De kleurrijke wereld van de koraalriffen
DOOR ONTWAAKT!-CORRESPONDENT IN PAPOEA NIEUW-GUINEA
NAGENOEG de hele kust van Papoea Nieuw-Guinea is omzoomd met koraalriffen. In vroeger tijd bezagen zeelieden ze als puur gevaarlijk. Maar voor degenen die de wateren eromheen verkend hebben, bieden koraalriffen toegang tot een wereld van grote schoonheid, kleurenpracht en rust — een caleidoscoop onder water!
Wil iemand proberen deze onderwaterwereld op film vast te leggen, dan is dat een hele uitdaging. Dat komt onder meer doordat objecten onder water zich op ongeveer drie kwart van hun feitelijke afstand lijken te bevinden; scherp instellen is dus lastig. Water absorbeert, verstrooit en breekt licht. Kleuren kunnen ook aanzienlijk variëren naar gelang van het weer, de hoek van de zon, de aanwezigheid van algen en plankton, de diepte van het water en het type en de kleur van de zeebodem. Bij dit alles komt dan ook nog dat het water, het te fotograferen object en de fotograaf zelf constant in beweging zijn!
Niettemin hebben sommige fotografen een mate van succes op dit gebied geboekt. De foto’s die u hier ziet, zijn gemaakt tijdens onderwaterexcursies. Wij willen u kennis laten maken met vier van de fascinerende dieren die onder de golven op film zijn vastgelegd.
Foto 1 laat een prachtige oceaanbewoner zien, een kauri, die tijgerslak (Cypraea tigris) wordt genoemd. Deze naam is wat vreemd gezien het feit dat haar prachtig getekende schelp gevlekt is, niet gestreept. De tijgerslak is hier in haar element omdat ze zich voedt met koralen en sponzen. De Chinezen uit de oudheid waren er zo van onder de indruk, dat zij haar schelp als betaalmiddel gebruikten. Hier in Papoea Nieuw-Guinea worden kaurischelpen op sommige inheemse markten nog steeds als wisselgeld gebruikt. De plaatselijke bewoners verzamelen ze echter voornamelijk gewoon om hun glanzende schoonheid.
Foto 2 is de prachtig gekleurde kokerworm (Spirobranchus giganteus). Hij kan op dood koraal leven of gangen graven in levend koraal. In rust ziet hij er uit als een bloem. Maar als hij honger heeft, laat hij zijn tentakels een draaibeweging maken om snel in het zo gevormde „net” voorbijkomende hapjes te verschalken. Met zijn veervormige tentakels in beweging ziet hij er uit als een rij miniatuurdanseressen die hun waaiers heen en weer bewegen. Dit exemplaar was slechts een centimeter breed. Maar de fotograaf moet oppassen dat hij geen plotselinge beweging maakt. Bij het eerste teken van gevaar trekken deze gracieuze miniaturen zich in een oogwenk terug in hun skeletwoning.
Foto 3 is de spons. Die lijkt niet erg op de synthetische soort die in uw bad drijft. Een spons is eigenlijk een levend dier, geen plant. Het is een poreuze massa cellen die een wel heel bijzonder samenwerkingsverband vertonen. In het boek The Undersea wordt gezegd dat de cellen van sponzen „noch hecht georganiseerd noch onderling afhankelijk zijn. Dus wordt een levende spons in stukken getrokken, dan vormt elk gedeelte uiteindelijk een nieuwe spons. Zelfs indien de afzonderlijke cellen gescheiden worden, kruipen ze voort als amoeben totdat ze elkaar vinden en zich opnieuw tot hele sponzen rangschikken.”
In tegenstelling tot een plant, die haar eigen voedsel produceert, gaat de spons voor haar voedsel „op jacht”. Ze neemt het water om zich heen op en filtert de organische deeltjes eruit. Net als elk ander dier verteert ze haar voedsel en stoot het afval uit. Sponzen vindt u vastgehecht aan rotsblokken of aan schelpen op de zeebodem.
Tot slot ziet u op foto 4 weer een schelpdrager, een ’gewone’ tweekleppige. Hij heeft zijn vaste plaats en is gemakkelijk te vinden op koraalrotsen of gewoon liggend op de zeebodem. De meeste voeden zich door plankton uit het water te filteren. De twee schelpen of kleppen worden bijeengehouden door een slotband en worden geopend en gesloten door twee krachtige spieren. Wanneer een tweekleppige zich moet verplaatsen, gaat hij open en komt zijn vlezige voet een stukje te voorschijn. Mocht er echter een vijand naderen, dan trekt hij zich in zijn schelp terug en klapt dicht!
Deze foto’s geven slechts een glimp van de schitterende schouwspelen die de koraalzeeën bieden — een van de vele plaatsen waar Jehovah’s creatieve wijsheid te bezichtigen is. — Romeinen 1:20.
[Illustraties op blz. 16, 17]
1. De schelp van de tijgerslak wordt nog steeds als betaalmiddel gebruikt
2. Deze „bloemen” zijn eigenlijk kokerwormen
3. De spons is een dier, geen plant
4. De tweekleppige voedt zich met plankton (hier ziet u de mond)