OOM.

De Hebreeuwse uitdrukking dōdh, die soms met „oom” of ’broer van de vader’ wordt weergegeven (Lev. 10:4; 20:20; 25:49; Num. 36:11; 1 Sam. 10:14-16; 14:50; Esth. 2:7, 15; Jer. 32:7-9, 12; Amos 6:10), heeft een veel bredere toepassing dan het Nederlandse woord „oom”. Ze heeft niet alleen betrekking op een bloedverwant, gewoonlijk de broer van de vader, maar kan ook duiden op (in het enkelvoud of meervoud) „liefde” (Spr. 7:18), liefkozingen (Hoogl. 1:2, 4; Ezech. 16:8; 23:17) en een beminde of geliefde (Hoogl. 1:14, 16; Jes. 5:1). Uit de context of parallelle schriftplaatsen kan echter vaak de familieverwantschap worden vastgesteld die door het Hebreeuwse woord dōdh wordt aangeduid. Zo wordt bijvoorbeeld het woord dōdh gebruikt om de verhouding te beschrijven waarin koning Jojachin tot koning Zedekia stond. Aangezien Zedekia de broer van Jojachins vader Jojakim was, wordt met het woord dōdh in dit geval klaarblijkelijk een oom of een broer van de vader bedoeld (2 Kon. 24:6, 15, 17; 1 Kron. 3:15). Een andere familieverwantschap wordt in 1 Kronieken 27:32 beschreven, waar de raadsman Jonathan als Davids dōdh wordt aangeduid. In 2 Samuël 21:21 en 1 Kronieken 20:7 wordt getoond dat Jonathan de zoon van Davids broer Simeï was. Bijgevolg moet met Davids dōdh Davids neef en niet zijn oom bedoeld zijn.

De vrouwelijke vorm van dōdh wordt gebruikt ter aanduiding van iemands tante (Ex. 6:20; Lev. 18:14; 20:20). Een oom van moederszijde wordt in het Hebreeuws aangeduid met de uitdrukking ’broer van de moeder’. — Gen. 29:10.