Redding door trotse traditie te overwinnen
„[Gaat niet] boven hetgeen geschreven staat, opdat niet iemand uwer zich vóór den een en tegen den ander opblaze. Want wie onderscheidt u? En wat hebt gij, dat gij niet ontvangen hebt? En indien gij het dan ontvangen hebt, wat beroemt gij u, als of gij het niet ontvangen hadt?” — 1 Kor. 4:6, 7.
1. Welk gevaar ligt voor het gezin in wereldse traditie opgesloten?
TROTSE traditie behoort tot de denkwijze der oude wereld en moet met wortel en tak worden uitgeroeid aangezien er in Gods nieuwe wereld geen plaats voor is ingeruimd. Vrijwel ieder gezin is in een of ander opzicht door wereldse tradities aangetast. Dikwijls beseffen de mensen niet eens in welke mate hun denkwijze door de ingewortelde traditie en gebruiken der gemeenschap waarin zij leven, wordt beheerst. Het is voor de redding van het gezin noodzakelijk dat de gezinsleden zich van de gevaren van deze oude-wereldgewoonte bewust zijn. In dit artikel wordt besproken hoe door trotse traditie barrières, afscheidingen en verdeeldheid tussen families, gemeenschappen en nationale groepen worden geschapen.
2. Wat zijn enkele van de trotse tradities dezer wereld, en waarom zijn ze tegengesteld aan de beginselen der nieuwe wereld?
2 Tot deze tradities, die een zeer grote invloed op de denkwijze uitoefenen en verdeeldheid alsmede vooroordeel scheppen, behoren onder andere verschillende soorten van trots, zoals nationale trots, het trots zijn op ras of stam, familietrots omdat iemands familie wegens de een of andere prestatie in de geschiedenis beroemd is geworden, het trots zijn op rijkdom, kaste, kleur of taal, klassetrots en het trots zijn op een beroep. Sommige families zijn erg trots op hun voorouders en de aanbidding van hen, op de militaire heldendaden en tradities van hun voorvaders en op de oudheid van hun kerkelijke tradities. Er kan geen twijfel over bestaan dat deze tradities, waardoor de ene mens of groep van de andere wordt afgezonderd, met het goddelijke beginsel van eenheid in strijd zijn. Niemand kan aan deze tradities en vooroordelen vasthouden en tegelijkertijd deel uitmaken van de Nieuwe-Wereldmaatschappij.
HOUD U VRIJ VAN DEZE DINGEN
3. Waarop is trotse traditie gebaseerd? Waarom vormt ze een belemmering voor christelijke omgang en dienst?
3 Laten wij nu eens gaan beschouwen wat voor uitwerking enkele van deze wereldse tradities op de mensheid hebben. Klassenonderscheid treft men in nagenoeg alle natiën aan. Het kan op iemands bezittingen, prestaties, adellijke voorouders, beroep of intellectuele talenten zijn gebaseerd. Gezinnen die van deze bevoorrechte groepen afstammen, veronderstellen dat zij boven andere mensen staan, zodat zij trots en hoogmoedig worden, denkend dat zij beter dan de anderen zijn. Deze denkwijze is stellig in strijd met de leringen van Christus Jezus. De apostel Paulus veroordeelde de wereldse denkwijze van hen die ’aanmatigend, hooghartig en opgeblazen van eigenwaarde’ zijn (2 Tim. 3:1-7, NW). „God wederstaat de hoogmoedigen, maar den nederigen geeft Hij genade” (1 Petr. 5:5). Legt iemand zulk een houding aan de dag, dan kan hij zijn naasten niet werkelijk helpen de weg der redding te bewandelen, want deze houding zal een belemmering voor hem vormen op een broederlijke wijze met hen om te gaan. Daarom dienen allen nederigheid te zoeken, zoals in Gods Woord staat: „Eens mensen hoogmoed vernedert hem, maar een nederige van geest zal eer ontvangen.” — Spr. 29:23.
