Wat is Gods voornemen?
VEEL mensen die aan het bestaan van een alvermogende, liefdevolle God twijfelen, vragen zich af: Als God inderdaad bestaat, waarom heeft hij dan de hele geschiedenis door zo veel kwaad en lijden toegelaten? Waarom laat hij de droevige stand van zaken toe die wij thans om ons heen zien? Waarom doet hij niets om een eind te maken aan oorlog, misdaad, onrecht, armoede en andere problemen die in zo veel landen op aarde in een alarmerend tempo escaleren?
Sommigen opperen de gedachte dat God het heelal heeft geschapen, mensen op de planeet Aarde heeft geïnstalleerd en het vervolgens aan henzelf heeft overgelaten hun zaken te regelen. Volgens die zienswijze zou de schuld voor de ellende en narigheid die mensen door hun hebzucht of wanbeleid over zichzelf brengen niet bij God liggen.
Maar anderen wijzen een dergelijke theorie af. Zo verklaart de hoogleraar natuurkunde Conyers Herring, die erkent in God te geloven: „Ik wijs het denkbeeld af van een God die lang geleden een groot uurwerk in beweging heeft gezet en er sindsdien als toeschouwer zijn gemak van neemt terwijl de mensheid worstelt met hoofdbrekende problemen. Eén reden waarom ik dat afwijs, is dat mijn wetenschappelijke ervaring mij geen reden geeft om te geloven dat er enig ’uurwerk’-model van het heelal is dat uiteindelijk en definitief het juiste is. Onze wetenschappelijke theorieën . . . zullen altijd nog verder verfijnd kunnen worden, maar ik weet zeker dat ze altijd onvolmaakt zullen blijken. Het is veiliger, denk ik, geloof te hebben in de levende kracht die deze verbetering altijd mogelijk maakt.”
God heeft wel degelijk een voornemen
Het was Gods oorspronkelijke voornemen dat de planeet Aarde bewoond zou worden door rechtvaardige, volmaakte mensen. De profeet Jesaja schreef: „Dit heeft Jehovah gezegd, de Schepper van de hemelen, Hij, de ware God, de Formeerder van de aarde en de Maker ervan, Hij, die haar stevig heeft bevestigd, die haar niet louter voor niets heeft geschapen, die haar geformeerd heeft om ook bewoond te worden.” — Jesaja 45:18.
In plaats van de aarde te bevolken door rechtstreeks individuele mensen te scheppen, was het Gods bedoeling de aarde te vullen via voortplanting door mensen. Toen Adam en Eva tegen God in opstand kwamen, werd zijn oorspronkelijke voornemen daar niet door verijdeld; wel was het reden tot een noodzakelijke wijziging in wat details wilde zijn voornemen met betrekking tot de mens en de aarde verwezenlijkt worden.
Ruwweg de eerste 6000 jaar van deze periode heeft God de mensheid toegestaan onafhankelijk van zijn directe leiding te werk te gaan. Daar hadden onze eerste ouders uit eigen vrije wil voor gekozen (Genesis 3:17-19; Deuteronomium 32:4, 5). Door deze toelating van onafhankelijkheid van Gods leiding en het daaruit voortvloeiende bestuur door mensen in plaats van door God, zou duidelijk blijken dat de mens niet in staat is zijn eigen schreden te richten en met succes over zijn medemensen te regeren.
Jehovah wist uiteraard van tevoren dat dit de uitslag zou zijn. Hij inspireerde bijbelschrijvers ertoe het op te tekenen. Zo schreef de profeet Jeremia: „Ik weet heel goed, o Jehovah, dat het niet aan de aardse mens is zijn weg te bepalen. Het staat niet aan een man die wandelt, zelfs maar zijn schrede te richten.” — Jeremia 10:23.
De wijze Salomo schreef over de rampzalige gevolgen wanneer mensen proberen over hun naasten te heersen, zoals zij dat door de eeuwen heen hebben gedaan. „Dit alles heb ik gezien, en mijn hart legde zich toe op ieder werk dat onder de zon is gedaan, gedurende de tijd dat de ene mens over de andere mens heeft geheerst tot diens nadeel.” — Prediker 8:9.
Verre echter van er ’als toeschouwer zijn gemak van te nemen terwijl de mensheid worstelt met hoofdbrekende problemen’, heeft de Almachtige God alle reden gehad om deze duizenden jaren te laten verstrijken zonder rechtstreeks in het leven van verreweg de meeste mensen in te grijpen.
