Het bestuderen van De Wachttoren

ENKELEN zullen het tijdschrift De Wachttoren afwijzen met de woorden, Ik heb de Bijbel en dat is alles wat ik nodig heb. Desondanks bezoeken zij een kerk en luisteren naar preken. Waarom zich druk te maken? Waarom blijven zij niet thuis en lezen daar hun Bijbel niet, indien dat alles is wat zij nodig hebben? Omdat weinigen begrijpen wat zij in de Bijbel lezen. Zij trachten een opheldering te verkrijgen door naar preken te gaan luisteren. Maar is een gedrukte preek niet even goed als een mondelinge? Is een gedrukte preek eigenlijk niet beter, daar men haar herhaaldelijk kan raadplegen voor een zorgvuldige studie? De artikelen in De Wachttoren kunnen worden beschouwd als gedrukte preken, en zij verdienen zorgvuldige en veelvuldige studie. Op zichzelf genomen, zou De Wachttoren van weinig waarde zijn. Tezamen met de Bijbel genomen, is De Wachttoren van onschatbare waarde. Het is een tijdsbespaarder. In de Bijbel staan bijvoorbeeld teksten over een bepaald onderwerp hier en daar verspreid over zijn honderden bladzijden. Wij hebben er niet de tijd voor de Bijbel van voren naar achteren door te lezen ten einde te weten te komen wat hij over dit ene onderwerp zegt. Stellig kunnen wij niet iedere keer dat er zich een nieuw onderwerp voordoet, de gehele Bijbel doorlezen ten einde alle teksten te beschouwen die met dat onderwerp in verband staan. Op de paar bladzijden van een Wachttoren-artikel zijn evenwel vele teksten over bepaalde onderwerpen bijeengebracht. De Wachttoren is waarlijk een tijdsbespaarder.

Niet alleen bespaart deze methode tijd, maar het draagt bij tot een systematisch onderricht, het bevordert vlug leren. Er wordt de aandacht gevestigd op grondwaarheden, en op deze worden verdere waarheden gebouwd om het beeld te voltooien. Dan worden gebeurtenissen en toestanden die wij thans in de wereld vinden naast Bijbelse profetieën geplaatst en het wordt duidelijk dat de eerste vervullingen van de laatste zijn. Dit doet ons weten waar wij ons in de tijdstroom bevinden, dat wij in de laatste dagen leven, dat Armageddon spoedig deze oude wereld van goddeloosheid zal wegmaaien om plaats te maken voor Gods nieuwe wereld van rechtvaardigheid. De goddelijke vereisten om in deze strijd van God de Almachtige te worden behouden, worden vermeld, en zodoende toont De Wachttoren dat de Bijbel de enige practische gids is voor de moderne tijd. Het is van uitermate groot belang de Bijbel te bestuderen, en aangezien De Wachttoren helpt inzicht in de Bijbel te verkrijgen, is de studie van dit tijdschrift ook onontbeerlijk.

GEMEENTELIJKE STUDIE VAN „DE WACHTTOREN”

Een persoonlijke studie van het tijdschrift is onontbeerlijk. Wij dienen voldoende tijd terzijde te zetten om de inhoud er van te verteren. Evenals wij er de tijd voor nemen tijdelijk voedsel te nuttigen en het goed laten verteren, dienen wij voldoende tijd terzijde te zetten om de inhoud van De Wachttoren niet alleen te lezen maar ook te overdenken. Voedsel dat haastig naar binnen wordt geschrokt, doet ons weinig goed, en hetzelfde geldt voor geestelijk voedsel. Wij moeten onze geest tijd gunnen er bij stil te staan en het volledig in zich op te nemen. Dat geldt voor de gehele inhoud van het tijdschrift, niet alleen voor de hoofd-studie-artikelen. Bij een tijdelijke maaltijd eten wij van alle gangen om verscheidenheid en een evenwichtige voeding te verkrijgen. Wij dienen eveneens alle artikelen in De Wachttoren te lezen en te verteren. Dit zal ons beter toerusten om tot anderen te spreken over de waarheden die er in staan vervat. Alleen het feit dat de tijd niet toestaat dat alle artikelen in het tijdschrift op een gemeenschappelijke studie worden behandeld, betekent niet dat ze onbelangrijk zijn. Ze dienen even naarstig te worden bestudeerd als de hoofdartikelen die voor de gemeentelijke studie worden verschaft. Maar ons huidige voornemen is een beschouwing van de groepsstudie der artikelen die voor dat doel bestemd zijn. Hoe dient een dergelijke studie te worden geleid opdat allen er het meeste voordeel uit trekken?

