De verloren strijd tegen de misdaad

„DE MISDAAD zou in de kortste keren bedwongen zijn als iedereen bereid was zich daarvoor in te zetten”, zei een voormalig hoofd van de Londense politie volgens de Engelse Liverpool Daily Post. Inderdaad, als iedereen zich aan de wet zou houden, zou er een eind aan de misdaad komen.

Toch neemt de misdaad bijna overal toe. Woorden die duizenden jaren geleden werden uitgesproken, gaan op voor onze tijd: „De aarde werd verdorven voor de ogen van de ware God en de aarde werd met geweldpleging vervuld” (Genesis 6:11). — Zie het kader hiernaast.

Misdaad begint klein

Door de wet in kleine dingen te overtreden, kan iemand geconditioneerd worden voor grotere vergrijpen. Om haar leerlingen van dit feit te doordringen, zei een lerares: „Bankovervallers beginnen met het stelen van potloden op school.”

Wat gebeurt er later vaak op het werk? Mensen blijven van hun werk thuis onder het voorwendsel ziek te zijn en nemen dan een uitkering aan waarop zij geen recht hebben. Dit bedrog komt meer voor dan men zou denken. In Duitsland bijvoorbeeld valt 6 procent van de dagen dat werknemers zich ziek melden op woensdag, 10 procent op dinsdag en 16 procent op donderdag, maar een formidabele 31 procent op maandag, nog overtroffen door 37 procent op vrijdag! Zijn mensen echt vaker ziek op maandag en vrijdag, of is dit gewoon een vorm van diefstal?

Wie zijn de misdadigers?

Uiteraard hebben de misdaden die gewone mensen plegen meestal niet dezelfde repercussies als die welke door mensen met een machtige positie worden bedreven. In het begin van de jaren ’70 werden de Verenigde Staten geschokt door een zo zwaar politiek misdrijf dat de ermee verbonden naam ingeburgerd raakte in de Engelse taal.

„Watergate” is volgens de Barnhart Dictionary of New English een „schandaal, vooral een waarbij het gaat om een poging belastende informatie of illegale activiteiten te verbergen”.a Daaraan wordt toegevoegd: „De Watergate-affaire liet duidelijke sporen na in de taal van de jaren ’70. Uit het woord sproten verscheidene neologismen voort en de combinatievorm -gate, gebruikt ter aanduiding van een schandaal of van corruptie.”

Sindsdien hebben allerlei Watergates aangetoond dat de misdaad wijdverbreid is, zelfs onder personen die een voorbeeld zouden moeten zijn in het hoog houden van de wet. In Japan greep de politieke corruptie dermate om zich heen dat in het begin van de jaren ’90 nieuwe wetten aangenomen moesten worden om ze te bestrijden. In 1992 werd de president van Brazilië ten val gebracht op beschuldiging van corruptie.

Ligt het niet voor de hand dat de overtredingen van mensen die met gezag bekleed zijn, ouders, onderwijzers en functionarissen bij de politie en justitie inbegrepen, de criminele activiteit van de massa bevorderen?

Goede bedoelingen niet voldoende

De meeste mensen zullen het erover eens zijn dat regeringen de misdaad willen uitroeien. Toch vertelde een gepensioneerde ambtenaar over zijn land: „De regering heeft te weinig gedaan om het gerechtelijk apparaat snel en efficiënt te laten werken. Er zijn niet voldoende rechters, dus zijn de paar die wij hebben, overwerkt. De politie is onderbezet en niet goed genoeg toegerust. Politieagenten krijgen soms hun salaris niet op tijd uitbetaald — wat het erg verleidelijk voor hen maakt steekpenningen aan te nemen.”

Het Italiaanse blad La Civiltà Cattolica betreurt „de machteloosheid van de staat tegenover de georganiseerde misdaad” en merkt vervolgens op: „Erkend wordt dat politie en justitie zich inzetten voor de strijd tegen de misdaad, maar het is duidelijk dat dit geen enkel effect heeft op de georganiseerde misdaad; integendeel, ze wordt steeds sterker en machtiger.”

De goede bedoelingen van regeringen om de misdaad te bestrijden zijn duidelijk niet voldoende. Anita Gradin, Europees commissaris voor immigratie en justitiële aangelegenheden, merkte terecht op: „Wij hebben behoefte aan betere, doeltreffender werkmethoden voor samenwerking in de strijd tegen de drugssmokkel en de handel in drugs, mensensmokkel en illegale immigratie, georganiseerde misdaad, fraude en corruptie.”

Hoe toegewijd zijn handhavers van de wet?

Sommigen zetten vraagtekens bij de mate waarin autoriteiten zich werkelijk inzetten voor de misdaadbestrijding. De voormalige inspecteur-generaal van politie in een land merkt op dat iedereen, op zijn minst officieel, „corruptie en economische misdrijven veroordeelt”. Toch, zo zegt hij, bestaat niet bij iedereen de oprechte wens misdaad en corruptie uit te roeien. Een groeiend aantal mensen — onder wie handhavers van de wet — bezien omkoperij, fraude en diefstal blijkbaar als acceptabele manieren om vooruit te komen.