4. Waarom is nationale trots gekweekt, en waarom is hiervoor geen plaats in de Nieuwe-Wereldmaatschappij?
4 Nog een traditie die een zeer grote rol in de denkwijze der oude wereld speelt, is nationale trots. Zulk een trots wordt zorgvuldig door de politieke staat en haar onderwijsinstellingen, alsmede door haar geestelijke autoriteiten gekweekt. Het is een eeuwenoud plan dat door de politieke leiders wordt aangewend ten einde alle klassen van mensen tot slavernij te brengen en hen aan de politieke staat te binden. Hun wordt geleerd dat hun speciale natie een aparte plaats inneemt en dat zij superieur aan andere mensen zijn. Duitsland in het Hitler-tijdperk is een recent voorbeeld van een geslacht van mensen die met het idee bezield waren dat zij het ’herrenvolk’ waren dat er toe bestemd was over het leven van anderen te heersen. Dit is niets nieuws, want de Romeinen, de Anglo-Saksen en anderen hebben hetzelfde patroon gevolgd. Zij die tot de Nieuwe-Wereldmaatschappij behoren, moeten deze schijnheerlijkheid kunnen doorzien. Het is het werk van de Duivel en „hij is een leugenaar”. Gods geïnspireerde Woord zegt: „Hij heeft uit één man alle natiën der mensheid gemaakt, om op de ganse oppervlakte der aarde te wonen” (Hand. 17:26, NW). En wederom: „[Gaat niet] boven hetgeen geschreven staat, opdat niet iemand uwer zich . . . opblaze. Want wie onderscheidt u?” (1 Kor. 4:6, 7). Uit deze goddelijke beginselen moet men kunnen opmaken dat er in de Nieuwe-Wereldmaatschappij geen plaats voor nationale trots is. Dat mensen zonder deze dwaze, voor de oude wereld kenmerkende verdeeldheid in harmonie kunnen leven, is op de in 1958 in de stad New York gehouden internationale ’Goddelijke wil’-vergadering van Jehovah’s getuigen gebleken, waar 253.922 personen uit 123 natiën in christelijke vrede en eenheid bijeenwaren.
5, 6. Hoe is nationale trots in de door Jehovah’s getuigen aangenomen Resolutie veroordeeld, en wat moet er gedaan worden ten einde Gods goedkeuring te verwerven?
5 Op deze enorm grote internationale vergadering werd gemeenschappelijk een Resolutie aangenomen die aan de gehele wereld werd bekendgemaakt doordat er meer dan 70.000.000 exemplaren van werden verspreid. Hierin werd onder andere verklaard: „Dat wij [wegens onze gemeenschappelijke afstamming van Noach] één menselijke familie zijn, één mensengeslacht, waarvoor Jehovah God door bemiddeling van zijn Zoon Jezus Christus één gemeenschappelijke voorziening heeft getroffen, opdat wij in zijn naderbijkomende nieuwe wereld eeuwig in geluk zouden kunnen leven. . . . [dat] volgens de bijbel Satan de Duivel de onzichtbare god en heerser is, en dat de natiën en talen der aarde onder de macht van hem en zijn demonen de eenheid van het menselijke geslacht hebben verbroken en de mensheid in de huidige gevaarlijke situatie hebben gebracht.”
6 De grote familie der Nieuwe-Wereldmaatschappij die deze Resolutie aannam, heeft nationale trots overwonnen. Zo moeten alle gezinnen en families die Gods goedkeuring willen verwerven, eveneens trotse nationale traditie overboord werpen en erkennen dat zij van God afhankelijk zijn, die van hen verlangt dat zij als broeders en zusters met elkaar omgaan.
