De verspreiding van de „Nieuwe-Wereldvertaling”
DEZE BIJBEL BEVALT HEN
Een Getuige in Canada maakte het volgende mee toen hij zijn medemensen bezocht om het Woord der waarheid met hen te delen: „De huisbewoonster van het huis dat ik het eerst bezocht, antwoordde: ’Ik ben druk bezig en heb mijn eigen kerk.’ Toen ik zag dat de deur langzaam dichtging, begreep ik dat zelfs een kort toespraakje te lang zou zijn; daarom hield ik de Nieuwe-Wereldvertaling omhoog en zei: ’Mevrouw, deze Nieuwe-Wereldvertaling van de bijbel bied ik alle goede mensen in deze buurt aan tegen een bijdrage van slechts één dollar.’
Zij had altijd al een nieuwe vertaling willen hebben en zei dat zij deze zou nemen. Aan de volgende deur bleek, dat haar buurvrouw er geen belangstelling voor had. Wat ik niet wist, was, dat dezelfde morgen de druk bezige dame vond dat zij het niet te druk had om haar niet geïnteresseerde buurvrouw haar pas verworven vertaling te laten zien. Zo gebeurde het, dat toen ik mijn toespraakje hield voor een heer, er een dame de straat afliep, bij het hekje stilhield en zei: ’Neem me niet kwalijk meneer, maar kan ik u even spreken? Hebt u zo juist bij een groen gepleisterd huis aangebeld?’ ’Ja.’ ’Wilt u dan zo vriendelijk zijn even terug te komen? Mijn moeder wil graag zo’n bijbel hebben, als u er tenminste nog één over hebt.’ Ik vertelde haar dat ik graag terug wilde komen nadat ik het Boek des Levens bij de heer had achtergelaten. Ik keerde terug naar het groen gepleisterde huis, hield het toespraakje en verspreidde de Nieuwe-Wereldvertaling bij de dame die geen belangstelling had getoond maar wier belangstelling was gewekt door haar buurvrouw, die haar deelgenote had gemaakt van het goede nieuws.”
HET WOORD VAN GOD BEKWAAM AANBIEDEN
Het eist voorbereiding om met schapen te vergelijken personen met het Woord van God te voeden, daar wij zowel de uitnemendheid van de aangeboden publikatie kennen als de praktische waarde ervan voor hun leven. Dit blijkt uit de volgende ervaring van een Getuige uit Tennessee: „Toen ik terugkwam bij een adres waar een dame had beloofd een bijbel te nemen, werd mij door de huisbewoonster gezegd dat zij van gedachte veranderd was; zij bezat niet langer de wens zich een Nieuwe-Wereldvertaling aan te schaffen. Zij beweerde dat wij iets aan de bijbel hadden toegevoegd. Ik vroeg haar welke schriftuurplaatsen precies volgens haar toevoegingen waren. Zij zocht, terwijl wij zonder een woord te zeggen wachtten, en ten slotte gaf zij toe dat zij geen toevoegingen kon vinden. ’Maar’, riep zij uit, ’deze is anders dan de bijbel!’ Ik gaf toe dat de Nieuwe-Wereldvertaling verschilt van de welbekende King James-bijbel, hoofdzakelijk omdat ze in modern Engels is geschreven.
Wij wachtten terwijl zij haar King James-bijbel opzocht en vestigden haar aandacht op Romeinen 8:8. Toen ik haar vroeg of zij de gedachte kon verklaren dat ’zij die in het vlees zijn, God niet kunnen behagen’, gaf zij toe dat dit erg verwarrend was. Nadat zij de nauwkeuriger weergave, ’Zij die in overeenstemming met het vlees zijn, kunnen God niet behagen’, had gelezen, was zij natuurlijk voldaan en gaf zij dadelijk toe dat de Nieuwe-Wereldvertaling superieur was. Na nog enkele vergelijkingen straalde zij van blijdschap om haar pas verworven kennis. Zij gaf een van haar kinderen en twintig-dollarbiljet om het te wisselen en was enthousiast over een bijbelstudie, waarmee onmiddellijk werd begonnen.”