AKTE.

Een geschreven overeenkomst, rechtsgeldig ondertekend en soms verzegeld, waarin de wettelijke voorwaarden staan voor het tot stand brengen van een beoogd doel; de gedocumenteerde oorkonde voor het overdragen van onroerend goed. De enige keer dat de bijbel het Hebreeuwse woord seʹfer in deze speciale betekenis gebruikt, is wanneer Jeremia een veld van zijn neef Hanameël koopt. — Jer. 32:6-15.

Toen het geld voor het veld was betaald, werden er twee akten, die vermoedelijk identiek waren, opgemaakt ’naar het gerechtelijke gebod en de wettelijke voorschriften’. Een ervan stond bekend als „de koopakte, die welke verzegeld was”, en de andere werd „die welke opengelaten was” genoemd (Jer. 32:11). Alleen van eerstgenoemde wordt gezegd dat hij door getuigen was getekend, terwijl de gehele transactie plaatsvond „voor de ogen van al de joden die in het Voorhof van de Wacht zaten” (vs. 12). Beide akten werden vervolgens in een aardewerken kruik gedaan om ze te bewaren. — Vs. 14.

De gewoonte om twee akten te maken maar er slechts één te verzegelen, was erg praktisch. Wanneer men één exemplaar openliet, konden de belanghebbende partijen dit raadplegen. Indien het ooit werd beschadigd, of de authenticiteit ervan in twijfel werd getrokken, of indien de verdenking bestond dat het gewijzigd was, kon het verzegelde exemplaar aan de stadsrechters overhandigd worden die het, na het zegel te hebben onderzocht, zouden openbreken en de twee exemplaren zouden vergelijken.