7. Welke houding dienen christenen ten aanzien van de taal aan te nemen?
7 Een verdere ontwikkeling van deze satanische barrière van menselijke afscheidingen kan worden waargenomen in het feit dat er vooroordeel en discriminatie wordt getoond ten aanzien van mensengroepen die een andere taal spreken, van een ander ras zijn en een andere huidskleur hebben. Mensen die trots op hun taal zijn, sluiten zich dermate voor anderen toe dat zij niet vrijelijk met hen kunnen omgaan, maar christenen moeten alle mensen met de boodschap bereiken. Wordt dit niet gedaan, dan wordt de door God gegeven opdracht om ’alle natiën te onderwijzen’ niet nagekomen. Iedere persoon die in Gods nieuwe wereld wenst te leven, dient het ernstige verlangen te hebben ongehinderd met zijn naasten te kunnen spreken. Soms bestaat de neiging dat men zich niet de moeite wil getroosten de taal van het land te leren.
8. Hoe kunnen sociale gewoonten en gewoonten op het gebied van het rassenprobleem tot een onschriftuurlijke handelwijze leiden?
8 Dan zijn er nog groepen van mensen die hun gewoonten, tradities en gebruiken op het gebied van het rassenprobleem boven christelijke beginselen plaatsen. Dit geldt vooral met betrekking tot sociale gewoonten. Sommigen geven er de voorkeur aan een vijandige houding aan de dag te leggen en hun gastvrijheid en omgang tot personen van hun eigen ras of tot familieleden te beperken in plaats van tot hun broeders en zusters van de Nieuwe-Wereldmaatschappij. Soms zullen ouders hun kinderen aanmoedigen om met leden van hun eigen taalgroep en ras om te gaan en met hen te trouwen in plaats van met hun christelijke broeders en zusters, ook al is dit in strijd met de schriftuurplaats: „Vormt geen ongelijk span met ongelovigen.” — 2 Kor. 6:14.
9. (a) Waarom zijn alle mensen, ongeacht hun huidskleur, voor God gelijk? (b) Welk menselijke gebruik zal Jehovah’s organisatie erkennen, en waarom?
9 Huidskleur is nog een onderwerp op grond waarvan zuiver menselijke traditie een stelsel van kunstmatige barrières tussen de mensen onderling heeft opgebouwd. Oorspronkelijk zijn alle mensen van dezelfde voorouder afgestamd en hebben zij dezelfde fundamentele vermogens. Allen moeten de ene waarachtige God erkennen en hem aanbidden, terwijl zij de Here Jezus Christus als hun persoonlijke Redder moeten aanvaarden. De mensen maken echter wel een onderscheid, en Gods volk moet de wet van het land erkennen wanneer deze in sommige landen segregatie met betrekking tot ras of kleur voorschrijft. Binnen de Nieuwe-Wereldmaatschappij bestaat evenwel geen verschil, zodat er voor het maken van onderscheid ten nadele van broeders en zusters wegens hun huidskleur geen rechtvaardiging bestaat. Jehovah God handelt niet volgens zulk een onderscheid: „Inderdaad bemerk ik, dat er bij God geen aanneming des persoons is, maar onder elk volk is wie Hem vereert en gerechtigheid werkt, Hem welgevallig.” — Hand. 10:34, 35.
10. Waarom is voorouderverering in Gods ogen laakbaar, en welke moeilijkheden brengt het met zich wanneer men deze traditie wil overwinnen?
