Een wonder of hard werk

In Recife, de op twee na grootste stad van Brazilië, zou in een theater dat gedurende het carnaval in een danszaal was veranderd, een vergadering van Jehovah’s getuigen worden gehouden. Vier dagen lang dansten de mensen de klok rond op planken en grote schotten die men boven op de theaterstoelen had gelegd. Kort na het einde van het carnaval zou het congres beginnen. Toen het theater door stadstechnici werd bekeken, oordeelden zij dat men er minimaal achtenveertig uur voor nodig zou hebben om het schoon te maken en het voor het congres in gereedheid te brengen. Alleen „door een wonder van Christus”, zo zeiden zij, kon het in minder tijd worden schoongemaakt. Het congres kon echter niet achtenveertig uur wachten. Negenennegentig Getuigen trokken met breekijzers, bezems, scheppen, emmers, zwabbers en ander schoonmaakmateriaal gewapend de zaal in en gingen aan het werk. Na een paar uur kwamen zij er weer uit. Het gebouw zag er als nieuw uit. „Dit is gewoon een droom”, zei een stadsbeambte. Geen droom, geen wonder, alleen maar hard werk voor een waardige zaak.