1954 — Districtsvergaderingen over de gehele wereld

Houding der autoriteiten

Een ongewoon aspect van de vergaderingen welke in dit jaar werden gehouden was de vriendelijke houding van de autoriteiten der verschillende steden. In de Verenigde Staten begon dit te Cincinnati, waar een van de eerste vergaderingen werd gehouden. Toen de sprekers van Brooklyn op de vlieghaven aankwamen, was Dorothy N. Dolbey, de waarnemende burgemeester, aanwezig ten einde hen officieel welkom te heten en naar de stad te rijden. De burgemeester of een van zijn ambtenaren was ook gekomen om de sprekers van de vergadering in Charleston, South Carolina, welkom te heten; hetzelfde gebeurde in Sioux City, Iowa, en Portland, Oregon. In Toronto, Ontario, zeide een wethouder dat zij „er trots op waren dat deze Christelijke organisatie naar Toronto was gekomen,” en hij vermeldde in het bijzonder het goede werk dat door deze organisatie werd verricht onder jonge mensen.

In een aantal steden gaven de autoriteiten toestemming dat er grote spandoeken over de voornaamste straten werden gehangen, en er werden herhaaldelijk politie-escortes verschaft voor optochten met auto’s door het hartje van de stad, terwijl op elke auto een bord was aangebracht waarop de openbare lezing stond aangekondigd.

De voorzitter van de vergadering te Tampa, Florida, vroeg: „Waarom de verandering in houding ten aanzien van Jehovah’s getuigen sinds vroegere dagen? Ongetwijfeld hebben de twee vergaderingen welke in 1950 en 1953 in het Yankee Stadion, New York city, werden gehouden en waardoor alle records werden geslagen, op welke vergaderingen een wet en orde, vrede en Christelijke eenheid werden ten toon gespreid die de religieuze wereld deden schudden, veel bijgedragen tot deze veranderde houding.”

De uitwerking van deze waarheidsgetrouwe publiciteit was vooral duidelijk te bemerken in Tampere, Finland, waar de verslagen in hun Finse nieuwsbladen over de in 1953 gehouden vergadering in het Yankee Stadion, de bestuurders van de Tampere Hippos er toe aanspoorden de zaal vrijwillig beschikbaar te stellen zodat ze voor vergaderingen gehuurd kon worden. Ze werd gebruikt voor de vergadering welke deze zomer werd gehouden.

De doop

Het totale aantal van hen die op de districtsvergaderingen werden gedoopt, was 14.509!

In Seoul, Korea, werd de doop verricht in het zwembad dat was gelegen bij de school die voor de vergadering was gehuurd. Sedert de oorlog waren er in dit zwembad echter stenen en puin gegooid. De broeders haalden de stenen en de mortel er uit en kregen het gedaan dat de echtgenoot van een zuster verscheidene ladingen water vervoerde met een brandweerauto ten einde het zwembad te vullen. De school en de kinderen van de plaats zijn Jehovah’s getuigen dankbaar dat zij hun doop daar hebben gehouden en het zwembad voor hen hebben gerestaureerd. Toen de dopelingen op deze vergadering te Seoul werd gevraagd te gaan staan, was een ieder verbaasd te zien dat bijna een derde van de toehoorders opstond!

In Kopenhagen, Denemarken, wilde de politie geen toestemming geven voor één onafgebroken optocht van auto’s die van de vergaderzaal naar het zwembad zouden rijden waar de onderdompeling zou geschieden, maar zij verdeelden de optocht in groepen van tien en vijftien auto’s en verschaften vervolgens een politie-escorte voor elke groep. Door deze regeling werd er slechts nog meer de aandacht gevestigd op de vergadering, want elke drie minuten kwam er een nieuwe groep auto’s langs de verbaasde toeschouwers die op het trottoir liepen. Op elke auto stond aangegeven dat die auto werd gebruikt om dopelingen van Jehovah’s getuigen te vervoeren.

De meest ongewone doop geschiedde misschien wel in de rivier Luapula te Katshiba, Noord-Rhodesia. Ze wordt onveilig gemaakt door krokodillen, en daarom begaven een aantal broeders zich eerst in hun boten (wat uitgeholde boomstammen zijn) en vormden een ring rondom de plaats waar de onderdompeling zou worden verricht. De krokodillen bleven weg en de onderdompeling van 580 broeders en zusters verliep vlot.

Voorbereidingen voor de vergaderingen

Ten einde vergaderingen van zulk een omvang te houden, moeten er veel kamers worden verkregen, niet alleen in hotels maar ook in particuliere huizen. Bijna overal werden dit jaar goed op tijd voldoende kamers verkregen en het huisvestingswerk werd vóór de vastgestelde tijd voltooid. In New Westminster, Brits Columbia, had de commissaris van politie gevraagd waar de duizenden congresgangers zouden logeren aangezien alle beschikbare kamers bezet zouden worden door de bezoekers die naar de wijd en zijd aangekondigde Spelen van het Britse Rijk zouden komen, welke op dezelfde tijd als de vergadering gehouden zouden worden. Men ontdekte echter dat de gastvrouwen waren gaan letten op het verhuren van hun kamers en blij waren wanneer er Jehovah’s getuigen bij hen kwamen logeren, terwijl de andere bezoekers niet zulk een goede reputatie hadden. Het huisvestingswerk was in slechts tien dagen voltooid en er kwamen nog veel meer aanbiedingen voor huisvesting binnen, die echter van de hand gewezen moesten worden.