10 Vooral in oosterse landen is de traditie der voorouderverering diep ingeworteld. Dode voorouders zijn de goden; er wordt voedsel voor hen neergelegd en er worden uitgebreide riten inachtgenomen en gebeden tot hen opgezonden. Het is een kwestie van de eer van de familienaam, die door alle levende familieleden met grote zorg wordt opgehouden. Oudere familieleden — de levende voorouders die spoedig goden zullen worden — vinden deze cultus een waardevol middel waardoor zij de jongere familieleden in bedwang kunnen houden en tot slaven kunnen maken. Zelfs mannen van middelbare leeftijd bezitten totdat hun ouders sterven, geen autoriteit in het huisgezin. Voorouderverering is eveneens een sluwe vorm van zelfvleierij de aanbidder stamt namelijk van vooroudergoden af en bevindt zich daarom op weg zelf een god te zijn. Door deze geloofsovertuiging wordt men van zijn naasten afgescheiden. Bovendien vindt iemand die hieromtrent het juiste inzicht ontvangt het zeer moeilijk om met een familietraditie die volledig door sociale, traditionele, religieuze en economische praktijken wordt beheerst, te breken. Daar de gedachte om te veranderen alleen al met verachting en vrees wordt beschouwd, is hun geest voor verandering of vooruitgang gesloten. Wil een gezin of familie vorderingen maken en zich met de Nieuwe-Wereldmaatschappij verbinden, dan moeten de leden ervan erop voorbereid zijn met de cultus van voorouder- of familieverering te breken.
11. Om welke redenen veroordeelde Jezus religieuze traditie, en welke voorbeelden worden gegeven?
11 Nog een diep ingewortelde menselijke traditie is de eerbied voor religieuze antiquiteit. De moslems, rooms-katholieken, boeddhisten, confucianisten en hindoes vereren hun klassieken — de werken en gezegden uit de donkere oudheid — die in strijd met het Woord van God zijn. Deze menselijke traditie verblindt hun geest voor onderzoek. Katholieken en protestanten stellen hun traditionele geloofsovertuigingen en -belijdenissen boven Gods Woord. De joden beschouwen de talmoed met zijn verzameling van menselijke redeneringen als kostbaarder dan de geïnspireerde Hebreeuwse Geschriften. Voor hen is de Schrift in vergelijking met de talmoed wat water in vergelijking met kostelijke, rode wijn is. Alle leringen van deze menselijke, wereldse tradities zullen, hoe oud ze ook mogen zijn, tot rampspoed leiden. Jezus zei: „Waarom overtreedt ook gij terwille van uw overlevering [traditie] zelfs het gebod Gods? . . . Zo hebt gij het woord Gods van kracht beroofd ter wille van uw overlevering [traditie]. Huichelaars, te recht heeft Jesaja over u geprofeteerd, zeggende: Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij. Tevergeefs eren zij Mij, omdat zij leringen leren, die geboden van mensen zijn.” — Matth. 15:3-9.
DE WAARHEID STELT TROTSE TRADITIE AAN DE KAAK
12. In welk opzicht zou trots inzake iemands sociale positie een belemmering voor het aanvaarden van de waarheid kunnen vormen?
12 Wanneer gezinnen of afzonderlijke personen de waarheid van Jehovah’s Woord aanvaarden, vormen deze trotse tradities dikwijls een belemmering. Iemand kan bijvoorbeeld werkelijk enthousiast zijn wanneer hem voor het eerst over Jehovah God, Christus de Koning en de nieuwe wereld van rechtvaardigheid wordt verteld. Het klinkt prachtig! Er is echter een probleem: „Wat voor invloed zal dit op de positie van mijn gezin hebben? Ons gezin staat hoog aangeschreven in de gemeenschap. Hierdoor zouden wij in plaats van respect en eer wellicht verachting of vervolging voor onszelf teweegbrengen. De waarheid is niet populair.” Wat dient de persoon die zich in zulk een positie bevindt te doen? Dient hij zich door menselijke tradities te laten leiden, of dient hij Gods Woord te aanvaarden en in het licht daarvan te wandelen? Ten einde Gods gunst te verwerven, is het het beste hèm te gehoorzamen.
13. Hoe is een bepaalde familietraditie in strijd met de beginselen van de Vredevorst, zoals in de in 1958 aangenomen Resolutie werd uiteengezet?
