BROCHE.

Een metalen sieraad met een pen waarmee het op iemands kleding vastgestoken kan worden. In de oudheid droegen zowel mannen als vrouwen broches, zoals bijvoorbeeld bij de Grieken en de Romeinen. De Romeinse broche of fibula bestond soms uit een gebogen stuk metaal met aan het ene eind een haak en aan het andere eind een pen, volgens het principe van de huidige veiligheidsspeld. Aangezien de broche niet alleen een sieraad maar ook een gebruiksvoorwerp was, werd ze dikwijls gebruikt om de twee zijden van een sjaal of mantel bijeen te houden. In de oudheid werden broches van brons, ijzer, goud en zilver vervaardigd. Het gebruik ervan in het oude Palestina is door archeologische opgravingen bevestigd; zo werden bijvoorbeeld bij Tell en-Nasbe boogvormige broches gevonden.

Toen de Israëlieten het voorrecht kregen iets tot de bouw van de tabernakel bij te dragen, brachten mannen en vrouwen verscheidene sieraden, onder andere „broches” of „spangen” (Ex. 35:21, 22). Deze broches waren klaarblijkelijk een soort sierhaken, want het hiervoor gebruikte Hebreeuwse woord (chach) wordt elders met „haak” weergegeven. — 2 Kon. 19:28; Ezech. 29:4.