Niet de manier om elkaar lief te hebben

● Ter inleiding van het eerste boek van haar trilogie over de Spaanse inquisitie, schrijft Jean Plaidy: „In alle bescheidenheid zou ik willen opmerken, dat het belangrijk is eraan te denken dat het christendom en de Kerk niet altijd gelijke tred met elkaar houden. In feite zijn de eenvoudige, op Jezus Christus’ onderwijzingen gebaseerde leerstellingen maar heel zelden opgevolgd. Ze zijn te eenvoudig om enige aantrekkingskracht uit te oefenen op mensen die macht en rijkdom — maar macht het meest — minnen, en hoe kunnen mensen macht verwerven door Christus’ leringen na te volgen? Welke tijdelijke glorie zouden zij zich kunnen verschaffen indien zij staf en ransel zouden nemen, zich van hun wereldse goederen zouden ontdoen en erop uit zouden trekken om het eenvoudige leerstuk te prediken: ’Hebt elkander lief’?”

„Waar zouden in een dergelijk leven de pracht en praal, de ceremoniële gewaden, het zwaaiende wierookvat, de vette inkomens en de schitterende paleizen te vinden zijn? Toch waren dit de tekenen van rang en aanzien die nodig waren om de hypnotische toestand in het leven te roepen, waarin mensen onder het mom van aanbidding van God, zichzelf zouden kunnen aanbidden.”

„Duizenden werden onderworpen aan de wreedste martelingen die de mens maar kon uitdenken; het vlees van hun slachtoffers werd met gloeiend hete nijptangen van het lichaam afgetrokken, waarna er gesmolten lood in de wonden werd gegoten; velen moesten de kwellingen van de palei en de waterproef ondergaan; sommigen werden op de pijnbank ter dood gebracht; anderen lieten het leven op de brandstapel; elk middel werd beproefd om het menselijke lichaam pijn te bezorgen en onwaardig te behandelen, en dit alles werd gedaan in de naam van Hem die zijn volgelingen het gebod had gegeven elkaar lief te hebben.” — The Rise of the Spanish Inquisition (Uitgegeven door R. Hale Limited, Londen, in 1959. Het werd gevolgd door The Growth of the Spanish Inquisition en The End of the Spanish Inquisition.)