Waarom de bijbel onderzoeken?

KUNT u zich een mensenwereld indenken waarin de Aziaat, de neger en de blanke allen blij zijn elkaar „broeder” te mogen noemen? Kunt u zich een wereld met slechts één religie voorstellen? Een wereld waarin alle mensen zijn verenigd in een liefdeband van aanbidding van de ene God die hemel en aarde heeft geschapen? Verreweg het meest verspreide en meest gelezen boek uit de hele geschiedenis spreekt over dit prachtige vooruitzicht. Het is een zeer oud en tegelijkertijd het meest actuele boek.

Dit boek van praktische wijsheid werd geheel door oosterlingen samengesteld. De boodschap evenwel die het bevat is niet alleen voor Aziaten van het Midden- of verre Oosten, maar ook voor Afrikanen, voor Europeanen, voor Amerikanen — voor de gehele mensheid! Er staat namelijk in dit boek: „God [is] niet partijdig . . . maar in elke natie is de mens die hem vreest en rechtvaardigheid werkt, aanvaardbaar voor hem.”a Dit boek is de bijbel.

Een jongeman uit Hirosjima vertelt hoe de religie van de bijbel zijn leven beïnvloedde:

„In 1963 trof ik voorbereidingen om naar Nara te gaan ten einde een opleiding als zendeling van Tenrikyo [de Religie der Hemelse Wijsheid] te ontvangen, toen op zekere dag een zendeling van Jehovah’s getuigen mij bezocht en ik een boek nam, getiteld ’Van het verloren naar het herwonnen paradijs’. Ik had enige belangstelling voor de bijbel gehad, en dit bezoek moedigde mij ertoe aan opnieuw het boek Spreuken te lezen. De zendeling kwam mij opnieuw opzoeken en nodigde mij uit, een openbare lezing bij te wonen, die werd gevolgd door een studie van het tijdschrift De Wachttoren, en wel het artikel ’Innerlijke harmonie — bewijs van het goddelijke auteurschap van de bijbel’, en mededelingen over het Internationale Congres van Jehovah’s Getuigen dat van 21-25 augustus te Kioto zou worden gehouden. Ik trof daarom regelingen dit congres te bezoeken alvorens naar Nara te gaan voor mijn Tenrikyo-zendelingopleiding, die op 26 augustus zou beginnen.

Het programma van het congres te Kioto was onderwijzend en bleek voor mij hoogst interessant te zijn. De verschillende sprekers hielden de een na de ander een logische, praktische en opbouwende lezing — geheel op de bijbel gebaseerd. Alle aanwezigen noemden elkaar bovendien ’broeder’ en ’zuster’ en gingen zeer vriendschappelijk met elkaar om. Er viel niets te bespeuren van de somberheid en koelheid waaraan ik op religieuze vergaderingen zo gewend was. Iedereen was heel vriendelijk en er heerste een opgewekte sfeer. Ook bezoekers van overzee van vele rassen en nationaliteiten waren aanwezig, maar zonder enig teken van rassenvooroordeel. Tegen het einde van het congres nodigde een ’broeder’ mij uit met hem mee terug te gaan naar Hirosjima en de bijbel te bestuderen. . . . Ik ben er nooit meer toe gekomen naar Nara te gaan voor de Tenrikyo-zendelingopleiding. . . . Nadat ik een volle maand aan bijbelstudie had gewijd, begon ik door Jehovah’s getuigen in de bediening opgeleid te worden, en na vier maanden onderwierp ik mij aan de waterdoop als symbool dat ik mij aan Jehovah had opgedragen, waardoor ik geheel in de Nieuwe-Wereldmaatschappij van Jehovah’s getuigen werd opgenomen.”

Deze jongeman had zendeling willen worden. Maar zendeling waarvan? Dit wist hij niet — totdat een studie van de bijbel hem duidelijk liet zien wat het ’ene geloof’ was dat gebaseerd is op de beloften van Jehovah God, de Schepper van hemel en aarde. — Ef. 4:5, 6.

