Gebeden voor Vrede
VELE mensen bidden tot God wanneer zij in moeilijkheden zijn, maar vergeten hem wanneer alles goed gaat. Anderen geven hem de schuld van hun ellende, maar loven hem nooit voor hun vreugden. Wanneer er oorlog dreigt, worden er overvloedig veel gebeden voor de vrede opgezonden, maar hoeveel belang stelt de Christenheid in God wanneer de schrik afneemt? Weinigen zijn in het hem danken voor het goede even ernstig als in het hem smeken wanneer moeilijkheden hen treffen. Wie beschouwt gij als uw ware vrienden? Zij die alleen komen wanneer zij iets nodig hebben? Ten aanzien van wie voelt gij u gedrongen hulp te verlenen? Ten aanzien van hen die op zelfzuchtige wijze van u wensen te profiteren? of hen die u te allen tijde oprecht liefhebben? Indien iemand die in goede tijden met anderen goede vrienden is, alleen in moeilijke tijden naar u toe komt, zijt gij dan niet geneigd hem voor hulp naar zijn schijnvrienden te verwijzen?
Derhalve is het eveneens begrijpelijk waarom Jehovah tenslotte tot Israël zeide: „Nochtans hebt gij mij verlaten, en andere goden gediend; daarom zal Ik u niet meer verlossen. Gaat henen, roept tot de goden, die gij verkoren hebt; laten u die verlossen, ter tijd uwer benauwdheid.” — Richt. 10:13, 14.
Hoe staat het met de natiën der Christenheid die beweren God te dienen? Hun politiek is verdorven, hun handel hebzuchtig, hun religiën zijn huichelachtig. Hun vertrouwen hebben zij gesteld op internationale verbonden, in gemechaniseerde legers, in vernietigingswapenen. Aangezien de natiën op dergelijke dingen hun hoop vestigen, dienen zij in moeilijkheden tot zulke dingen om hulp te roepen. Evenals de natiën vermijden de mensen in het algemeen alles wat verder gaat dan lippendienst aan God en zijn Woord. Zoals is voorzegd, is het merendeel der mensen „liefhebbers van zichzelf, liefhebbers van geld, aanmatigend, hovaardig, lasteraars, ongehoorzaam aan ouders, zonder erkentelijkheid, zonder goedertierenheid, geen natuurlijke genegenheid hebbend, niet tot enige overeenkomst bereid, kwaadsprekers, zonder zelfbeheersing, heftig, zonder liefde voor goedheid, verraders, eigenzinnig, opgeblazen van eigenwaarde, veeleer liefhebbers van genoegens dan liefhebbers van God, die een vorm van godvruchtige toewijding hebben maar de kracht er van niet blijken te bezitten”. — 2 Tim. 3:1-5, NW.
Wanneer dergelijke mensen en natiën tot God om vrede bidden, kunnen wij dan verwachten dat hij luistert? Dienen zij, zonder dat zij hun verkeerde loopbaan opgeven goddelijke hulp te verwachten? Gods Woord verklaart: „De HERE [Jehovah] is ver van de goddelozen; maar het gebed der rechtvaardigen zal Hij verhoren.” „Die zijn oor afwendt van de wet te horen, diens gebed zelfs zal een gruwel zijn.” „Jehovah’s ogen zijn op de rechtvaardigen en zijn oren zijn tot hun smeekbede, maar Jehovah’s aangezicht is tegen hen die schadelijke dingen doen.” — Spr. 15:29; 28:9; 1 Petr. 3:12, NW.
Wanneer iemand die bidt, wil dat zijn gebeden worden verhoord, moet hij op Gods Woord acht slaan, liefde voor God tonen door Zijn geboden te gehoorzamen en gebeden uiten die in overeenstemming zijn met Gods voornemens voor een vredige nieuwe wereld. Zulke gebeden voor vrede zullen worden verhoord. — Jes. 9:5, 6; Matth. 6:9-13; Jak. 4:3; 1 Joh. 5:3; Openb. 21:1-4.