BARAK

(Ba̱rak) [bliksemflits].

Zoon van Abinoam uit Kedes in het gebied van Naftali. Vroeg in de tijd van de rechters vielen de Israëlieten van de ware aanbidding af en derhalve stond God toe dat zij 20 jaar lang door de Kanaänitische koning Jabin werden onderdrukt. Toen zij ten slotte tot Jehovah om hulp riepen, stelde hij Barak als hun leider aan (Recht. 4:1-3). Terwijl de Kanaänitische onderdrukkers van de Israëlieten zwaar bewapend waren, was er ’geen schild noch een lans te zien onder veertigduizend in Israël’ (Recht. 5:8). In de dagen van Barak gaf Jehovah de Israëlieten echter de overwinning op hun vijanden, een onvergetelijke triomf (Ps. 83:9). De beide verslagen daarover in het boek Rechters (hoofdstuk 4 en het overwinningslied van Debora en Barak in hoofdstuk 5) vullen elkaar aan en schilderen een levendig beeld van de gebeurtenissen uit die tijd.

De profetes Debora, die toentertijd rechtsprak in Israël, spoort Barak aan het initiatief te nemen en zijn volk te bevrijden. Barak stemt toe, doch op voorwaarde dat Debora hem vergezelt. Zij gaat hiermee akkoord, maar zegt Barak vooruit dat Jehovah Sisera, Jabins legeroverste, in de hand van een vrouw zal verkopen. — Recht. 4:4-9.

Barak werft 10.000 man uit Naftali, Zebulon en andere stammen van Israël (Recht. 5:9-18) en trekt de berg Tabor op. Als Sisera dit hoort, trekt hij met een strijdmacht van 900 strijdwagens met ijzeren zeisen door de droge rivierbedding van het stroomdal van de Kison de Israëlieten tegemoet. (De streek staat over het algemeen als de vlakte van Esdrelon bekend; niet ver daarvandaan ligt Megiddo.) Onder Baraks leiding daalt het slechts licht bewapende Israëlitische leger moedig de berg Tabor af, bereid om de zwaarbewapende Kanaänieten tegemoet te treden. Maar plotseling wordt de Kison een onstuimige stroom, zodat de strijdwagens van de vijand niets kunnen uitrichten. Ja, „van de hemel uit streden de sterren, van hun banen uit streden ze tegen Sisera. De stroom Kison spoelde hen weg”. Barak en zijn mannen profiteren hiervan, en het verslag zegt verder: „Het hele kamp van Sisera [viel] door de scherpte van het zwaard . . . Ook niet één bleef er over.” — Recht. 5:20-22; 4:10-16.

Sisera zelf, die zijn strijdwagen en zijn in het nauw gedreven leger heeft verlaten, maakt zich uit de voeten en vindt een toevlucht in de tent van Jaël, de vrouw van Heber, een Keniet, die in vrede met Jabin leeft. Jaël bewijst Sisera gastvrijheid, maar terwijl hij slaapt, drijft zij een tentpin door zijn slapen in de grond en doodt hem op deze wijze. Wanneer Barak voorbijkomt, nodigt Jaël hem in de tent, waar hij ziet dat Jehovah’s woord is uitgekomen; Sisera is werkelijk in de hand van een vrouw verkocht (Recht. 4:17-22; 5:24-27). Daarna drukte de hand van de zegevierende Israëlieten „steeds zwaarder op Jabin, de koning van Kanaän, totdat zij Jabin, de koning van Kanaän, hadden afgesneden”. Bijgevolg genoot het land Israël toen „veertig jaar lang rust”. — Recht. 4:23, 24; 5:31.

Barak is wellicht de in 1 Samuël 12:11 genoemde „Bedan” (als men de LXX en de Sy volgt). Ook wordt Barak als een goed voorbeeld vermeld onder hen „die door geloof koninkrijken een nederlaag toebrachten in de strijd, . . . dapper werden in de oorlog, de legers van vreemdelingen op de vlucht dreven”. — Hebr. 11:32-34.