OMRI

(O̱mri).

De zesde koning van het noordelijke tienstammenrijk Israël. Over Omri’s afkomst wordt niets vermeld, zelfs niet de naam van zijn vader of van zijn stam. Omri stichtte de derde dynastie van Israël (na Jerobeam en Baësa) en werd door zijn zoon Achab en zijn kleinzonen Ahazia en Joram opgevolgd, zodat alle vier de koningen in totaal zo’n 46 jaar (951–905 v.G.T.) hebben geregeerd. Omri’s kleindochter Athalia regeerde 6 jaar op de troon van Juda (2 Kon. 8:26; 11:1-3; 2 Kron. 22:2). Jehu, die het huis van Achab verdelgde en de volgende dynastie van Israël stichtte, wordt op de zwarte obelisk van Salmaneser III een „zoon [d.w.z. opvolger] van Omri” genoemd. In feite bleven de Assyriërs lang nadat Omri’s nakomelingen al niet meer regeerden, Israël „het land van Omri” en Israëls koningen „het huis van Omri” noemen — een erkenning van zijn macht.

Omri kwam niet door erfopvolging maar door het zwaard op de troon. Hij was legeroverste van Israël onder koning Ela (en misschien onder diens voorganger Baësa) toen Zimri, de overste van de helft van de wagens, Ela ten val bracht, zich het koningschap toeëigende en zowel het huis als de vrienden van Baësa verdelgde. Zodra het Israëlitische leger, dat destijds de Filistijnen in Gibbethon belegerde, dit hoorde, maakte „heel Israël”, ongetwijfeld de stamhoofden „in de legerplaats”, Omri tot hun koning. Terstond trok het leger van Gibbethon weg en bestormde Zimri’s hoofdstad Tirza. Toen Zimri zag in welke hopeloze situatie hij zich bevond, verbrandde hij het huis van de koning boven zich en beëindigde op tragische wijze zijn zeven dagen durende regering. — 1 Kon. 16:8-20.

Maar een nieuwe rivaal van Omri trad in het strijdperk — Tibni, de zoon van Ginath. De bevolking bleef vier jaar lang verdeeld; gedurende die tijd woedde er waarschijnlijk een burgeroorlog totdat Omri’s aanhangers Tibni’s aanhangers versloegen en zo Omri van de onbetwiste heerschappij verzekerden. Zimri was in het 27ste jaar van koning Asa van Juda (951) gestorven (1 Kon. 16:15-18). In het 31ste jaar van Asa (947) stierf Tibni ten slotte op een niet nader vermelde wijze, zodat Omri acht jaar lang, tot het 38ste jaar van Asa (940), de alleenheerschappij voerde. — 1 Kon. 16:21-23, 29.

Aan koning Omri wordt „machtsbetoon” toegeschreven (1 Kon. 16:27). Volgens regel 4 tot en met 8 van de Mesasteen onderwierp Omri Moab en duurde deze overheersing van de Moabieten onder Achab voort (2 Kon. 3:4). Op de helft van zijn regeringsperiode gaf Omri zijn hoofdstad Tirza, die hij zo gemakkelijk had ingenomen, wijselijk op. Hij kocht van Semer een berg, die gunstig gelegen was om er vestingwerken aan te leggen, en bouwde daar een nieuwe stad, Samaria, die lange belegeringen kon doorstaan (1 Kon. 16:23, 24). Insgelijks wordt Omri in spijkerschriftinscripties genoemd als de stichter van deze stad, waar hij ook werd begraven (1 Kon. 16:28). In de loop van zijn regering moest Omri enige tegenslagen incasseren, bijv. toen hij enkele steden aan de koning van Syrië moest prijsgeven (1 Kon. 20:34) en als eerste Israëlitische koning schatting aan Assyrië betaalde.

In religieus opzicht zette Omri de verdorven loopbaan van het noordelijke koninkrijk voort; hij bleef de afgoderij van Jerobeam beoefenen. In feite „deed [hij] voortdurend wat kwaad was in de ogen van Jehovah en maakte het nog erger dan allen die er vóór hem geweest waren” (1 Kon. 16:25, 26). Zo’n 200 jaar later veroordeelde Jehovah Israël bij monde van Micha omdat het overeenkomstig „de inzettingen van Omri” handelde. — Micha 6:16.