ronde om van zijn medewerkers afscheid te nemen. Hij is nu gelukkig als een speciale volle-tijdbedienaar van het evangelie.
Het vereist veel geloof, moeite en volharding om de nodige veranderingen aan te brengen waardoor men zo’n volledig aandeel aan de prediking van Gods Woord kan hebben. Beschouw het voorbeeld eens van de vrouw van een arts (hij is atheïst) en moeder van vier kinderen. Zij bracht dusdanige veranderingen in haar leven aan dat zij elke maand honderd uur aan het predikingswerk kon besteden. Zij is een gediplomeerde verpleegster maar houdt zich nu met het geestelijke genezingswerk bezig door de „gezonde woorden” van de bijbel te gebruiken (2 Tim. 1:13). De aanvankelijke tegenstand van haar echtgenoot bracht haar niet van haar stuk; en zij speelt het klaar alle werkzaamheden die gedaan moeten worden, te verrichten, zodat zij goed voor haar vier kinderen en haar man zorgt, zich van haar huiselijke taken kwijt en de benodigde tijd aan het predikingswerk besteedt.
Om volle-tijdbedienaren van het evangelie te kunnen worden, hebben sommigen grote veranderingen in hun leven moeten aanbrengen ten einde in overeenstemming met de hoge morele maatstaven van de bijbel te leven. Zo is er bijvoorbeeld een volle-tijdbedienaar die in een van Korea’s dorpjes dienst verricht. Hij werd eens als de sterkste boer in de omgeving beschouwd, die in fysiek opzicht meer kon doen dan zijn buren en daarom meer kon verdienen. Hij was ook een sterke drinker. Nadat hij de waarheid uit de bijbel had leren kennen, begon hij te veranderen. Zijn gehele levenswijze veranderde, zodat hij zijn drinkgelagen opgaf. Hij nam de volle-tijdbediening op en hielp eraan mee een christelijke gemeente te organiseren waarvan zijn eigen gezin de kern vormde.
HOE ZIJ ZICHZELF ONDERHOUDEN
Zich in de volle-tijdbediening bedruipen, kan een groot probleem vormen. Er heerst in Korea namelijk veel werkeloosheid, waardoor het moeilijk is een betrekking voor halve dagen te vinden. Hoe lossen de pioniers dit probleem op? Hier volgen enkele voorbeelden:
Een van Jehovah’s getuigen in een klein dorpje verbouwt zijn land om in de stoffelijke behoeften van zijn gezin te voorzien. Door een verstandig gebruik van de resterende tijd is hij in staat op zijn minst honderd uur aan de bediening te besteden. Het gehele gezin werkt vanzelfsprekend mee. Zij kopen bijvoorbeeld zes maanden voordat er een congres van de Getuigen wordt gehouden, een aantal kalveren. Zij mesten deze dieren vet en verkopen ze dan vlak voor het begin van het congres, zodat hun reisonkosten door de opbrengst gedekt kunnen worden.
Eén prediker onderhoudt zijn gezin door zijn werk als schoolonderwijzer. Van de tijd die laat in de middag, ’s avonds en op de weekeinden beschikbaar is, reserveert hij elke maand honderd uur voor de prediking van Gods koninkrijk.
Een andere Getuige onderhoudt zichzelf en zijn vrouw door zijn werk als kunstenaar, terwijl hij de bediening op de eerste plaats stelt. ’s Ochtends werkt hij in de bediening, ’s middags verkoopt hij zijn schilderijen in kunstzaken en ’s avonds schildert hij. Het is een strak schema, maar hij houdt zich eraan dank zij een goede persoonlijke organisatie.
PREDIKERS VAN ALLE LEEFTIJDEN
Deze volle-tijdpredikers van Gods Woord zijn mensen van alle leeftijden; sommigen van hen zijn grootmoeders. Voordat een achtenvijftigjarige grootmoeder Gods waarheid leerde kennen, had zij geen hoop en was haar enige doel, zoals zij het uitdrukte, voor de kleinkinderen te zorgen en op haar dood te wachten. Zij was dertig jaar lang protestants geweest maar had geen ware hoop voor de toekomst. Wat kwam er een verandering in haar leven toen zij een Getuige werd! Zij ging in de volle-tijddienst. Nu is zij eenenzeventig jaar oud, en zij heeft tientallen mensen geholpen de waarheid van de bijbel te leren kennen. Zij heeft in haar jeugd kinderverlamming gehad, en daarom kan zij moeilijk lopen. Toch was zij vorig jaar gemiddeld elke maand 130 uur in de bediening werkzaam, terwijl zij elke week bij twaalf groepjes mensen een huisbijbelstudie leidde en elke maand ruim 100 bijbelverklarende tijdschriften in de huizen van de mensen achterliet. Tijdens een congres dat onlangs werd gehouden, werden dertien van haar leerlingen gedoopt. Zij is een en al vriendelijkheid en staat altijd klaar om iedereen in haar omgeving op te beuren en aan te moedigen.
Een andere volle-tijdpredikster van Gods Woord in Korea is een grootmoeder van zeventig jaar. Zij is reeds bijna twintig jaar in de volle-tijddienst werkzaam. Toen haar werd gevraagd hoeveel mensen zij had geholpen opgedragen christenen te worden, zei ze dat dit er meer dan honderd waren. Waar zij maar gaat, overal schijnen er mensen te zijn die zij als vruchten van haar arbeid kan beschouwen; zij spreken zonder uitzondering met veel genegenheid over haar, zoals zij over hun eigen grootmoeder zouden spreken.
Waarom zijn er onder Jehovah’s getuigen in Zuid-Korea zoveel volle-tijdbedienaren van het evangelie? Eén reden is dat zeer veel christelijke ouders het verlangen naar deze dienst bij hun kinderen inprenten. Beschouw het voorbeeld van een opziener in een van Seoels tweeënvijftig gemeenten maar eens. Hij en zijn vrouw zijn vele jaren achtereen beroemde zangers geweest die openbare uitvoeringen gaven. Hun gehele familie bestond uit boeddhisten en voorouderaanbidders. Zij moedigden hun kinderen aan in de bediening vorderingen te maken. Nu smaken zij de vreugde te zien dat twee van hun oudste dochters in de speciale volle-tijdbediening werkzaam zijn terwijl een zoon een gewone volle-tijdbedienaar van het evangelie is.
Deze volle-tijdbedienaren van alle leeftijden hebben in niet geringe mate tot de opmerkelijke groei bijgedragen die Jehovah’s getuigen de afgelopen jaren in Korea hebben ondervonden. Vijf jaar geleden waren er bijvoorbeeld 5936 actieve getuigen van Jehovah in Zuid-Korea werkzaam. Nu is dat aantal bijna verdubbeld tot 11.744!
Deze volle-tijdbedienaren in Korea, die vele achtergronden hebben en van alle leeftijden zijn, hebben een oprechte belangstelling en liefde voor degenen die zij in de bijbel onderwijzen. En daardoor hebben zij een bijzonder gunstige reactie ontlokt aan anderen die zij helpen hun Schepper als discipelen van Jezus Christus te dienen.