13 Weer een andere persoon is wellicht verrukt wanneer hij verneemt dat het Gods voornemen is een duizendjarige regering op te richten die over de gehele wereld vrede en geluk tot stand zal brengen en gedurende welke tijd de opstanding zal geschieden. Nu doet er zich een probleem voor. Hem wordt verteld over de grote Resolutie die Jehovah’s getuigen in de zomer van 1958 te New York hebben aangenomen. Hierin stond onder andere: „Dat wij, figuurlijk gesproken, onze zwaarden tot ploegscharen en onze speren tot snoeimessen hebben omgesmeed en dat wij, ondanks dat wij van zo vele nationaliteiten zijn, geen zwaard tegen elkaar zullen opheffen omdat wij christelijke broeders en leden van Gods ene familie zijn; ook zullen wij de oorlog tegen elkaar niet meer leren maar wij zullen in vrede, eenheid en broederlijke liefde in Gods paden wandelen.” Nu zegt de geïnteresseerde persoon: „Maar in mijn familie bestaat een trotse traditie op het gebied van het militarisme en de zeevaart. Onze naam heeft reeds geslachten lang de kleuren van deze natie gedragen. Mijn voorouders hebben in vele beroemde veldslagen gestreden.” Zulk een trotse traditie is lijnrecht in strijd met de beginselen van de Vredevorst. Deze persoon zal tussen trotse familietraditie en leven in de nieuwe wereld moeten kiezen.
14. (a) Zet uiteen wat de werkelijke bron is van de waarheid die door Christus Jezus werd gepredikt en thans door zijn getrouwe volgelingen wordt bekendgemaakt. (b) Om welke reden heeft het Genootschap zijn hoofdbureau in Amerika? Waarom dient dit voor de mensen geen reden te zijn om vooroordeel tegen de waarheid te hebben?
14 Dan zijn er mensen die vervuld van trots op hun oude nationale tradities, met een air van superioriteit betreffende de door de Watch Tower Bible and Tract Society uitgegeven lectuur, die het resultaat van bijbels nazoekwerk en bijbelstudie is, zeggen: „Waar komt deze lectuur vandaan? Van de Verenigde Staten? Och, dat is slechts een nieuwe natie. In ons land hebben wij eeuwenlang bijbelgeleerden gehad. Wat zou Amerika ons nu kunnen leren” Zulke personen geven blijk van minachting en hun houding komt overeen met wat over de verachte stad Nazareth werd gezegd: „Kan uit Nazareth iets goeds komen” (Joh. 1:47). Jezus’ boodschap kwam niet uit Nazareth maar was van Jehovah God afkomstig. Evenzo komt de boodschap van Jehovah’s getuigen in deze tijd niet uit Amerika maar is ze van de Allerhoogste God Jehovah afkomstig die ze door de werking van zijn heilige geest aan getrouwe mannen heeft overgegeven. De waarheid is geen Amerikaanse boodschap, alhoewel het hoofdbureau van het Genootschap — voor het gerief en voor het op praktische wijze behartigen van de werkzaamheden — in New York, een der grootste scheepvaart- en handelscentrums der aarde in deze tijd, is gevestigd. Nationale traditie dient redelijke mensen niet zo bevooroordeeld te maken dat zij blind voor de waarheid van Gods Woord worden, want Jehovah’s waarheid is in welk land of in welke taal dan ook hetzelfde. Om de waarheid te kunnen aanvaarden, moet men zulk een traditie overwinnen.
