GILBOA

(Gilbo̱a).

Een „berg” die van oudsher met de Dzjebel Foekoea wordt geïdentificeerd, een halvemaanvormig kalksteengebergte dat ten O. van de vlakte van Esdrelon ligt en eerst in zuidoostelijke en vervolgens in zuidelijke richting loopt. De bergketen wordt door ravijnen in diverse plateaus onderverdeeld en bestaat voor het grootste gedeelte uit kale rotsen. In het noordelijke en westelijke deel hebben zich op plaatsen waar kalk is weggespoeld, diepe kloven gevormd. Maar op de glooiende westelijke hellingen wordt tarwe en gerst verbouwd. Daar vindt men ook weidegrond, alsmede vijge- en olijfbomen. De steilste en hoogste rotswand ligt op het N. en verheft zich 518 m boven de zeespiegel.

Gilboa wordt in samenhang met ten minste twee grote veldslagen genoemd. Gideon en zijn mannen legerden zich bij de „bron Harod”, die men gewoonlijk in verband brengt met de bron die aan de noordwestelijke uitloper van het gebergte „Gilboa” ontspringt (Recht. 7:1). Later bracht koning Saul zijn strijdkrachten te Gilboa bijeen, waar zij door de Filistijnen werden verslagen. Drie van zijn zonen, Jonathan, Abinadab en Malkisua sneuvelden in de strijd, en hijzelf benam zich daar het leven. — 1 Sam. 28:4; 31:1-4, 8; 2 Sam. 1:4-10, 21; 1 Kron. 10:1-8.