BEËROTH

(Beë̱roth) [Putten].

Een van de vier Hevitische steden die wijselijk een verbond met Jozua sloten, waarbij de mannen van de stad Gibeon blijkbaar de leiding namen (Joz 9:3-17). Later ging de stad deel uitmaken van het erfdeel van de stam Benjamin (Joz 18:21, 25). In het verslag over de moord op Sauls zoon Isboseth door mannen uit Beëroth wordt gezegd: „Ook Beëroth werd eens tot een deel van Benjamin gerekend.” Dit kan erop duiden dat de stad aan de grens van een naburige stam lag, zodat het nodig was specifiek te vermelden in welk stamgebied ze zich bevond (2Sa 4:2-6). Ook wordt gezegd dat haar inwoners naar Gittaïm uitweken, maar de reden daarvoor wordt niet vermeld; mogelijkerwijs vluchtten zij wegens de invallen die de Filistijnen deden na hun overwinning op Sauls troepen bij de berg Gilboa, of misschien hebben de inwoners na de moord op Isboseth een goed heenkomen gezocht om niet het slachtoffer van vergeldingsacties te worden. In elk geval worden na de Babylonische ballingschap mannen uit Beëroth genoemd onder degenen die naar het land Juda terugkeerden. — Ezr 2:1, 25; Ne 7:29.

Hoewel sommigen Beëroth willen identificeren met Khirbet el Burj of Nabi Samwil in het Z, zijn anderen van mening dat het el Bira is, een stad in de buurt van het huidige Ramallah, ongeveer 14 km ten N van Jeruzalem en ongeveer 8 km ten NNO van Gibeon, en dus aan de grens van Efraïm. Een bron die zich daar bevindt, voorziet rijkelijk in water. Overblijfselen van een oude karavanserai geven te kennen dat daar een pleisterplaats voor karavanen was.