Van onze lezers

Gezond vermaak Ik studeer om een van Jehovah’s Getuigen te worden en ik wil u graag bedanken voor het publiceren van de serie „Op zoek naar gezond vermaak” (22 mei 1997). Er zijn maar zeer weinig tv-programma’s waarnaar je kunt kijken, en u gaf elk van ons — jong en oud — heel goede raad. Ik hoop dat u ons zult blijven inlichten over dit soort onderwerpen.

D. W., Verenigde Staten

Zal God mijn vriend blijven? Ik ben onze liefdevolle Schepper erg dankbaar voor het uitstekende artikel „Jonge mensen vragen . . . Zal God mijn vriend blijven?” (22 mei 1997) Niet zo heel lang terug vulde ik een vragenlijst in over hoeveel vrienden ik zou kunnen hebben, en het eindresultaat verzekerde mij ervan dat ik altijd door vrienden omringd zou zijn. Helaas is dit totaal onjuist gebleken. Niettemin besef ik dat alleen Jehovah God onze beste Vriend is. Het is waar dat als wij geen vriend van Jehovah God zijn, al het andere zinloos is.

A. T. M., Mexico

Bedankt voor de belangstelling die u voor jonge mensen toont. Ik ontving het artikel „Jonge mensen vragen . . . Zal God mijn vriend blijven?”, op het moment dat ik het het meest nodig had. Ik was uitgesloten en onlangs weer in de gemeente opgenomen. Soms voelde ik mij helemaal alleen en knaagden er veel twijfels aan me — een daarvan was: Luistert God naar mij? Na Paulus’ voorbeeld geanalyseerd te hebben, onder het onderkopje „Een doorn in het vlees”, besloot ik Jehovah’s zegen te zoeken door middel van een geregelde studie van de bijbel en openhartig gebed. Eén vraag: Zal God mijn vriend blijven?, is duidelijk beantwoord.

J. C. A., Argentinië

Bijenhouden Ik schrijf betreffende het artikel „Bijenhouden — Een zoet verhaal” (22 mei 1997) waarin u beknopt correcte informatie over bijen geeft. Het beviel me: een goede combinatie van uitleg, foto’s en gedachten — en foutloos. Een bijenhouder ziet vaak onzorgvuldige of slechts gedeeltelijk correcte informatie in de pers, maar in uw artikel was dat niet het geval. Ik ben een enthousiast imker, en ik neem bij deze insekten dikwijls meer ’gezond verstand’ waar dan bij veel mensen. Ik denk dat ik dus gerust kan zeggen dat u, door dit onderwerp te behandelen, een eerbetoon aan de schoonheid van het leven hebt gegeven, vooral zoals die aan het licht treedt bij zulke kleine beestjes.

P. G. M., Italië

De zorg voor hulpbehoevenden Dank u voor het publiceren van de serie „De zorg voor hulpbehoevenden — Een uitdaging” (8 februari 1997). Mijn moeder is kankerpatiënte, en de zorg voor haar in het terminale stadium van haar ziekte heeft me uitgeput. De artikelen beschrijven nauwkeurig de gevoelens van de verzorger en laten anderen zien hoe men rekening kan houden met degenen onder ons die in die situatie verkeren. Zulke artikelen komt men zelden tegen.

F. T., Taiwan

Jonge mensen vragen . . . Ik ben twaalf. Ik ga naar school en ik vind het heel leuk uw tijdschriften te lezen. Voordat ik ze las, vond ik het moeilijk om met mensen om te gaan die ouder waren dan ik. Maar na het lezen van de Ontwaakt!-artikelen in de rubriek „Jonge mensen vragen . . .” vond ik het makkelijker. Dank u wel!

N. T., Rusland

Van onze lezers Ik ben al 26 jaar een vaste lezer van Ontwaakt!, en ik waardeer het tijdschrift nog net zozeer als in het begin. Ik sla nooit de rubriek „Van onze lezers” over, omdat de opmerkingen mij vaak aanzetten tot het herlezen van een artikel. Erg bedankt voor deze uitstekende tijdschriften.

M. B., Frankrijk