MORIA

(Mori̱a) [mogelijk: Jah zal voorzien].

De naam van de rotsachtige heuvel waarop Salomo een luisterrijke tempel voor Jehovah bouwde. Zijn vader David had dit stuk grond vroeger van de Jebusiet Arauna (Ornan) gekocht om daar een altaar op te richten, want God had David te kennen gegeven dat hij op deze wijze de gesel kon stuiten die door zijn zonde — de volkstelling — was veroorzaakt. — 2 Sam. 24:16-25; 1 Kron. 21:15-28; 2 Kron. 3:1; zie ARAUNA.

De oude joodse overlevering brengt de plaats waar de tempel gebouwd werd in verband met de berg in het „land Moria”, waar Abraham op Gods bevel Isaäk poogde te offeren (Gen. 22:2; zie De joodse geschiedenis, VII, xiii, 9). Het „land Moria” moet derhalve het bergland rondom Jeruzalem zijn geweest. Vanuit de omgeving van Berseba reisde Abraham naar het „land Moria”, en op de derde dag zag hij uit de verte de plaats die God had aangewezen om er het offer te brengen (Gen. 21:33, 34; 22:4, 19). Dit kan kloppen in verband met de berg Moria. Het is denkbaar dat de reis van Berseba naar de berg Moria (een afstand van ca. 80 km) meer dan twee volle dagen in beslag nam. Met betrekking tot het feit dat de berg Moria uit de verte gezien kan worden, merkt The International Standard Bible Encyclopædia (Deel III, blz. 2082) op: „Moria in Jeruz[alem] kan vanaf de oude karavaanweg, wanneer men ongeveer 9 mijl van Hebron vandaan is, en ook nog eens vanaf een ten N. van Hebron gelegen heuvel, duidelijk gezien worden. Er zij nog vermeld dat het de berg Moria is die men vanaf een afstand van 9 mijl ziet, en niet de hogere berg, die thans Sion wordt genoemd.”