De leider dient korte inleidende opmerkingen te maken, flitsen van de belangrijkste punten die tijdens de studie zullen worden ontwikkeld. Hij kan dit doen door drie of vier vragen te stellen die in de studie zullen worden beantwoord, vragen die betrekking hebben op het thema van het te bestuderen gedeelte. Wanneer de studie een vervolg is van een artikel waarmede de voorgaande week is begonnen, zou hij zeer in het kort opnieuw de hoogtepunten kunnen vermelden welke in die voorgaande studie zijn behandeld en deze verbinden met datgene wat er vervolgens zal worden beschouwd. Zijn openingscommentaren dienen niet te lang te zijn; zij dienen niet meer dan twee of drie minuten in beslag te nemen.

Wanneer hij met de studie zelf begint, zal hij de gedrukte vraag stellen die onderaan de bladzijde wordt gevonden, en die voor de eerste paragraaf van de toegewezen studie is bestemd. Zij die in de zaal zitten, mogen zich vrijwillig aanmelden door hun hand op te heffen, en antwoord geven wanneer zij daartoe door de leider worden verzocht. De leider mag echter iemand in de gemeente verzoeken antwoord te geven zonder dat die zich vrijwillig heeft opgegeven.

Er wordt verondersteld dat allen de les van tevoren hebben bestudeerd en de antwoorden die in de paragrafen staan, weten. Er zijn velen die aarzelen vrijwillig een commentaar te geven, maar die zullen spreken wanneer hun dit wordt verzocht. Deze methode kan er ook de oorzaak van zijn dat enkelen die misschien wat nalatig zijn geworden in het van tevoren bestuderen van de les, zich van de slechte gewoonte waarin zij zijn gevallen, afkeren. Het kan als een prikkel dienen allen van ons er toe te bewegen een grondiger voorafgaande voorbereiding te maken voor de gemeentelijke studie. Wanneer dit zo is, zal de studie voor een ieder die daar is, meer profijt afwerpen. Te beginnen met de gemeentelijke studie van deze uitgave van het tijdschrift mag de leider dus zowel personen die zich vrijwillig hebben opgegeven als personen die dit niet hebben gedaan, verzoeken een antwoord te geven.

De leider dient hierbij echter oordeelkundig te werk te gaan. Hij dient er naar te streven niemand in verlegenheid te brengen. Hij zal geen nieuwelingen die niet in de waarheid zijn, het woord geven. Indien een verkondiger nieuw en nog onrijp is, en zich nog nooit vrijwillig heeft opgegeven voor een commentaar, zou het goed zijn om die persoon niet te vragen. Zelfs indien een persoon zich al eens vrijwillig heeft opgegeven en commentaar heeft gegeven, doch nog tamelijk nieuw is, dient de leider hem niet te vragen de moeilijker vragen te beantwoorden. Kies voor de nieuwelingen en voor hen die wat schuchter zijn bij het spreken, de gemakkelijke vragen uit, namelijk die met eenvoudige en korte antwoorden. Wendt u tot de rijpe verkondigers voor het beantwoorden van de ingewikkelde vragen. En denk er aan dat de vrijwillige methode nog steeds een deel van de methode is. De leider zou slechts degene het woord kunnen geven die zich vrijwillig opgeven door hun hand op te steken, of hij kan zich wenden tot enkelen die hun hand niet opsteken, of hij mag iemand vragen die zich niet vrijwillig heeft opgegeven, en daarna een of twee die dit wel hebben gedaan, allemaal tijdens de bestudering van dezelfde paragraaf. Zo kan het dus zijn dat bij sommige paragrafen alleen vrijwilligers zullen spreken, bij andere zullen alleen degenen spreken die zijn gevraagd zonder dat ze zich vrijwillig hadden opgegeven, en bij weer andere paragrafen zullen misschien vrijwilligers en niet-vrijwilligers antwoord geven. Maar de leider moet te allen tijde oordeelkundig te werk gaan en vermijden de aanwezigen in verlegenheid te brengen.

