TARSUS

(Tarsus).

De belangrijkste stad en de hoofdstad van de Romeinse provincie Cilicië; geboorteplaats van de apostel Paulus (Hand. 9:11; 22:3). De stad lag op een afstand van ca. 16 km van de monding van de Cydnus, die nog geen 130 km ten N. van de oostpunt van Cyprus in het oostelijke deel van de Middellandse Zee stroomt.

Tarsus lag in een vruchtbaar kustgebied waar vlas werd verbouwd, dat de grondstof leverde voor bloeiende industrieën die zich onder meer met het weven van linnen en het maken van tenten bezighielden. Materiaal van geweven geitehaar, dat cilicium werd genoemd, werd ook speciaal voor de vervaardiging van tenten gebruikt. Wat echter vooral tot de vermaardheid en de welstand van Tarsus bijdroeg, was zijn uitstekende haven, die zich op een strategisch gunstige plaats aan een van de belangrijkste Oost-West lopende handelsroutes overland bevond. In oostelijke richting voerde deze naar Syrië en Babylon; ook voerde ze naar het N. en het W. van Klein-Azië en kronkelde zich daarbij door de Cilicische Poort, een smal ravijn in het Taurusgebergte, ongeveer 50 km ten N. van de stad.

In de loop der geschiedenis werd Tarsus door een aantal beroemde persoonlijkheden bezocht, onder anderen door Julius Caesar, Marcus Antonius en Cleopatra, alsook door verschillende keizers. Van 51 tot 50 v.G.T. was Cicero stadhouder van Tarsus. In de 1ste eeuw G.T. was de stad ook vermaard als centrum van geleerdheid en overtrof volgens de Griekse geograaf Strabo als zodanig zelfs Athene en Alexandrië.

Om deze verschillende redenen kon Paulus Tarsus dus heel goed als „een niet onaanzienlijke stad” aanduiden. Hij zei dit toen hij een militaire bevelhebber ervan in kennis stelde dat hij geen Egyptenaar maar een burger van Tarsus was. — Hand. 21:37-39.

Paulus keerde in de loop van zijn bediening van tijd tot tijd naar zijn geboortestad Tarsus terug (Hand. 9:29, 30; 11:25, 26), en ongetwijfeld kwam hij ook op enkele van zijn zendingsreizen door die stad. — Hand. 15:23, 41; 18:22, 23.