JASPIS.

De steen die zich als symbool van één van de twaalf stammen van Israël als laatste in de tweede rij op Aärons „borststuk der rechtspraak” bevond, was een jaspissteen (Ex. 28:2, 15, 18, 21; 39:11). Jaspis behoorde tot de edelstenen waarmee de „bedekking” die de koning van Tyrus droeg, was versierd (Ezech. 28:12, 13). In het visioen van Jehovah’s schitterende hemelse troon merkte Johannes op dat degene ’die erop gezeten was, van aanzien gelijk een jaspissteen en een kostbare roodkleurige steen’ was (Openb. 4:1-3, 10, 11). In de beschrijving van „de heilige stad, het Nieuwe Jeruzalem,” staat dat haar glans „gelijk een zeer kostbare steen, als een kristalhelder schijnende jaspissteen” was. De muur van de heilige stad bestond uit jaspis, evenals de eerste fundamentsteen. — Openb. 21:2, 10, 11, 18, 19.

Het hedendaagse jaspis is een ondoorzichtige kwartssoort met een bijmengsel van ijzeroxide. De kleuren, dikwijls in lagen voorkomend, zijn wit, rood, geel, bruin of zwart. Jaspis is harder dan glas en wordt als massa of in de vorm van afzonderlijke kristallen in metamorf gesteente aangetroffen. De beste kwaliteiten worden als sierstenen gebruikt en kunnen hoog gepolijst worden. Sommige geleerden zijn echter van mening dat het jaspis waarover in de christelijke Griekse Geschriften gesproken wordt, niet het hedendaagse jaspis is. Aangezien de jaspis in Openbaring 21:11 een ’zeer kostbare steen, kristalhelder schijnend’, wordt genoemd, kan de steen uit de oudheid zeldzamer en kostbaarder geweest zijn dan het tegenwoordige betrekkelijk goedkope jaspis en was hij misschien eerder helder transparant dan ondoorzichtig. Sommige geleerden hebben de gedachte geopperd dat de Griekse term in werkelijkheid betrekking heeft op de diamant.