Velddienst-ervaring

VOLHARDING BIJ HET PREDIKEN

Het aanhoudend prediken van Jehova’s getuigen maakt indruk op mensen van goede wil, zoals wordt aangetoond door de volgende ervaring van een der getuigen Jehova’s in Chili.

„Nadat wij op een van mijn wekelijkse boekstudiën een vraag hadden behandeld, hoorde ik dat er op de deur werd geklopt. Een ogenblik later werd een goed geklede dame de kamer binnengelaten. Ik merkte op dat zij een blik wierp op het boek ’De waarheid zal u vrijmaken’ dat op de tafel lag. Daar ik zo het gevoel had dat zij er iets van af wist, legde ik haar uit dat wij met een Bijbelstudie bezig waren. Zij zeide dat zij dat boek ook bezat. Meer dan een jaar geleden had iemand het bij haar achtergelaten. Ook had zij met de getuige gesproken, maar zij had helemaal niet meer in het boek gelezen omdat wij geloofden dat Maria na de geboorte van Jezus nog meer kinderen had gekregen, terwijl de Katholieke Kerk leert dat zij zowel voor als na de geboorte van Jezus een maagd was. Nadat ik haar met Bijbelse bewijzen de waarheid over dit punt had aangetoond, scheen zij meer overtuigd te zijn en zij begon vele vragen te stellen. Nadat zij had begrepen dat de Bijbel het Woord van God was en dat alle Bijbels, onverschillig of het nu Katholieke of Protestantse Bijbels zijn, gelijk zijn, begon zij haar gebrek aan werkelijk geloof in de Katholieke leerstellingen te tonen en zij gaf blijk van haar afkeer van de vormendienst en huichelarij in de kerk. Ik vroeg haar toen waar zij woonde, daar zij misschien zelf graag een Bijbelstudie thuis wilde hebben. Zij vertelde mij dat zij maar een paar blokken verder woonde. Ik vroeg mij af hoe het kwam dat ik haar bij het prediken van deur tot deur niet had aangetroffen en daarom controleerde ik: mijn van-huis-tot-huis-rapport terwijl zij toekeek. Zij vroeg: ’Wat is dat?’ Ik zeide: ’O, dit is een rapport van hetgeen er bij ieder huis gebeurt wanneer ik van deur tot deur predik.’ Zij zeide: ’O, toen u bij mijn deur was, heb ik de dienstbode naar de deur gestuurd om te laten zeggen dat ik ziek was, maar dat ik in ieder geval een van uw boeken had.’ Op het rapportje stond: ’Vrouw ziek, heeft boek „Waarheid”. Weer bezoeken.’ Toen zeide zij: ’Waarom houdt u een rapport bij?’ Ik vertelde haar dat ik van plan was geweest haar de een of andere dag weer te bezoeken om te vragen hoe zij het boek had gevonden. Zij zeide: ’O, jullie volharden, volharden, volharden; maar dat bevalt me juist zo van jullie.’

Na een zeer prettig gesprek, waarbij ik bereidwillig werd geholpen door de geïnteresseerde die ik reeds geregeld studie geef en die beslist een goed getuigenis over de waarheid gaf werd er voor de volgende week een studie afgesproken bij de bezoekster thuis. Thans wordt er wekelijks een studie gehouden.”