15. Geef een voorbeeld van de wijze waarop menselijke traditie iemand kan verhinderen de waarheid te aanvaarden.
15 Als een voorbeeld uit de praktijk moge het geval van een Duitse joodse man dienen die tijdens het Hitler-tijdperk met Jehovah’s getuigen in het concentratiekamp heeft gezeten. Hij zei: „Zij zijn ongetwijfeld een prachtig volk. Ik heb gezien hoe anderen — katholieke priesters, rabbi’s en protestanten — al hun beginselen lieten varen en als beesten leefden. Jehovah’s getuigen konden zij echter niet breken. Ik bewonder hen zeer. God is stellig met hen. Wat mijn geval echter betreft, ik heb mijn familie, mijn vrienden; ik ben krachtens traditie en opvoeding een jood en moet dat blijven. Ik zal hen stilzwijgend ondersteunen en bewonderen, maar ik zou mij nooit werkelijk bij hen kunnen aansluiten.” Hier hebben wij nu een voorbeeld van iemand die openlijk toegeeft dat menselijke tradities en rassentrots hem ervan weerhouden zich aan te sluiten bij hen op wie hij zichtbaar de geest van Jehovah heeft zien rusten.
WAAROM TROTSE MENSELIJKE TRADITIE OVERWONNEN MOET WORDEN
16. Noem schriftuurplaatsen en redenen waardoor te kennen wordt gegeven waarom menselijke tradities door Gods volk overwonnen moeten worden.
16 Gezien traditie haar oorsprong niet bij Jehovah, maar bij deze wereld vindt, moet Jehovah’s getrouwe volk overeenkomstig de woorden van de Here Jezus — „Zij zijn geen deel van de wereld evenals ik geen deel van de wereld ben” — part noch deel aan deze wereld hebben (Joh. 17:16, NW). Dat het noodzakelijk is zich afgescheiden van wereldse praktijken en tradities te houden, werd door de apostel Johannes te kennen gegeven: „Hebt de wereld niet lief en hetgeen in de wereld is. Indien iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. Want al wat in de wereld is: de begeerte des vlezes, de begeerte der ogen en een hovaardig leven, is niet uit den Vader, maar uit de wereld. En de wereld gaat voorbij en haar begeren, maar wie den wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid.” (1 Joh. 2:15-17). Volgens dit duidelijke gebod moet men dus niet naar de wegen van de oude wereld zijn gevormd. De apostel Paulus zei: „En wordt niet langer naar dit samenstel van dingen gevormd, maar wordt veranderd door uw geest te hervormen, opdat gij voor uzelf de goede, aangename en volledige wil van God moogt beproeven.” — Rom. 12:2, NW.
17. Bij wie vindt menselijke traditie haar oorsprong, en in wat voor toestand geraken de aanhangers ervan?
17 Uit deze schriftuurplaatsen blijkt duidelijk dat menselijke, trotse traditie haar oorsprong niet bij God maar bij de Duivel vindt. Ze is niet van boven maar van beneden afkomstig, van deze goddeloze wereld die God vijandig gezind is. „Weet gij niet, dat de vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is? Wie dus een vriend der wereld wil zijn, wordt metterdaad een vijand van God” (Jak. 4:4). Daar stellig geen enkel verstandig persoon een vijand van God wil zijn, moet Jehovah’s volk de wereld en haar traditie overwinnen.
18, 19. Wat zijn de werken van menselijke traditie, en hoe worden ze thans waargenomen?
18 Menselijke traditie is een onderdeel van de trotsheid des vlezes. Ze brengt kwade praktijken voort. De apostel Paulus zegt: „Het is duidelijk, wat de werken van het vlees zijn: hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, veten, twist, afgunst, uitbarstingen van toorn, zelfzucht, tweedracht, partijschappen, nijd, dronkenschap, brasserijen en dergelijke, waarvoor ik u waarschuw, zoals ik u gewaarschuwd heb, dat wie dergelijke dingen bedrijven, het Koninkrijk Gods niet zullen beërven” (Gal. 5:19-21). Dit is nog een krachtige reden waarom allen die deel van Gods nieuwe wereld wensen uit te maken, trotse traditie moeten overwinnen.
