BLIKSEM.

De plotseling opvlammende felle lichtflits die optreedt als gevolg van een elektrische ontlading in de atmosfeer, ofwel tussen de wolken onderling, of tussen de wolken en de aarde. Dit begeleidende verschijnsel van onweer komt in Palestina tijdens de regenperiodes in het voor- en najaar veelvuldig voor, en vooral in de koele maanden november en december kan men het bijzonder vaak waarnemen.

Als Schepper van de elementen die noodzakelijk zijn voor het ontstaan van bliksem, is Jehovah de bron ervan (Job 37:3, 11). Hij heeft de bliksem ook in zijn macht en heeft zich klaarblijkelijk hiervan of van soortgelijke middelen bediend om zijn dienstknechten van hun vijanden te verlossen en om zijn oordelen te voltrekken (2 Sam. 22:1, 15; Ps. 18:14; 77:16-20; Zach. 9:14; vergelijk Job 36:32; Psalm 97:4; 144:6). Het is daarom passend dat bliksemstralen in verband worden gebracht met Gods troon (Openb. 4:5; vergelijk Openbaring 11:19) en met uitingen van goddelijke toorn (Openb. 8:5; 16:18), en dat er in figuurlijke taal over bliksemstralen wordt gezegd dat ze de uitvoering van hun opdracht melden (Job 38:35). Bij de berg Sinaï begeleidden bliksemschichten de ontzag inboezemende natuurverschijnselen die een manifestatie van Gods aanwezigheid vormden. — Ex. 19:16; 20:18.

Bliksem wordt in figuurlijke zin gebruikt om het glinsteren van gepolijst metaal af te beelden (Deut. 32:41; Ezech. 21:10 [LV, NBG]; Nah. 3:3; Hab. 3:11). In Nahum 2:4 wordt met de woorden „Als bliksemschichten blijven ze voortsnellen” hetzij op het schitteren van de vijandelijke strijdwagens op de straten van Nineve of op hun hoge snelheid gedoeld. Verder wordt het stralende aangezicht of uiterlijk van de engelen met de bliksem vergeleken. — Dan. 10:5, 6; Matth. 28:2, 3; zie ook Ezechiël 1:14.

Christus Jezus toonde aan dat zijn tegenwoordigheid net zomin verborgen zou blijven als men de bliksem zou kunnen verbergen, die „komt uit oostelijke streken en schijnt tot westelijke streken” (Matth. 24:23-27; Luk. 17:20-24). Bij een vroegere gelegenheid, toen de 70 discipelen die Jezus had uitgezonden, terugkeerden met het bericht dat zelfs de demonen met gebruikmaking van zijn naam aan hen onderworpen werden, wees hij erop hoe zeker het was dat Satan in de toekomst uit de hemel geworpen zou worden, door te zeggen: „Ik zag Satan reeds als een bliksem uit de hemel gevallen.” — Luk. 10:1, 17, 18.