TERAFIM.

Familiegoden of -afgoden (Gen. 31:30, 34). Hoewel de uitdrukking „terafim” een meervoudsvorm is, kan ze ook betrekking hebben op één enkele afgod. Op zijn minst enkele van deze afgoden hebben vermoedelijk de afmetingen en de vorm van een mens gehad (1 Sam. 19:13, 16). Andere moeten zo klein geweest zijn dat ze in de mand van een vrouwenzadel pasten (Gen. 31:34). Bij sommige gelegenheden werden de terafim voor orakeldoeleinden gebruikt. — Ezech. 21:21; Zach. 10:2; zie LABAN.

In Israël werden terafim zowel in de tijd van de rechters als van de koningen voor afgodenaanbidding gebruikt (Recht. 17:5; 18:14, 17, 20; Hos. 3:4). Het is echter onwaarschijnlijk dat de terafim in Israël een belangrijke rol speelden bij erfkwesties, want God had zijn volk uitdrukkelijk verboden beelden te vervaardigen (Ex. 20:4). Bovendien stelde de profeet Samuël het gebruiken van terafim op één lijn met het gebruiken van magische kracht en vergeleek hij beide met aanmatigend vooruitdringen (1 Sam. 15:23); en onder de voor afgoderij gebruikte voorwerpen die de getrouwe koning Josia uit Juda en Jeruzalem verwijderde, bevonden zich ook terafim (2 Kon. 23:24). Dat Michal, Davids vrouw, een terafimbeeld bezat, doet derhalve vermoeden dat haar hart niet onverdeeld met Jehovah was en dat David hetzij niet wist dat zij zo’n beeld bezat of het tolereerde omdat zij de dochter van koning Saul was. — 1 Sam. 19:12, 13.