19 Het kwaad dat door trotse, menselijke traditie wordt gesticht, kan men waarnemen in de huidige jammerlijke toestand waarin deze wereld met haar twist, onenigheid, verdeeldheid, partijdigheid, haat, corruptie en oorlog verkeert. De hele theorie van aparte traditie is een verdeeldheid brengende kracht. Door zulk een traditie worden wereldeenheid, nationale eenheid en gezinseenheid verbroken.
20. Welk standpunt hebben Jehovah’s getuigen zowel individueel als gezamenlijk ingenomen, zoals blijkt uit de Resolutie die zij op de vergadering in New York hebben aangenomen?
20 Jehovah’s getuigen hebben de wereld de rug toegekeerd en hun standpunt tegen de wereld ingenomen. Zij zijn vóór Gods nieuwe wereld en hebben hun standpunt als één verenigd volk dat afgescheiden van deze wereld met haar verdeeldheid veroorzakende tradities is, over de gehele wereld bekendgemaakt. In de Resolutie die zij in 1958 op hun internationale congres in New York aannamen, verklaarden zij: „Dat wij, ondanks dat wij van zo vele verschillende volken afkomstig zijn, tot één christelijk volk zijn geworden omdat wij ons van deze wereld en haar weerzinwekkende conflicten hebben afgescheiden en ons door bemiddeling van Jezus Christus aan onze ene God en hemelse Vader hebben opgedragen . . . dat wij . . . niet zullen toelaten dat mensen die tegen God strijden onze eenheid zullen verbreken.” En bovendien: „. . . [dat] wij waardig gerekend mogen worden Gods eeuwige nieuwe wereld na Armageddon te worden binnengeleid om hem daar eensgezind als één familie van zijn schepselen zonder rassenonderscheid, nationale grenzen en afscheidingen onder één regering — Zijn door Christus bestuurde koninkrijk — te aanbidden en om voor eeuwig en altijd zijn wil te doen.”
HOE MEN TROTSE TRADITIE KAN OVERWINNEN
21. Is trotse traditie iets nieuws? Vertel wat de apostel Paulus te Athene aantrof.
21 De trotse menselijke tradities die zich in deze twintigste eeuw voordoen, zijn niets nieuws in de geschiedenis der mensheid. De Griekse beschaving die de apostel Paulus te zien kreeg toen hij 1900 jaar geleden Athene bezocht, was op dezelfde denkwijze gebaseerd. Toen Paulus in afwachting van de komst van Silas en Timotheüs alleen was, ging hij met veel belangstelling de stad en haar gewoonten bezichtigen. Hoewel hij vele steden en veel afgoderij had gezien, was hij toch ontzet over wat hij in Athene zag: „Terwijl Paulus te Athene op hen wachtte, werd zijn geest in hem geprikkeld, toen hij zag, dat de stad zo vol afgodsbeelden was” (Hand. 17:16). Overal in de stad zag men afgoden, niet alleen in de tempels maar ook op de openbare pleinen en straten.
22. Tegenover welke toestand waarin de mensen in Athene verkeerden, zag Paulus zich geplaatst? En aan welke problemen moest hij het hoofd bieden om de waarheid te kunnen uiteenzetten?
22 Athene was een universiteitsstad waar zich vele professoren, lectoren, filosofen, studenten en intellectuelen ophielden. „Alle Atheners nu en de vreemdelingen, die zich daar ophielden, hadden voor niets anders tijd over dan om iets nieuws te zeggen of te horen.” Zij deden niets liever dan praten en argumenteren: „Enigen van de Epicureïsche en Stoïcijnse wijsgeren redetwistten met hem” (Hand. 17:18-21). De christen Paulus bevond zich alleen in deze goddeloze gemeenschap van agnostici en intellectuelen, die geheel in trotse tradities en menselijke theorieën opgingen. Hoe kon de ware aanbidding aan deze ongelovigen worden uiteengezet? Hoe kon hij deze wereldwijze mensen helpen zodat zij zouden gaan beseffen dat zij de waarheid niet hadden? Hoe kon hij hen helpen, door de barrières van traditie uit hun geest te verwijderen? Daar hij inzag dat deze mensen ten einde gered te kunnen worden, eerst met hun trotse traditie moesten breken, begaf hij zich naar het hof van de Areopagus, het hoogste gerechtshof te Athene. Op deze plaats, die beroemd was om haar oudheid, bepleitte Paulus de zaak van het christendom. Wanneer wij eenmaal begrijpen hoe de apostel Paulus deze aangelegenheid onder leiding van de heilige geest aanpakte, hebben wij een voorbeeld dat ons laat zien hoe fundamentele bijbelse waarheden gebruikt kunnen worden om trotse traditie te overwinnen.