HET BERICHT DAT DE CHRISTENHEID HEEFT OPGEBOUWD

Dit ’ene geloof’ dient men niet te verwarren met de religies van de christenheid. De sekten van de christenheid zijn reeds lange tijd afgeweken van de leerstellingen van de bijbel. Daarom is de geschiedenis van de christenheid zo vervuld van wreedheid en geweld en heeft ze in de loop der tijd een bericht opgebouwd, gekenmerkt door het op touw zetten van inquisities, kruistochten, wereldoorlogen en miniatuuroorlogen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren het de nazi’s van de christenheid, door een concordaat met het Vaticaan verbonden, die ongeveer tienduizend christelijke getuigen van Jehovah in concentratiekampen wierpen. Honderden van deze getrouwe christenen werden ter dood gebracht omdat zij weigerden aan Hitlers oorlog hun steun te verlenen. Zij kozen liever de dood dan het bijbelse beginsel te schenden dat opgetekend staat in Jesaja 2:4: „Zij [zullen] hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeimessen. . . . en zij zullen den oorlog niet meer leren.”

De christenheid van thans wordt geteisterd door toenemende misdaad, rassenonlusten en andere gewelddadigheid, en immoraliteit. Haar kerken zijn vol twijfelmoedigheid en twist. De bijbel heeft de ontwikkeling van dit afvallige stelsel, dat de zuivere bijbelse leer vervangt door het bijgeloof en ritueel van het Babylon uit de oudheid, voorzegd. De vruchten van de wetteloosheid die dit stelsel tegenover God aan de dag legt, kan men thans overal opmerken. Het zijn niet de vruchten van christelijke liefde. — Matth. 13:37-43; 7:21-23.

HET CHRISTENDOM IS ANDERS

Wat is dan het ware christendom? Het is de niet-sektarische religie van de bijbel. Deze concentreert zich rondom de aanbidding van de ene Almachtige God — de levende God, Jehovah. Toen Jezus Christus hier op aarde was, maakte hij de naam en de voornemens van zijn Vader, Jehovah, openbaar, en ook legde hij zijn eigen leven af als een slachtoffer, opdat de mensheid van de macht van de dood kon worden losgekocht en een eeuwig en volmaakt leven op een paradijsachtige aarde zou kunnen binnengaan. — Joh. 17:3, 6.

Tot Jehovah’s grootse voornemens behoort onder andere ook, dat deze aarde van goddeloosheid wordt gezuiverd en tot een schitterende plaats wordt gemaakt om door mensen bewoond te worden. Zelfs nu is de aarde prachtig om te zien, ofschoon zelfzuchtige mensen haar misbruiken. Een van de astronauten van de Apollo-8 merkte op zijn vlucht naar de maan op: „In het gehele universum, wáár wij ook keken, was het enige beetje kleur dat wij zagen, daarginds op de aarde. Daar konden wij het koninklijke blauw van de oceanen zien, evenals de bruine en bruingele kleuren van het land en het wit van de wolken. . . . In heel het hemelgewelf was de aarde het mooist om te zien. De mensen hier beneden beseffen niet wat zij hebben.”b Het wonder van de aarde en het leven erop vormen inderdaad iets waarvoor wij Jehovah God dienen te danken!

Ware christenen gaan echter nog verder. Zij bestuderen Gods Woord, de bijbel, om te ontdekken wat Gods voornemen ten aanzien van deze aarde is. Zij verheugen zich in zijn belofte dat deze aarde spoedig een paradijs zal worden, overvloedig bewoond door een verenigde mensheid die zich verheugt in de volheid van het leven in volmaaktheid. Zij tonen dankbaarheid door een aandeel te hebben aan het dringende werk dat bestaat in het bekendmaken van de weg der redding aan alle natiën der mensheid, voordat dit goddeloze samenstel eindigt. — 2 Tim. 4:2.

DE RELIGIE VAN HET LEVEN

De religie van de bijbel voorziet in onderwijs met het oog op een vreugdevol en zinvol leven, zowel nu als op de toekomstige paradijsachtige aarde (Pred. 2:24, 25; Fil. 4:8, 9). De meeste godsdienstige sekten van tegenwoordig houden zich echter meer bezig met riten voor de doden dan met de zorg voor de levenden. In dit verband vermeldt het boek Religions in Japan, in 1959 uitgegeven door het ministerie van onderwijs, regering van Japan, op bladzijde 104:

„Vanaf die tijd [het Meiji-tijdperk, beginnende in 1868] is het boeddhisme een religie geworden die voornamelijk begrafenisriten en herdenkingsdiensten voor de doden houdt. Deze herdenkingsdiensten worden bij elke Danka (verblijf van een gelovige) gehouden, en de ’Higan Hoyo’ of nachteveningsdiensten in het voorjaar en de herfst worden in elke tempel met grootse ceremoniën gevierd. Dit is het belangrijkste werk van het boeddhisme.”