Het feit dat velen „die misdaden plegen er ongestraft van afkomen”, zoals een douaneambtenaar het uitdrukte, is ongetwijfeld één reden voor het toenemen van de criminaliteit. Een Russische publikatie spreekt bijvoorbeeld over „het gemak waarmee misdadigers dingen ongestraft kunnen doen”. Dit, zo voegt de publikatie eraan toe, „schijnt gewone burgers ertoe aan te zetten de onmenselijkste misdrijven te plegen”. Dat is precies wat de bijbelschrijver zo’n 3000 jaar geleden verklaarde: „Omdat het vonnis over een slecht werk niet spoedig is voltrokken, daarom is het hart der mensenzonen in hen er volkomen op gericht kwaad te doen.” — Prediker 8:11.

Het is niet overdreven te zeggen dat regeringen een verloren strijd tegen de misdaad voeren. De Duitse krant Rheinischer Merkur merkt op: „De angst bij het publiek voor de toename in geweldsmisdrijven zit diep en laat zich niet sussen door het gebruikelijke partijpolitieke gekrakeel noch door cijfers die suggereren dat de situatie niet zo erg is als het lijkt.”

In plaats dat de misdaad niet zo erg is als het lijkt, is het waarschijnlijker dat het omgekeerde het geval is. Toch is er reden tot optimisme. Een misdaadvrije wereld komt steeds dichterbij en de mogelijkheid bestaat dat u die meemaakt. Uit het volgende artikel zal blijken waarom wij dat zeggen.

[Voetnoten]

[Inzet op blz. 6]

Veel mensen bezien misdaad als een acceptabele manier om vooruit te komen

[Kader op blz. 5]

Een aarde vol geweld

BRAZILIË: „Als reactie op een stijgende golf van geweld vulden honderdduizenden mensen de straten in het centrum [van Rio de Janeiro], om uiting te geven aan hun angst en boosheid over de misdaad die hun stad in haar greep houdt.” — International Herald Tribune.

CHINA: „Gangsters maken hun come-back in China en de grote misdaad lijkt niet te stuiten. . . . Chinese deskundigen zeggen dat het aantal bendes en ’geheime genootschappen’ zo snel groeit dat de politie hun aantal niet kan bijhouden.” — The New York Times.

DUITSLAND: „De marge tussen de bereidheid tot geweld over te gaan en de gelegenheid die iemand ertoe aanzet, is gestadig smaller geworden. Het is dan ook nauwelijks te verwonderen dat geweld een dagelijks weerkerend verschijnsel is.” — Rheinischer Merkur.

FILIPPIJNEN: „Zes op de tien gezinnen op de Filippijnen zeggen dat zij zich niet veilig voelen in hun huis of op straat.” — Asiaweek.

GROOT-BRITTANNIË: „De geweldsdrempel is verlaagd en de kans wordt steeds groter dat de crimineel in eerste instantie al geweld zal gebruiken.” — The Independent.

IERLAND: „Mafia-achtige misdadigersfamilies hebben vaste voet gekregen in de binnenstad van Dublin en in de armere westelijke voorsteden. De bendes raken steeds beter bewapend.” — The Economist.

MEXICO: „De misdaad is in zo’n korte periode zo snel toegenomen, dat het alarmerend is.” — The Wall Street Journal.

NIGERIA: „Het gezin, kerken, moskeeën, scholen en clubs zijn tekortgeschoten in hun plicht jongeren te weerhouden van criminaliteit, aldus de heer Frank Odita, woordvoerder van de politie.” — Daily Champion.

RUSLAND: „Mafia-achtige bendes hebben een stad die in de sovjetdagen een van de veiligste ter wereld was, praktisch in een criminopolis veranderd. . . . ’In de zeventien jaar dat ik patrouillediensten deed,’ zegt politie-inspecteur Gennadi Grosjikov, ’heb ik nooit zo veel misdaad in Moskou gezien en ook niets zo kwaadaardigs.’” — Time.

TAIWAN: „Op Taiwan . . . neemt het aantal diefstallen, overvallen en moorden langzaam maar zeker toe . . . Ja, de misdaadcijfers stijgen geleidelijk en overtreffen in sommige gevallen die in westerse landen.” — The New York Times.

VERENIGDE STATEN: „De VS zijn het gewelddadigste land in de geïndustrialiseerde wereld. . . . Geen ander geïndustrialiseerd land komt daarin zelfs maar in hun buurt.” — Time.

ZUID-AFRIKA: „Elk van ons en alles wat wij doen, wordt bedreigd door teugelloos en nauwelijks te bedwingen geweld — er moet iets radicaals gebeuren.” — The Star.