Een vergadering voor Jehovah’s getuigen verandert in een vergadering door de getuigen
● Toen wij tijdens ons predikingswerk van huis tot huis vernamen dat er door het Patriciërsgenootschap van de plaatselijke Rooms-Katholieke Kerk op zijn maandelijkse vergadering een lezing over Jehovah’s getuigen was belegd, besloot een aantal Getuigen deze vergadering bij te wonen. De priester was daar echter zo van geschrokken dat hij het slechts aan vier Getuigen toestond te blijven.
● Na een duidelijk ingekorte en nogal milde lezing van tien minuten werd er gelegenheid tot discussie gegeven en konden er aan de voorzitter vragen worden gesteld; niemand uit het gehoor was echter in staat deze te beantwoorden. Een van de eerste vragen die door een katholieke dame gesteld werd, luidde: „Waarom gaan Jehovah’s getuigen van huis tot huis?” De voorzitter keek naar de gastspreker, de spreker keek op zijn beurt naar de priester die de leiding over het geheel had, en de priester keek — tevergeefs. Een van de aanwezige Getuigen greep deze gelegenheid aan door te verzoeken of hij de vragen mocht beantwoorden, wat men gaarne toestond.
● Vanaf dat moment werden er door de aanwezige katholieken vele vragen gesteld, welke allemaal tactvol en in overeenstemming met de waarheid werden beantwoord, terwijl daarbij vele schriftuurplaatsen werden aangehaald. Twee uur achtereen waren de Getuigen in de gelegenheid een schitterend getuigenis betreffende Jehovah, zijn voornemen, zijn koninkrijk, zijn zichtbare organisatie en de nieuwe aarde te geven. De belangstelling en de aan de dag gelegde goede wil waren zo groot, dat de priester het raadzaam achtte de vergadering te sluiten, waardoor enkele gretig door katholieken gestelde vragen onbeantwoord moesten blijven. Te oordelen naar de commentaren die wij achteraf hoorden, was dit een van de stimulerendste en belangwekkendste avonden geweest die ooit door het Patriciërsgenootschap waren belegd — de vergadering over Jehovah’s getuigen welke veranderde in een vergadering door de Getuigen! — Australië.