23. Welke fundamentele waarheden gebruikte Paulus om door trotse traditie heen te breken?
23 Allereerst zette Paulus de trotse Atheense intellectuelen een trapje lager, op een gemeenschappelijk niveau met alle andere mensen, door de volgende fundamentele waarheden uiteen te zetten: „De God, die de wereld en al wat daarin is, gemaakt heeft, die de Heer is van hemel en aarde, . . . Hij die aan allen leven en adem en alles geeft. Hij heeft uit één vader alle volken der mensheid gemaakt . . . In Hem immers leven we, bewegen we, zijn we . . . Zijn we dus van Gods geslacht, dan moeten we ook niet denken, dat de godheid gelijk is aan goud, zilver of steen, of aan beeldwerk van menselijke kunst en vinding. . . . Hij heeft een dag bepaald, waarop Hij de wereld met rechtvaardigheid oordelen zal door een Man, dien Hij daartoe bestemd heeft. En hiervoor gaf Hij aan allen het zeker bewijs, door Hem op te wekken uit de doden.” — Hand. 17:24-31, PC.
24. Toon aan de hand van de Schrift aan dat niemand iets heeft waar hij op kan roemen.
24 Hieruit vernemen wij hoe Paulus de mensheid met haar trotse tradities in het ware licht stelde door te tonen dat alle mensen alleen al voor hun bestaan van God afhankelijk zijn. Zonder deze eerste gave van God zouden zij, noch hun steden, natiën of tradities, hier ooit hebben bestaan. Wanneer zij dus beseften dat zij volledig van de Schepper en Levengever afhankelijk waren, dienden zij zijn weg te leren kennen en zijn geboden te gehoorzamen, zoals Paulus later in zijn brief aan Timotheüs zei: „Want wij hebben niets op de wereld medegebracht; wij kunnen er ook niets uit medenemen. Als wij echter onderhoud en onderdak hebben, dan moet ons dat genoeg zijn.” — 1 Tim. 6:7, 8.
25. Wat moeten wij doen om redding te verwerven, en waarvoor dienen wij dank te zeggen?
25 Willen wij — hetzij in gezinsverband of als afzonderlijke personen — ooit redding kunnen verwerven, dan moeten wij allen beseffen dat alles wat wij hebben van de Almachtige Schepper van het universum afkomstig is. Een ieder dient met dankbaarheid jegens Hem vervuld te zijn voor de goedheid en onverdiende goedgunstigheid die hij ons heeft betoond door de weg tot zijn gunst en redding voor ons te openen. Keren wij menselijke, wereldse tradities met hun trots niet de rug toe, dan zullen ze een barrière vormen die ons altijd in de weg zal staan, ons altijd nadeel zal berokkenen, altijd verdeeldheid zal veroorzaken en altijd mensen in vijandschap met God en hun naasten zal doen leven. Laten wij Jehovah dankzeggen voor de openbaring der waarheid, wetend dat er in Jehovah’s nieuwe wereld geen plaats is voor iets wat verdeeldheid of afscheidingen veroorzaakt. Allen moeten thans in vrede en in eenheid met elkaar leven.
[Illustratie op blz. 717]
Noach
Negride
Kaukasisch
Mongolide