’Laten wij het feest met waarheid vieren’

DE ISRAËLIETEN uit de oudheid kwamen ieder jaar drie maal bijeen om hun jaarlijkse feesten te vieren, namelijk het feest der ongezuurde broden, het feest der weken en het Loofhuttenfeest of het feest der inzameling. Zo komen ook Jehovah’s dienstknechten van tegenwoordig drie maal per jaar bijeen, twee maal voor hun kringvergaderingen en eenmaal voor een grotere vergadering, een districtsvergadering, een nationale of zelfs een internationale vergadering.a

Velen van hen zullen spoedig hun jaarlijkse districtsvergadering bijwonen en zij doen er daarom goed aan zich af te vragen: Staan mijn plannen vast? Heb ik mijn zaken zo geregeld dat ik alle vier dagen van dit geestelijke feest aanwezig kan zijn? Ga ik ernaartoe terwijl ik erop voorbereid ben iets bij te dragen tot het succes van de vergadering, door alle zittingen bij te wonen, goed op te letten en aantekeningen te maken, door mij vrijwillig voor dienst aan te bieden, door getuigenis af te leggen en door financiële bijdragen te geven naar gelang Jehovah mij heeft gezegend, zodat ik kan helpen de onkosten van de vergaderingen te bestrijden? Heb ik regelingen getroffen om mijn hele gezin mee te nemen, zoals Jozef, Jezus’ pleegvader, in 12 G.T. zijn gehele gezin meebracht om het feest in Jeruzalem bij te wonen? Kan ik het zo regelen dat ik anderen met mij meeneem?

Het is werkelijk geloofversterkend om in het Yearbook of Jehovah’s Witnesses van 1968 te lezen over de krachtsinspanningen die enkele christenen hebben gedaan om deze vergaderingen bij te wonen. In de Kongo „wandelden velen van hen wel driehonderd kilometer en zelfs nog meer ten einde het geestelijke voedsel dat op de vergaderingen geboden werd, te kunnen nuttigen” (blz. 112, 113). Twee speciale pioniers in Peru begonnen hun trip met een motorbootje en zakten een rivier af die hen dwars door het oerwoud voerde. De reis duurde elf dagen, waarbij zij verschillende gevaren het hoofd moesten bieden zoals verraderlijke stroomversnellingen, draaikolken en vraatzuchtige insekten, terwijl het bootje zelfs onder hen wegzonk. In Lesotho, in Zuid-Afrika, wandelden twee Getuigen ruim honderdtwintig kilometer over bergen en dwars door sneeuw om de vergadering te bereiken, terwijl één zuster veertig kilometer over bergen en door sneeuw wandelde om de vergadering bij te wonen, hoewel zij zes maanden in verwachting was.

De woorden van de apostel Paulus, ’laten wij het feest met ongezuurde broden van oprechtheid en waarheid vieren’, zijn echter geenszins beperkt tot het bezoeken van dergelijke vergaderingen (1 Kor. 5:8). Uit het verband blijkt namelijk dat Paulus het over een immorele man heeft die uitgesloten moest worden en daarom is het duidelijk dat wij voornamelijk in ons dagelijks gedrag het feest der ongezuurde broden met oprechtheid en waarheid moeten vieren. Het betekent een rein leven te leiden, vrij van het goddeloze zuurdeeg van deze wereld, met inbegrip van haar leer, haar gewoonten, haar maatstaven en haar praktijken. — Matth. 16:6, 12.

En waarlijk, de wereld van tegenwoordig is als nooit tevoren vervuld met het zuurdeeg van goddeloosheid. Bioscoopvoorstellingen, televisieprogramma’s en toneelopvoeringen worden steeds ontuchtiger en gewelddadiger. De commerciële wereld staat nergens voor in haar streven het publiek te trekken door amusement dat schokkend is. Wat een gevaar voor opgedragen christenen die proberen vrij te blijven van zuurdeeg. Iemand kan niet met zulke mensen omgaan zonder dat zijn nuttige gewoonten bedorven worden! — 1 Kor. 15:33.

Het is waar dat niemand van Jehovah’s dienstknechten hem volmaakt kan dienen; allen hebben tekortkomingen. Zij moeten allen echter strijden tegen zonde en, evenals hun Leider, Jezus Christus, moeten zij ’rechtvaardigheid liefhebben en goddeloosheid haten’. Hierin ligt hun bescherming, het slechte haten! (Hebr. 1:9; Ps. 97:10) Zij moeten er altijd tegen waken uit gewoonte te zondigen. Jehovah God is barmhartig en zal onze tekortkomingen vergeven, maar wij moeten niet achteloos worden, en geen zonde beoefenen. Hoewel hij wellicht vergeeft, zitten wij toch met de resultaten die het gevolg zijn van onze tekortkomingen!

De apostel Johannes helpt ons het verschil in te zien tussen het begaan van een zonde en het beoefenen van zonde: „Ik schrijf u deze dingen opdat gij geen zonde begaat. Mocht iemand niettemin een zonde begaan, dan hebben wij een helper bij de Vader, Jezus Christus, een rechtvaardige.” Maar, „een ieder die in eendracht met hem blijft, beoefent geen zonde; een ieder die zonde beoefent, heeft hem niet gezien noch hem leren kennen”. Ja, ten einde ’het feest met oprechtheid en waarheid te vieren’ moeten wij er vrij van blijven ons bereidwillig over te geven aan de „werken van het vlees”. Dit betekent een christelijk leven te leiden. — 1 Joh. 2:1; 3:6; Gal. 5:19-21.

In het bijzonder wanneer dienstknechten van Jehovah vergaderingen bijwonen, dient hun gedrag boven elke smaad verheven te zijn opdat er goed gesproken moge worden over hen tot eer van Jehovah’s naam en Woord, zoals dit ook steeds weer het geval is geweest. Laten al zulke personen er zorgvuldig op toezien dat deze vergaderingen gelijk ordelievende eilandjes van reinheid en vrede zijn in een zee van immoraliteit, wetteloosheid en twist.

[Voetnoten]