VERKRACHTING

[Hebreeuws: sja·ghalʹ; verkrachten, onteren].

Verkrachting wordt gedefinieerd als: door geweld, intimidatie of misleiding een vrouw tot onwettige geslachtsgemeenschap dwingen.

Jehovah waarschuwde de Israëlieten voor de gevolgen die de veronachtzaming van zijn wet voor hen zou hebben. Hij voorzei dat zij door ziekten en rampspoeden getroffen zouden worden alsook in de handen van hun vijanden zouden vallen, en hij voegde eraan toe: „Gij zult u met een vrouw verloven, maar een andere man zal haar verkrachten” (Deut. 28:30). Dit gebeurde toen Jehovah wegens hun ongehoorzaamheid zijn bescherming van de natie terugtrok en toeliet dat heidense vijanden hun steden innamen. (Vergelijk Zacharia 14:2.) Zoals was voorzegd, zou het ook Babylon zo vergaan, en dit geschiedde toen het in de handen van de Meden en Perzen viel (Jes. 13:1, 16). Zoiets zou de door Israël onderworpen natiën niet overkomen, want volgens de Wet moesten de Israëlitische soldaten zich tijdens een militaire veldtocht van seksuele betrekkingen onthouden. — 1 Sam. 21:5; 2 Sam. 11:6-11.

Een geval van meervoudige verkrachting, dat zich in de tijd van de rechters in de stad Gibea van Benjamin voordeed, leidde tot een reeks vergeldingsmaatregelen waardoor de stam Benjamin bijna werd uitgeroeid. Nietswaardige mannen met perverse seksuele begeerten stonden erop met een levitische bezoeker van de stad geslachtsgemeenschap te hebben. In plaats van deze eis in te willigen, gaf hij hun zijn bijvrouw, die hoererij tegen hem bedreven had. De mannen misbruikten haar de hele nacht totdat zij stierf. — Recht. hfdst. 19, 20.

Koning Davids zoon Amnon verkrachtte zijn halfzuster Tamar, om welke reden Tamars broer Absalom bewerkte dat hij om het leven werd gebracht (2 Sam. 13:1-18). Toen de intrigerende Agagiet Haman ten overstaan van de Perzische koning Ahasveros aan de kaak werd gesteld wegens zijn samenzwering tegen de joden en vooral tegen Ahasveros’ koningin Esther, ontstak de koning in woede. Aangezien Haman wist dat hij van de koning geen barmhartigheid kon verwachten, viel hij in wanhoop neer op het rustbed waarop Esther lag en smeekte om lijfsbehoud. Toen de koning het vertrek weer binnenkwam en Haman daar zag, riep hij uit: „Dient ook nog de koningin verkracht te worden, bij mij in huis?” (Esth. 7:1-10) In het verslag over de woorden van de koning (Esth. 7:8) wordt het Hebreeuwse woord ka·vasjʹ gebruikt, dat „verkrachten”, „dwingen”, of „neertrappen, drukken (ook seksueel)” kan betekenen.