Rijke geestelijke zegeningen in Ghana
WANNEER u in het begin van dit jaar in Accra, de hoofdstad van Ghana, was geweest, dan zou u bemerkt hebben dat veel inwoners van die stad verbaasd stonden. De aanleiding daartoe vormde een zesdaags congres van Jehovah’s getuigen, de grootste van dit soort die ooit in Ghana gehouden was.
Tijdens de belangrijkste lezing was het terrein van de Internationale Jaarbeurs in Accra afgestampt vol met 32.023 toehoorders. Van elke twintig personen in de stad was er ten minste één op de vergadering. Dat was bijzonder opmerkenswaardig. Maar wie waren al die mensen? Er zijn in heel Ghana niet meer dan zo’n 13.000 Getuigen. Er waren echter anderen onder hen die sterk geïnteresseerd waren geraakt door de ijverige bediening van de Getuigen, en ook zij wilden graag rijke geestelijke zegeningen genieten.
UIT VELE STAMMEN
Let eens op enkele Getuigen die daar aanwezig zijn. Men kan hen dadelijk herkennen, want zij dragen kaartjes waarop hun naam staat en tevens met welke van de 281 gemeenten van Jehovah’s getuigen in Ghana zij verbonden zijn. Dit is Atonkontaba uit Bolgatanga in het Noorden; zijn gezicht is met stamtekens getatoeëerd. Zijn ouders waren namelijk niet bekend met Jehovah, de God van vrede. Bukari van de Gruma-stam is ook hier, met een brede grijns op zijn gelaat van zichtbaar genoegen, waarbij zijn puntige, gevijlde tanden schitteren. Die tanden maken u duidelijk dat hij de weg van de ware God nog niet zo lang bestudeert.
Het is verfrissend mensen te ontmoeten die nederig zijn en waardering hebben, zoals Amma Bempong uit het gebied van de Kwahuheuvels. Zij heeft haar cassaveboerderijtje en haar huis met rieten dak in het woud achtergelaten om hier samen met andere aanbidders van Jehovah van rijke geestelijke zegeningen te genieten. De grote, gespierde vissers van de Fanti-stam, die aan de kust wonen, vormen een vreemd contrast met de tengere, vlugge Ashanti-boeren uit de omgeving van Kumasi. Ook is er een kleine groep aangekomen van de Ivoorkust, waar zij in december zelf een congres gehad hebben in Abidjan.
Dit congres in Accra heeft niet alleen indruk op de toeschouwers gemaakt, maar heeft velen van hen er ook toe aangezet een ijverig onderzoek te gaan instellen. Een beambte van de Jaarbeurs verklaarde: „Ik heb werkelijk bewondering voor de discipline van Jehovah’s getuigen. Jullie zijn een rein volk.” Het hoofd van een school in Senya Beraku, die met zijn hele gezin van zeven personen aanwezig was, werd zo aangegrepen door het programma van de vergadering dat hij daarna zijn huwelijk wettelijk heeft laten vastleggen en aan de Koninkrijksprediking van de Getuigen is gaan deelnemen.
BIJBELKENNIS BEVORDEREN
Terwijl andere religieuze onderwijzers de bijbel negeren of omlaag halen, verdedigen de Getuigen de bijbel als de enige betrouwbare gids voor de mens en de enige werkelijke basis voor geestelijke zegeningen. De mensen komen dat nu te weten. De Getuigen hebben in hun eigen gelederen kennis en begrip bevorderd. Tien jaar geleden kon slechts 39 percent lezen en schrijven, maar nu bijna 70 percent. Lees- en schrijfklassen blijven pas-geïnteresseerden de gelegenheid bieden te leren hoe zij zelf de bijbel kunnen lezen en waarderen.
Wat een zegeningen heeft dit voor velen tot gevolg gehad! In Agona Duakwa bijvoorbeeld was een analfabete huisvrouw jarenlang lid van de Methodistische Kerk; toen maakte zij er een begin mee met Jehovah’s getuigen samen te komen. Mettertijd koesterde zij het verlangen haar rijke geestelijke zegeningen met anderen te delen door met de bijbel van huis tot huis te gaan. Op een dag daagde een kerkleider haar uit door haar bevoegdheid om anderen te onderwijzen, in twijfel te trekken. Als antwoord herinnerde zij hem eraan dat zij al de tijd dat zij bij zijn kerk aangesloten was geweest, analfabete gebleven was. Toen begon zij met hem te spreken over waar geloof dat grote zegeningen met zich brengt, waarbij zij haar argumenten aan de hand van de bijbel ondersteunde. Het was voor hem niet moeilijk te zien wat een voortreffelijke vooruitgang zij in bijbelkennis gemaakt had sinds zij de kerk verlaten had; het was duidelijk dat hij er spijt van had haar uitgedaagd te hebben.