Wij zouden eraan kunnen toevoegen dat het houden van begrafenisdiensten ook een van de voornaamste functies is van de godsdienstige sekten der christenheid.

De bijbel geeft echter geen instructies over riten voor de doden. Eén reden is dat de doden niet in gokuraku (de boeddhistische „hemel”), noch in jigoku (de boeddhistische „hel”) zijn, en evenmin op een plaats waar zij tussentijds zouden vertoeven, zoals velen sinds de dagen van het Babylon uit de oudheid hebben gedacht. Over de doden zegt de bijbel duidelijk: „De levenden weten tenminste, dat zij sterven moeten, maar de doden weten niets” (Pred. 9:5, 10). Welk nut hebben riten voor de doden dus?

De bijbel zegt echter tot christenen dat zij niet moeten ’treuren gelijk de overigen, die geen hoop hebben’ (1 Thess. 4:13). Waarom? Wegens de hoop voor de doden. Alle „doden, de groten en de kleinen”, die in het gemeenschappelijke graf van de mensheid vertoeven, zullen weer door een opstanding op deze aarde te voorschijn komen (Openb. 20:11-15). Indien zij geloof oefenen in het offer dat Jezus ten behoeve van hen heeft gebracht en aan Gods andere vereisten om op de paradijsachtige aarde te leven voldoen, kunnen zij tot menselijke volmaaktheid en eeuwig leven geraken. De verbazing van zijn toehoorders aanvoelend, zei Jezus: „Verwondert u hierover niet, want het uur komt waarin allen die in de herinneringsgraven zijn [de] stem [van de Zoon van God] zullen horen en te voorschijn zullen komen.” — Joh. 5:28, 29.

De bijbel beschrijft eveneens een „grote schare” van mensen uit alle natiën en volken. Dezen scheiden zich af van de valse religie. Zij raken niet verwikkeld in demonstraties, in studentenopstootjes of in het afbreken van het gevestigde gezag. In plaats daarvan leren zij volgens bijbelse beginselen te leven en laten het aan God over, op zijn eigen bestemde tijd de problemen van de aarde op te lossen. Vreedzaam en ijverig verkondigen zij Gods koninkrijk door bemiddeling van Christus als de hoop voor de mensheid. Deze „grote schare” verwacht, door Jehovah’s onverdiende goedheid, de vernietiging van het tegenwoordige goddeloze samenstel te overleven en het overvloedige, werkelijke leven op de paradijsachtige aarde binnen te gaan. — Openb. 7:9-17; 21:3-5; Joh. 11:25, 26.

WAAROM ZOVEEL VERWARRING IN DE RELIGIE?

Gezien het feit dat de mensheid zulk een schitterende toekomst voor ogen is gesteld, is het verwonderlijk dat zo weinigen de bijbelse hoop hebben aanvaard. Hoe komt dat? De bijbel zelf antwoordt in 2 Korinthiërs 4:3, 4: „Als er nu in werkelijkheid een sluier ligt over het goede nieuws dat wij bekendmaken, dan is het gesluierd onder hen die vergaan, onder wie de god van dit samenstel van dingen de geest van de ongelovigen heeft verblind opdat het verlichtende licht van het glorierijke goede nieuws over de Christus, die het beeld van God is, niet zou doorschijnen.” De „god van dit samenstel van dingen” is een werkelijk bestaande, onzichtbare persoon. De bijbel beschrijft hem ook als degene „die Duivel en Satan wordt genoemd, die de gehele bewoonde aarde misleidt” (Openb. 12:9). En wat een verwarde mislukking heeft zijn wanbestuur over deze aarde tot gevolg gehad!

Meer dan vierduizend jaar geleden, in het Babylon uit de oudheid, was het eerst God die de mensheid verstrooide vanwege hun afval tot valse religie. Tot op heden gebruikt Satan sektarische religie als een van de voornaamste middelen om de mensheid in verwarring te brengen. Hij maakt dat men het wenselijk acht en er tevreden mee is de godsdienst aan te hangen die men bij wijze van erfenis van zijn ouders heeft meegekregen.

Doch welke zekerheid kan iemand hebben dat de godsdienst van zijn ouders de juiste is? In Japan bijvoorbeeld toonden regeringsstatistieken die in 1957 werden gepubliceerd, aan dat dit land 379 religieuze sekten telde, waarvan er 38 tot de christenheid behoorden. Terwijl Japan toen een bevolking had van 90.000.000, beweerden de verscheidene sekten 123.000.000 aanhangers te hebben, waardoor wordt aangetoond dat velen tot meer dan één godsdienst behoorden.c Aangezien al deze sekten echter met elkaar in strijd zijn, zou hierdoor de kans dat een godsdienstaanhanger tot de ware religie zou behoren, slechts één of twee op de 379 bedragen — àls tenminste een van deze godsdiensten de ware zou zijn.

