Gods onverdiende goedgunstigheid is voldoende

DE APOSTEL Paulus bad eens herhaaldelijk tot God om van een zekere aandoening verlost te worden. In plaats van zijn verzoek in te willigen, zei God echter tot Paulus: „Mijn onverdiende goedgunstigheid is voldoende voor u; want mijn kracht wordt in zwakheid volmaakt”. Dat Paulus deze les volledig ter harte heeft genomen, blijkt uit hetgeen hij enige jaren later aan de christelijke Filippenzen schreef: „Ik heb geleerd met de omstandigheden, waarin ik verkeer, genoegen te nemen. Ik vermag alle dingen in Hem, die mij kracht geeft”. — 2 Kor. 12:9, NW; Fil. 4:11, 13.

● Dat de onverdiende goedgunstigheid van Jehovah God voor christenen in deze tijd, evenals voor Paulus negentien eeuwen geleden, voldoende is, blijkt uit de volgende ervaring:

● Ongeveer twee jaar geleden belde een getuige van Jehovah bij een deur aan, waar hij door de verpleegster werd binnengenodigd. Zij bracht hem bij het bed van de vrouw des huizes, een moeder die zo te zien nog geen dertig was, en ten gevolge van kinderverlamming in een ijzeren long moest liggen. Door deze ziekte was zij zo wreed getroffen, dat zij van haar hals tot aan haar voeten verlamd was geraakt. Alles wat zij kon bewegen, was haar hoofd, en dan alleen nog maar van de ene naar de andere zijde. Toen zij had geluisterd naar wat de getuige te vertellen had, gaf zij de wens te kennen de haar aangeboden tijdschriften De Wachttoren en Ontwaakt! te willen hebben en dat zij die graag wilde lezen.

● De getuige ging met een partner spoedig naar deze invalide persoon terug. Deze was blij hen te zien, had bijbelse vragen te stellen en vond het fijn dat zij wilden terugkomen. Zo werden er geregeld bezoeken gebracht, die echter niet langer dan vijftien tot twintig minuten duurden, daar zij vlug moe werd. Eens zei zij: „Ik heb zoiets nog nooit eerder gehoord”. Zij vertelde dat zij in de zeven jaren dat zij ziek was, door vele vertegenwoordigers van verschillende religiën was bezocht, van wie de meesten gezondbidders waren. „Maar”, zo zei zij, „hoezeer ik het ook probeerde, het hielp nooit”. Ten slotte vertelden deze gezondbidders haar dat zij òf geen geloof bezat òf dat God haar voor in het verleden begane zonden strafte. Dit had haar ontmoedigd zodat zij met alle soorten van religie niets meer op had, terwijl zij de getuigen eerst met alle andere over dezelfde kam had geschoren.

● Zij merkte echter al spoedig op dat Jehovah’s getuigen anders waren, maar kon niet zeggen wat het precies was. Weldra gingen haar ogen open voor de hoop van Jehovah’s nieuwe wereld; en dat Satan voor de over de mens gebrachte weeën verantwoordelijk was, vond zij begrijpelijk. Wat haar ook diep trof, was dat Jehovah’s getuigen de bijbel opensloegen en haar het antwoord op haar vele vragen uit de bijbel lieten lezen. Geen enkele van de religieaanhangers die haar voordien hadden bezocht, had dit gedaan.

● Nu heeft zij het boek From Paradise Lost to Paradise Regained en leest hieruit haar twee kinderen voor, die de bladzijden voor haar omslaan. Aan haar bed is een grote plank bevestigd waaraan met klemmen de boeken zijn vastgemaakt. Hier ligt zij dan, terwijl zij leest en zich in de waarheid verheugt. Zij heeft ook vernomen dat men met de mond een belijdenis tot redding moet doen. Daarom heeft zij een speciale telefoon door middel waarvan zij haar vrienden en vriendinnen kan opbellen en hun over het goede wat zij over Jehovah en zijn nieuwe wereld heeft geleerd, kan vertellen. Haar kinderen geven haar telefoonnummers van vreemde mensen op die zij eveneens opbelt en die aldus getuigenis krijgen.

● Zij vroeg of zij tot de leden van Jehovah’s volk gerekend kon worden en een bericht van haar activiteit bij de gemeente kon inleveren. Hoe gelukkig was zij toen haar werd verteld dat zij eveneens tot Christus’ „andere schapen” kon behoren! Zij lacht altijd, terwijl de hoop die zij bezit en het pas gevonden geloof in Jehovah haar van het gezicht afstralen. Iedereen die haar vroeger kende, kan zien hoe zij tengevolge van deze door haar aangenomen nieuwe religie is veranderd. Het is ook een vreugde te zien hoe zij ernaar verlangt geregeld aan de prediking van het goede nieuws van Gods koninkrijk deel te nemen.

● Zij vertelt dat zij vroeger God ten onrechte van veel dingen de schuld had gegeven. Nu wil zij alles doen wat zij maar kan om God in de ogen van mensen te rechtvaardigen. Zij is volledig waakzaam en in elk opzicht intelligent. Zij geeft geregeld getuigenis aan anderen en leidt een huisbijbelstudie — toch kan zij alleen maar haar hoofd bewegen, van de ene naar de andere zijde. Zij ziet er verlangend naar uit om ondanks haar toestand, gedoopt te worden, want, zo zei zij: „Nu heb ik eindelijk de waarheid gevonden!”

● Wat een welsprekend bewijs geeft deze invalide, jonge moeder ervan dat Gods onverdiende goedgunstigheid voor zijn dienstknechten voldoende is!

„Vele scharen kwamen bij Hem, die lammen, kreupelen, blinden, stommen en vele anderen bij zich hadden, en zij legden die aan zijn voeten neer. En Hij genas hen, zodat de schare zich verwonderde, want zij zagen stommen spreken, kreupelen gezond, lammen lopen en blinden zien. En zij verheerlijkten den God van Israël.” — Mattheüs 15:30, 31.