ALLERHOOGSTE.

Het Hebreeuwse woord ‛el·jōnʹ (Allerhoogste), dat met betrekking tot Jehovah wordt gebruikt, wordt ook op andere personen of zaken toegepast: op koning David, die boven de andere aardse koningen verheven was (Ps. 89:20, 27), alsook op de plaats boven de natiën die aan Israël werd beloofd (Deut. 26:18, 19), de bovenste mand (Gen. 40:17), de bovenpoort (2 Kon. 15:35), de bovenvijver (2 Kon. 18:17), het bovenste voorhof (Jer. 36:10), de bovenste verdieping (Ezech. 41:7), de bovenste eetvertrekken (Ezech. 42:5), Hoog-Beth-Horon (Joz. 16:5) en de bovenste bron van de wateren van Gihon (2 Kron. 32:30). Deze voorbeelden illustreren dat ‛el·jōnʹ veeleer een positie (plaats) aanduidt dan macht.

Wanneer de uitdrukking „Allerhoogste” op Jehovah wordt toegepast, beklemtoont ze zijn verheven positie boven alle anderen (Ps. 83:18). De titel komt voor het eerst met ’El (God) voor in Genesis 14:18-20, waar Melchizedek „priester van de Allerhoogste God” wordt genoemd, en waar hij in die hoedanigheid zowel Abraham als de Allerhoogste God zegent. De term „Allerhoogste” wordt soms in combinatie met de goddelijke naam Jehovah (Gen. 14:22; Ps. 7:17) of de meervoudsvorm van uitnemendheid ’Elo·himʹ (God) (Ps. 78:56) gebruikt, maar komt ook zelfstandig voor. — Deut. 32:8; Ps. 9:2; Jes. 14:14.

De Aramese meervoudsvorm ‛el·jō·ninʹ komt in Daniël 7:18, 22, 25, 27 voor, waar dit woord vertaald kan worden met „Opperwezen” (NW), omdat het een meervoudsvorm van uitnemendheid of van majesteit is. De Aramese vorm in het enkelvoud, ‛il·lajʹ (Allerhoogste), wordt in Daniël 7:25 gebruikt.

Het Griekse woord hup·sisʹtos (Allerhoogste), op Jehovah toegepast, wordt vooral door Lukas gebruikt, zowel in zijn evangelie (tweemaal in Gabriëls aankondiging van Jezus’ geboorte aan Maria) als in het boek Handelingen (Luk. 1:32, 35, 76; 6:35; 8:28; Hand. 7:48; 16:17). De andere schriftplaatsen waar het voorkomt, zijn Markus 5:7 en Hebreeën 7:1.