Een goed doel gediend
De afgelopen 6000 jaar menselijke geschiedenis kunnen een lange tijd schijnen vergeleken bij onze gemiddelde levensduur van nog geen 100 jaar. Maar volgens Gods tijdschema en zijn kijk op het verstrijken van tijd zijn deze duizenden jaren als zes dagen — nog geen week! De apostel Petrus legde uit: „Laat dit ene feit . . . niet aan uw aandacht ontgaan, geliefden, dat bij Jehovah één dag als duizend jaar is en duizend jaar als één dag.” — 2 Petrus 3:8.
Vervolgens weerlegt Petrus elke beschuldiging dat God nalatig zou zijn of zou talmen door eraan toe te voegen: „Jehovah is niet traag ten aanzien van zijn belofte, zoals sommigen traagheid beschouwen, maar hij is geduldig met u, omdat hij niet wenst dat er iemand vernietigd wordt, maar wenst dat allen tot berouw geraken.” — 2 Petrus 3:9.
Wanneer het geplande aantal jaren verstreken is, zal de Schepper dan ook een eind maken aan het wanbeheer over onze prachtige planeet. Hij zal de mens ruimschoots tijd hebben gelaten om zijn onvermogen om te regeren of een eind te maken aan oorlog, geweld, armoede, ziekte en andere oorzaken van lijden, te laten zien. De mens zal door eigen ervaring bevestigd hebben gekregen wat God hem in het begin duidelijk maakte — dat hij Gods leiding moet volgen om te slagen. — Genesis 2:15-17.
Volgens de vervulling van bijbelprofetieën leven wij nu in het laatste deel van „de laatste dagen” van dit goddeloze samenstel van dingen (2 Timotheüs 3:1-5, 13; Mattheüs 24:3-14). Gods toelating van menselijk, van hem onafhankelijk bestuur en van kwaad en lijden loopt ten einde (Daniël 2:44). Weldra zal de grootste verdrukking waarvan deze wereld ooit getuige is geweest over ons komen en haar hoogtepunt bereiken in „de oorlog van de grote dag van God de Almachtige”, Armageddon (Openbaring 16:14, 16). Deze door God geleide oorlog zal niet het werk van Gods handen, de aarde, vernietigen maar zal hen „verderven die de aarde verderven”. — Openbaring 11:18.
Gods duizendjarige koninkrijk
Wanneer Armageddon ten einde is, zullen er miljoenen overlevenden op aarde zijn (Openbaring 7:9-14). De profetie in Spreuken 2:21, 22 zal vervuld zijn: „De oprechten zijn het die op de aarde zullen verblijven, en de onberispelijken zijn het die erop zullen overblijven. Wat de goddelozen betreft, zij zullen van de aarde zelf worden afgesneden; en wat de verraderlijken betreft, zij zullen ervan worden weggerukt.”
Het is Gods bedoeling dat er op de rechtvaardige oorlog van Armageddon een bijzondere periode van duizend jaar zal volgen (Openbaring 20:1-3). Dat zal de duizendjarige regering zijn van Gods Zoon, Christus Jezus, als Koning van Gods hemelse koninkrijk (Mattheüs 6:10). Tijdens deze vreugdevolle Koninkrijksregering over de aarde zullen talloze miljoenen een opstanding krijgen uit hun doodsslaap om zich bij de miljoenen overlevenden van Armageddon te voegen (Handelingen 24:15). Samen zullen zij tot volmaaktheid worden hersteld en dan — aan het eind van Christus’ duizendjarige regering — zal de aarde ten slotte gevuld zijn met volmaakte mannen en vrouwen, allemaal nakomelingen van Adam en Eva. Gods voornemen zal glorieus en met succes zijn volbracht.
Ja, het is Gods voornemen „’elke traan uit hun ogen [weg te wissen], en de dood zal niet meer zijn, noch rouw, noch geschreeuw, noch pijn zal er meer zijn. De vroegere dingen zijn voorbijgegaan.’ En Degene die op de troon was gezeten, zei: ’Zie! Ik maak alle dingen nieuw’” (Openbaring 21:4, 5). Dat voornemen zal zonder mankeren in de zeer nabije toekomst verwezenlijkt worden. — Jesaja 14:24, 27.
[Illustratie op blz. 5]
In Gods nieuwe wereld zullen mensen eeuwig leven in geluk