AZEKA

(Aze̱ka) [misschien: opengehakte grond, ontginning].

Een stad in de Sjefela aan het boveneinde van de laagvlakte van Ela. Libna, ongeveer 8 km ten W. daarvan in de vlakte van Filistea, beheerste de toegang tot het dal. De plaats wordt met Tell Zakarija geïdentificeerd.

De eerste maal wordt de stad vermeld in Jozua 10:5-11, en wel in verband met de verenigde aanval van vijf Kanaänitische koningen tegen Gibeon. Jozua en zijn leger, die Gibeon te hulp kwamen, achtervolgden de Kanaänitische legers „tot Azeka en Makkeda toe”, een afstand van meer dan 30 km. De stad werd daarna aan de stam Juda toegewezen. — Joz. 15:20, 35.

Tijdens de regering van koning Saul (1117–1077 v.G.T.) legerden de Filistijnen zich tussen Socho en Azeka en stelden Goliath als hun kampvechter op. Toen de Israëlieten aankwamen, stonden de beide legers tegenover elkaar, met de laagvlakte van Ela tussen hen in, totdat David door zijn verrassende overwinning op Goliath de Filistijnen op de vlucht dreef. — 1 Sam. 17:1-53.

Toen de natie na de dood van Salomo (997 v.G.T.) werd gesplitst, versterkte koning Rehabeam van Juda Azeka, Lachis en andere strategisch belangrijke steden (2 Kron. 11:5-10). Opgravingen in Tell Zakarija brachten de overblijfselen van muren en torens aan het licht en gaven ook te kennen dat er een versterkte citadel op het hoogste punt van de plaats had gestaan.

Toen de Babylonische troepen van Nebukadnezar het koninkrijk Juda onder de voet liepen (609–607 v.G.T.), waren Azeka en Lachis de laatste twee versterkte steden die vóór de omverwerping van Jeruzalem vielen (Jer. 34:6, 7). Dit wordt klaarblijkelijk bevestigd door de ontdekking van de beschreven ostraka of potscherven die als de „Lachisbrieven” bekendstaan. Een van deze brieven was kennelijk door een militaire buitenpost aan de militaire bevelhebber te Lachis gericht en luidt gedeeltelijk: „. . . wij letten op de seinposten van Lachis, volgens alle tekens die mijn heer geeft, omdat wij Azeka niet zien.” Als deze brief, naar het zich laat aanzien, ten tijde van de Babylonische aanval werd geschreven, is eruit op te maken dat Azeka reeds gevallen was, zodat er van deze vesting geen signalen meer werden ontvangen.

Na de 70-jarige verwoesting van het land was Azeka een van de steden waar de uit ballingschap terugkerende joden zich weer vestigden. — Neh. 11:25, 30.