De door het Wachttorengenootschap uitgegeven publikatie „De waarheid die tot eeuwig leven leidt” die op hun laatste congres in Ghana voor het eerst verkrijgbaar werd gesteld, is bijzonder in trek. In nog geen twee maanden zijn er vanuit het bijkantoor van het Genootschap in Accra bijna 80.000 exemplaren verstuurd. Voordien bedroeg het hoogste aantal boeken dat het bijkantoor in een heel jaar had verstuurd 54.206! Een volle-tijdbedienaar verspreidde aan alle onderwijzers in zijn stad een exemplaar van dit boek. De meesten van hen bezoeken nu geregeld de vergaderingen in de plaatselijke Koninkrijkszaal van de Getuigen en maken goede vorderingen in hun studie van de bijbel.
Er zijn zoveel verzoeken om bijbelstudies, dat er vaak een wachtlijst is. Eén Getuige berichtte dat hij op weg naar zijn gebied door een man werd aangeroepen die erop stond dat hij hem bezocht. Het bleek dat de man het congres had bijgewoond en nu graag wilde dat er een bijbelstudie in zijn huis gehouden zou worden. Hij zei: „Ik wil mijn staf inkrimpen.” Wat bedoelde hij? Hij had drie vrouwen, en hij wist nu dat hij, om vrede met God te kunnen genieten, slechts één vrouw mocht hebben. — 1 Tim. 3:2, 12.
In het hele land is het aantal van deze studies enorm gestegen. Er zijn nu dan ook gemiddeld elke maand 12.465 van deze studies.
Nog een factor die bijdraagt tot de rijke geestelijke zegeningen in Ghana is de sterke overtuiging die velen van deze nederige mensen ertoe aanzet een steeds groter aandeel aan het verbreiden van het goede nieuws van Gods koninkrijk te hebben. Eén jaar geleden besteedde in de maand april 20 percent van alle Getuigen in het land 75 of meer uur aan de bediening. Zelfs op dit ogenblik besteden ongeveer 600 personen elke maand honderd of meer uur aan het bekendmaken van de bijbelse boodschap van vrede en hoop.
SNELLE GROEI, MAAR ER IS MEER TE DOEN
Er is veel gedaan om de mensen in Ghana te helpen Gods waarheden te leren kennen. Tien jaar geleden waren er in Accra bijvoorbeeld 1260 Getuigen, een verhouding van één Getuige op elke 308 personen. Zij hebben een snelle groei meegemaakt, zodat er thans zevenentwintig gemeenten en 2500 Getuigen zijn. Dit is een verhouding van één op elke 186 personen in de stad.
Bovendien prediken Jehovah’s getuigen in 2510 van de 5200 steden met een bevolking van 200 personen of meer, geregeld van huis tot huis. Ten minste één maal per jaar zijn zij in staat nog ongeveer 500 andere plaatsen te bereiken. Maar er is nog meer te doen in Ghana.
De doopdienst op het congres wees op een toekomstige groei en geestelijke zegeningen. Het was bijzonder ontroerend te zien hoe de doopkandidaten rij na rij opstonden en de vragen die hun door de sprekers gesteld werden, met „ja” beantwoordden. Het strand was niet ver. Boven op een zes meter hoge klip verheugde een grote menigte toeschouwers zich bij de aanblik van 1657 personen die te midden van de rollende branding gedoopt werden. Dit waren er meer dan het totale aantal dat in het voorgaande dienstjaar in Ghana gedoopt was!
Elke kandidaat had zorgvuldig de bijbel bestudeerd en was in staat op verstandelijke wijze over tachtig punten te spreken die verband houden met bijbelse leerstellingen en beginselen. Velen hadden vóór hun opdracht hun huwelijksstatus in het reine moeten brengen door hun huwelijk bij de plaatselijke regeringsbureaus te laten inschrijven. Het stemde hen gelukkig deze verandering in hun leven aan te brengen en zo hun Schepper volledig te behagen. Spoedig zullen ook zij nu op doeltreffende wijze deelnemen aan het verbreiden van bijbels onderwijs.
Het meest verbazingwekkende van alles is wel de verenigende uitwerking die de bijbelse boodschap op eerlijke harten heeft. Mensen die Twi, Ga, Ewe, Frafra, Kasem en Engels spreken worden als werkelijke broeders, geestelijke broeders, tot elkaar gebracht. Zij kunnen vol vertrouwen in de toekomst nog meer rijke geestelijke goedheid verwachten wanneer Jehovah hun van ganser harte geschonken dienst zegent.
[Illustratie op blz. 616]
Mensen voor het Ghanese bijkantoor van het Wachttorengenootschap