In Kyoto, Japan, werd een andere bron voor huisvesting gevonden — Boeddhistische tempels. Eén tempel verschafte huisvesting aan negentig broeders en ontving een goed getuigenis. Eén broeder die in de tempel logeerde, sprak twee en een half uur met zijn gastheer, de Boeddhistische priester, die geabonneerd is op De Wachttoren en die naar de vergadering is gekomen en zeide dat hij, indien hij geloof in Jehovah kon verwerven, zijn Boeddhistische religie zou verlaten.

Vergaderplaatsen van de juiste grootte zijn dikwijls moeilijk te vinden, en ten einde ze geschikt te maken, moet er soms een aanzienlijk werk worden verricht. In Salt Lake City, Utah, besteedden meer dan honderd broeders en zusters verscheidene dagen aan het schoonmaken van het auditorium ten einde het te veranderen in een geschikte plaats voor het houden van de vergadering. De directeur was stomverbaasd. Nog nooit in alle dertig jaren die hij zich kon herinneren, was de zaal zo schoon geweest. Mooers Field in Richmond, Virginia, wordt thans over het algemeen gebruikt voor het houden van autoraces en het veld was behoorlijk platgereden. Het werk dat aan de vergadering voorafging, bestond onder andere in het schilderen van het gebouw aan de hoofdingang en van de borden welke rondom het veld waren aangebracht. Tegen de tijd dat de vergadering werd gehouden, zag alles er heel aardig uit.

In Honolulu konden de broeders het schoolgebouw waar de vergadering gehouden zou worden, niet eerder betrekken dan om 9 uur n.m. op de dag onmiddellijk voorafgaande aan de vergadering. Het gebouw werd tot op die tijd door de Adventisten gebruikt. De broeders werden hiervan in kennis gesteld en zodra de Adventisten het gebouw hadden verlaten, trokken 400 van hen er in. Eerst kwam de vegersploeg, daarna volgden er ongeveer honderd met bezems en dweilen. Binnen zeer korte tijd zag het auditorium er piekfijn uit, er werden stoelen neergezet, bloemen op het podium gerangschikt, de jaartekst verscheen, de geluidsinstallatie werd aangebracht, en in minder dan vier uur was de plaats door deze vrijwillige arbeid in een grote Koninkrijkszaal veranderd. Dit bleek een prachtig getuigenis te zijn voor hen die alles hadden gadegeslagen en een aanmoediging voor de nieuwelingen, die de eenheid onder Jehovah’s getuigen zagen en het bewijs zagen dat Zijn geest op de organisatie rust.

In Lahore, Pakistan, werd er een diepe indruk op de Moslims gemaakt toen zij Europeanen, die zich in deze landen nooit vernederen tot het verrichten van gewone karweitjes zijde aan zijde met hun donkere broeders zagen samenwerken in de keuken van de cafetaria en bij het verrichten van aankondigingswerk op straat. Het werken op straat, wat voor de eerste maal werd gedaan in deze plaats waar het Mohammedanisme diep is ingeworteld, dwong velen er toe notitie van dit werk te nemen. Een hooggeplaatste Moslim-autoriteit die de openbare vergadering had bezocht, zeide: „Men kan merken dat de geest van God bij deze mensen aanwezig is. Waar zij zijn, vindt men een rustige en gelukkige atmosfeer en men voelt zich er altijd welkom.”

Resultaten

Wat de uiteindelijke resultaten van de vergaderingen zijn, kan nog niet worden gezegd, want hun werkelijke succes zal er van afhangen hoe de congresgangers datgene wat zij hebben geleerd en de wenken welke op deze vergaderingen werden gegeven, van toepassing brengen op hun persoonlijke activiteit en hun activiteit in de gemeente. Er werd de nadruk gelegd op zwakke punten. Er werd duidelijk onder de aandacht gebracht hoe belangrijk het is de vergaderingen bij te wonen. Allen werden er toe aangemoedigd nog ijveriger te zijn in de dienst. Uit Indonesië komt het bericht dat er de maand na de vergadering een nieuw hoogtepunt in het aantal verkondigers werd bereikt. Uit Puerto Rico werd bericht dat het bezoek op de gemeentevergaderingen zeer is toegenomen, soms wel vijf en twintig percent.

Jehovah’s getuigen denken ook aan het volgende jaar (1955), wanneer broeders en zusters uit vele delen van de aardbol zullen bijeenkomen op vergaderingen in Noord-Amerika, Brittannië, Frankrijk, Duitsland, Italië, Zweden en Nederland. Toen de bijkantoordienaar van Italië op een districtsvergadering te Napels op enthousiaste wijze aankondigde dat een van de internationale vergaderingen, die voor het jaar 1955 zijn belegd, in Rome gehouden zou worden, zag men overal tranen van vreugde. Alhoewel vele getuigen van Jehovah in Italië op materieel gebied arm zijn, heeft de gedachte dat broeders en zusters uit andere landen op een Christelijke vergadering met hen zullen bijeenkomen, hen doen besluiten het volgende jaar in Rome te zijn ten einde Jehovah te loven en zich te verheugen in het aangename gezelschap van hun broeders en zusters die van overzee komen.

Thans zijn alle ogen gericht op 1955 en het getuigeniswerk dat voor de boeg ligt, terwijl de internationale vergaderingen nog slechts drie maanden van ons verwijderd zijn!