Nadat de vraag of vragen over de paragraaf door de gemeente zijn beantwoord, zal de beschouwde paragraaf door een bekwame lezer worden gelezen. De leider van de studie zal vervolgens de vraag over de volgende paragraaf stellen, en zo het gehele studie-uur door. Indien het noodzakelijk is, kan de studieleider zelf commentaar geven of over een gegeven verklaring uitweiden, om het onderwerp duidelijker te maken; maar dit zal misschien slechts één of twee maal in het uur noodzakelijk zijn.

De studieleider dient de studie eveneens binnen de toegestane tijd van een uur te eindigen, en lange mededelingen dienen te worden vermeden. Eén uur voor de eigenlijke studie, plus niet meer dan tien minuten voor gebed en lied bij openen en sluiten, en mededelingen, dient voldoende te zijn. Indien de leider de studie regelt en het gedeelte aantekent dat binnen de grens van vijftien minuten, dertig minuten en vijf en veertig minuten behandeld dient te zijn, en zich aan dat schema houdt, dient hij geen moeite te hebben de studie op tijd te besluiten. Hij zal niet treuzelen gedurende het eerste gedeelte van de studie, zodat hij snel door het laatste gedeelte moet heen gaan, maar kan door de hele studie heen een gestadig tempo handhaven. En degenen die commentaar geven, kunnen hierbij helpen door kort en terzake te zijn.

Dit brengt de aangelegenheid van het commentaar geven ter sprake. Het is een voorrecht. Als zodanig dient het te worden beschouwd. Het dient ook te worden beschouwd als een plicht die moet worden vervuld voor het welzijn der vergadering. Indien er een groot aantal aanwezigen is, behoeft misschien niemand meer dan eenmaal commentaar te geven. Zelfs al is de groep klein en is het nodig dat iedereen verscheidene commentaren geeft, dan zullen, indien de commentaren over allen worden verspreid, niet slechts één of een paar al het commentaar geven. Zoveel mogelijk dienen deel te nemen. Sommigen geven nooit commentaar omdat zij niet genoeg studeren om zeker van zichzelf te zijn. Sommigen zijn nerveus. Alle sprekers voelen aanvangsnervositeit, maar wanneer wij gaan spreken verdwijnt het. Vandaar dat het tweede commentaar dat gij op een vergadering geeft gemakkelijker gaat dan het eerste. Wat de moeilijkheid ook moge zijn, overwin die en breng uzelf er toe ten minste één antwoord te geven. Gij zult een bijdrage hebben geleverd aan de vergadering, en gij zult u er meer door op uw gemak voelen. Gij zult meer uit de studie halen. En wanneer gij commentaar geeft, spreek dan luid genoeg opdat allen in de zaal u kunnen verstaan.

Indien allen ijverig van tevoren studeren, zullen zij vol zijn van de antwoorden, zodat zij, wanneer de studieleider zich gedurende de studie tot hen wendt, voorbereid zijn tot de vergadering bij te dragen (Spr. 20:5). Zij zullen gedurende deze periode van mondelinge onderwijzing gezamenlijk in de goede dingen kunnen delen (Gal. 6:6, NW). Door deze bespreking zal een ieder de anderen scherpen, en allen zullen er voordeel uit trekken, zoals Spreuken 27:17 zegt: „IJzer scherpt men met ijzer; alzo scherpt een man het aangezicht zijns naasten.” Laat dus een ieder zijn deel bijdragen tot de gemeentelijke studie van De Wachttoren, elkander stichtend en scherpend zodat allen zoveel gescherpter zullen zijn voor de prediking wanneer wij van deur tot deur gaan.