Wat nog bijdraagt tot de hedendaagse sektarische verwarring, zijn de vele nieuwe religies die sinds de Tweede Wereldoorlog zijn opgekomen als paddestoelen uit de grond. In Japan staan minstens 171 van deze nieuwe sekten ingeschreven. De meeste van deze echter stoelen op de bijgelovige denkbeelden van de oudere sekten. Zo is bijvoorbeeld het Nichiren-boeddhisme de voorloper van Reiyukai, Rissjo Kosai Kai en Soka Gakkai, die alle de sutra van de „Lotus van de Waarheid” onderschrijven. Ter illustratie van de aard van onderwijzing in Lotus Sutra wordt het volgende aangehaald uit het laatste hoofdstuk ervan (hst. 28):

„De mens die de fouten aan het licht brengt en kritiek levert op de vereerders van deze sutra, zal in dit bestaan melaatsheid oplopen. Hem die de vereerder van deze sutra bespot, zullen in elk bestaan zijn tanden gebroken en vaneengescheiden worden, zijn lippen zullen lelijk worden, zijn neus plat, zijn voeten en handen verwrongen, zijn ogen zullen scheel en zijn lichaam zal walgelijk worden; hij zal etterende zweren krijgen en bloed zal uit zijn lichaam komen, zijn buik zal van water opzwellen, hij zal ademnood hebben en aan allerlei kwaadaardige en ernstige ziekten lijden. Als men daarom — zelfs van verre — een man zal zien die deze sutra houdt, zal men opstaan en hem dezelfde eer bewijzen als de boeddha.”d

Bij wijze van tegenstelling zou u eens de Psalmen van de bijbel kunnen lezen, of Jezus’ bergrede, in Matthéüs de hoofdstukken vijf tot en met zeven. Aan welke soort van onderwijzing geeft u de voorkeur? Gelukkig zijn zij die zich van kinderlijk bijgeloof afscheiden. Van veel groter nut is de „wijsheid van boven”, Jehovah’s onderwijzing, die „redelijk [is] . . . vol van barmhartigheid en goede vruchten, . . . niet huichelachtig”. — Jak. 3:17.

WELKE RELIGIE IS GOED?

Klaarblijkelijk kan men niet zeggen dat ’elke religie goed is’. Er is veel verwarrends, veel misleidends en veel demoraliserends in het hedendaagse wereldrijk van Babylonische religie. De bijbel heeft dit enorme stelsel van sektarische religie tevoren beschreven als „Babylon de Grote, de moeder van de hoeren en van de walgelijkheden der aarde”. Religieuze geestelijke hoererij in de vorm van het stichten van politieke partijen en het zich mengen in de politiek voor zelfzuchtige doeleinden heeft niet Gods zegen! De dringende roep gaat thans uit tot allen die nog in „Babylon” zijn, doch de ware religie en het leven zoeken: „Gaat uit van haar, mijn volk, indien gij niet met haar in haar zonden wilt delen, en indien gij geen deel van haar plagen wilt ontvangen.” De snel slechter wordende wereldsituatie van thans toont echter aan dat de voltrekking van Gods oordeel aan de valse aanbidding zeer nabij is! — Openb. 17:5, 15-17; 18:4.

Er wordt echter meer verlangd dan de valse religie te verlaten. Jehovah God verlangt van hen die eeuwig leven willen verwerven dat zij de ware religie leren kennen en in praktijk brengen. Dit betekent, de bijbel te bestuderen en liefde aan te kweken voor Jehovah God, voor zijn Zoon, Christus Jezus, en voor zijn koninkrijk waardoor hij zijn wil op aarde zal laten geschieden (Matth. 6:9, 10). De bijbel bevat meer wijsheid dan in alle encyclopedieën en leerboeken die ooit door mensen werden geschreven, te vinden is. Zijn wijze raad en verstandig onderricht zijn onontbeerlijk als u plannen wenst te maken voor een schitterende toekomst voor uzelf en uw gezin. Jehovah’s getuigen zullen blij zijn u, geheel kosteloos, te mogen helpen de bijbel te bestuderen, zodat u de zuivere religie en de waarheid die tot eeuwig leven leidt, kunt vinden.

[Voetnoten]