NIKOPOLIS

(Niko̱polis) [stad der overwinning].

Een stad waar de apostel Paulus op een van zijn reizen besloot te overwinteren en waarheen hij Titus uitnodigde (Tit. 3:12). De opmerking aan het einde van Paulus’ brief aan Titus in de Duitse Luther-bijbel (1877) „geschreven uit Nicopolis, in Macedonië” komt in de oudste handschriften niet voor. Klaarblijkelijk schreef Paulus zijn brief niet in Nikopolis, want uit Titus 3:12 blijkt dat Paulus zich daar nog niet bevond, maar alleen besloten had daar te overwinteren.

Van de diverse steden uit de oudheid die de naam Nikopolis droegen, schijnt het Nikopolis in Epirus, op een schiereiland in het N.W. van Griekenland gelegen, het beste in het bijbelse verslag te passen. Aangezien Nikopolis een bekende stad was, zou ze voor Paulus een geschikte plaats zijn geweest om het goede nieuws bekend te maken en was ze zowel voor Paulus (waarschijnlijk destijds in Macedonië) als voor Titus (op Kreta) gunstig gelegen. Mogelijkerwijs werd Paulus in Nikopolis in hechtenis genomen en vervolgens naar Rome gebracht, waar hij voor de laatste maal in gevangenschap was en waar hij werd terechtgesteld.