Optimistisch ondanks onheilspellende vooruitzichten

SOMMIGE mensen gaan zorgeloos, met een geest van ’wie doet me wat,’ door het leven. Zulke personen bezitten het gelukkige vermogen de wereldtoestanden te kunnen vergeten. Zij die zich terdege bewust zijn van de ernst van de wereldtoestanden, koesteren vaak grote vrees voor de toekomst.

Zo schreef de New York Times van 12 juni 1955 het volgende in een redactioneel artikel: „Wij hebben nu lang geleefd in een soort van winterse moderne wereld. Vrees heeft het bloed in onze aderen doen stollen en er is, vreemd genoeg, niet genoeg haat geweest om het te verwarmen. Wij kunnen deze periode eigenlijk geen periode van verschrikkelijke strijd noemen. Het is veeleer een periode van bezorgdheid. Dit komt omdat, en misschien zal aan het einde er van blijken dat dit een gelukkige omstandigheid is, de wereld het zich niet langer kan veroorloven haar haat te koelen — want de sombere waarheid is dat haat thans zelfmoord betekent, haat is de laatste doodskilte geworden.” Gezien de fouten welke de mensheid in het verleden heeft gemaakt, biedt de hoop dat de mensheid een zekere handelwijze zal vermijden omdat dit zelfmoord zou betekenen, maar een schrale troost.

De opmerkingen welke Dr. Krumm, een geestelijke welke aan de Columbia universiteit, V.S., is verbonden, bij de diploma-uitreiking van 160 vierde-jaars studenten maakte, zijn hier op zijn plaats. Hij zeide dat hij betwijfelde of iemand die enige kijk op de geschiedenis heeft, thans in alle ernst een optimist kan zijn, en verder beweerde hij dat de bijbel verklaart dat de toekomst „in een mysterie is gehuld.” „Wij zijn in staat de aarde onbewoonbaar te maken. Tussen ons en dat lot staat alleen maar de bedroevend kleine hoeveelheid wijsheid en geduld en goede wil welke de mensen en hun leiders hebben kunnen opbrengen.” Volgens hem is het dodelijkste ongeluk van deze eeuw het optimisme. — New York Times van 30 mei 1955.

Is het optimisme dood? Niet zo lang er op zijn minst ongeveer 500.000 mensen zijn die geloof hebben in Jehovah’s beloften ten aanzien van de schitterende toekomst welke de aarde en de mensheid staat te wachten. Zal de mens de aarde onbewoonbaar maken? Dit zal niet geschieden, gezien het feit dat God ons verzekert dat hij de aarde heeft „geformeerd, opdat men daarin wonen zou,” en „zoals Ik besloten heb, zal Ik het doen.” Is de toekomst in een mysterie gehuld? Dit is niet zo, want Gods Woord laat ons duidelijk weten dat ’de aarde [op zijn bestemde tijd] vol van de kennis van Jehovah zal zijn, gelijk de wateren den boden der zee bedekken,’ dat hij ’elke traan uit hun ogen zal wissen, en de dood er niet meer zal zijn, noch rouw noch geschreeuw noch pijn er meer zal zijn.’ — Jes. 45:18; 46:11, PC; 11:9; Openb. 21:4, NW.

Ondanks de wereldtoestanden kan men optimistisch zijn zonder dat men de ogen behoeft te sluiten voor die toestanden en zonder dat men een blind geloof behoeft te hebben in de wijsheid, het geduld en de goede wil der mensen, wanneer men inzicht heeft in de voornemens van de Schepper en er geloof in oefent. En de verwezenlijking van deze voornemens betreffende de aarde en de mens zal ook niet in de verre toekomst liggen. Integendeel. Nadat Jezus deze dingen had voorzegd, lezen wij dat hij zeide: „Maar wanneer deze dingen beginnen te geschieden, richt u rechtop en heft uw hoofd op, omdat uw bevrijding naderbij komt.” — Luk. 21:28, NW.