AALSCHOLVER

[Hebreeuws: sja·lakhʹ, duiker].

Deze vogel wordt alleen vermeld in de lijst van vogels die onder de Mozaïsche wet onrein waren, vogels die niet gegeten mochten worden en waarvan de meeste in de grond der zaak roofvogels en aaseters zijn, alhoewel hierop uitzonderingen schijnen te zijn, zoals de hop en de zwaan (Lev. 11:17; Deut. 14:17). Het werkwoord waarvan de naam is afgeleid, betekent „gooien, smijten of werpen”; zo wordt er over de Egyptische vissers aan de Nijl gezegd dat zij ’vishaken in de rivier werpen [van het Hebreeuwse sja·lakhʹ]’ (Jes. 19:8). De vertalers van de Griekse Septuaginta meenden dat er werd gedoeld op de ka·ta·rrakʹtes, de Griekse naam van een vogel die onder water duikt en zwemmend op vis jaagt, terwijl de Latijnse Vulgaat de vogel met het woord mergulus (de „duiker”) aanduidt. Het schijnt daarom voor de hand te liggen dat de Hebreeuwse uitdrukking op een visetende, duikende vogel duidt, en de meeste vertalers nemen dan ook aan dat het naar alle waarschijnlijkheid de aalscholver is, aangezien deze vogel in Palestina vrij algemeen voorkomt, vooral aan de kust van de Middellandse Zee en ook in de buurt van bepaalde binnenwateren, zoals de Zee van Galilea. Bij meren en rivieren wordt, hoewel niet zo veelvuldig, een kleinere „dwergaalscholver” aangetroffen.

De aalscholver behoort tot de pelikaanachtigen en lijkt enigszins op een eend. Hij heeft gewoonlijk een lang lichaam en een donkere kleur, en is snel en behendig in het water; onder water zwemt hij voornamelijk met gebruikmaking van zijn poten, die van zwemvliezen zijn voorzien, maar soms gebruikt hij ook zijn verhoudingsgewijs lange vleugels om zijn prooi achterna te jagen. Zijn scherpe, kromme snavel maakt hem tot een uitstekende visser, en reeds in oude tijden werden aalscholvers door vissers in de Oriënt en in delen van India voor de visvangst afgericht, waarbij er een bandje vrij los om de hals van de vogel werd gedaan zodat hij alleen maar heel kleine vissen kon doorslikken.

Het huidige Jeruzalem, vanuit het westen gezien, met de Jaffapoort op de voorgrond; in het midden het tempelgebied en daarachter de Olijfberg

[Illustratie op blz. 9]

Volwassen aalscholver