JEHUDI

(Jehu̱di) [Een jood; Van (behorend tot) Juda].

Een beambte van koning Jojakim die van de vorsten van Juda de opdracht kreeg Baruch bij hen te brengen en hem de boekrol van Jeremia te laten meenemen. Toen Jehudi later dezelfde rol aan Jojakim voorlas, sneed de koning de voorgelezen gedeelten stuk voor stuk af en verbrandde ze, totdat de hele rol vernietigd was. — Jer 36:14, 21-23, 27, 32.

Jehudi was een achterkleinzoon van Kuschi (Jer 36:14). Zijn naam, evenals die van zijn voorvader, wijst er volgens sommigen op dat hij geen jood van geboorte was, maar een proseliet, aangezien de naam van zijn overgrootvader doet vermoeden dat de familie uit Kusch (Ethiopië) afkomstig was. De vertegenwoordigers van de beide tussenliggende geslachten dragen echter typisch joodse namen (Nethanja, zijn vader, en Selemja, zijn grootvader), en de naam Kuschi komt trouwens als eigennaam van een geboren jood nog op een andere plaats voor (Ze 1:1). Jehudi was dus hoogstwaarschijnlijk eenvoudig een eigennaam, die Jehudi niet pas als proseliet had aangenomen, maar bij zijn geboorte had gekregen.