Watchtower ONLINE LIBRARY
Watchtower
ONLINE LIBRARY
Nederlands
  • BIJBEL
  • PUBLICATIES
  • VERGADERINGEN
  • g97 22/6 blz. 24
  • Hoe ziet de toekomst er uit voor de albatros?

Voor dit gedeelte is geen video beschikbaar.

Helaas was er een fout bij het laden van de video.

  • Hoe ziet de toekomst er uit voor de albatros?
  • Ontwaakt! 1997
  • Vergelijkbare artikelen
  • „De grootste levende vliegmachine op aarde”
    Ontwaakt! 2010
  • De terugkeer van de grote witte vogel
    Ontwaakt! 1998
  • In het spoor van de albatros
    Ontwaakt! 1991
  • De energiezuinige vliegtechniek van de reuzenalbatros
    Ontwaakt! 2013
Meer weergeven
Ontwaakt! 1997
g97 22/6 blz. 24

Hoe ziet de toekomst er uit voor de albatros?

Door Ontwaakt!-correspondent in Groot-Brittannië

Hoe ziet de toekomst van de albatros, de grootste zeevogel ter wereld, er uit? „Zeer somber”, bericht de Londense Times. Tienduizenden — Australische onderzoekers schatten het aantal op wel 44.000 — komen er jaarlijks om. Sommige deskundigen zijn zelfs van mening dat de reuzenalbatros, met zijn indrukwekkende vleugelwijdte van circa drie meter, spoedig uitgestorven zal zijn.

Wanneer albatrossen eenmaal kunnen vliegen, brengen ze zeven jaar aan één stuk op zee door, duizenden kilometers zwevend en glijdend en zelfs in de vlucht slapend. Sommigen denken dat de vogels vermoedelijk verscheidene malen rond de aardbol vliegen alvorens naar hun geboorteplek terug te keren om er te broeden.

Albatrossen brengen om het jaar één jong groot. Maar de afgelopen twintig jaar is de reuzenalbatrospopulatie op Zuid-Georgië in het zuiden van de Atlantische Oceaan en op de Crozeteilanden in de Indische Oceaan bijna gehalveerd. Wat zou volgens sommigen daar de oorzaak van kunnen zijn? Het vissen met de beug of lange lijn.

Voor het vissen op blauwvintonijn gebruiken vissers lange lijnen met aan elk daarvan honderden vishaken. De lijnen worden aan de achtersteven van de vissersboot neergelaten. Elke haak wordt voorzien van pijlinktvis — het hoofdvoedsel van de albatros. Wanneer de vogel neerduikt om de pijlinktvis te pakken, slikt hij af en toe ook de haak in. De albatros wordt dan door de zware lijn mee naar beneden getrokken en verdrinkt.

Om de albatros te beschermen, hebben sommige tonijnvissers gehoor gegeven aan de raad hun lijnen ’s nachts uit te zetten, wanneer de vogel niet vist. Vissers zoeken ook manieren om hun lijnen van onder hun boten uit te zetten, zodat de albatros het aas niet kan zien. Tot de andere technieken die gebruikt zijn, behoren verzwaarde lijnen, die sneller zinken, en een soort vogelverschrikker om de vogels af te schrikken.

In de open zeeën van de zuidelijke Atlantische Oceaan wordt echter niet zo goed gelet op de methoden die vissersboten gebruiken. Volgens de zeevogelspecialiste Sandy Bartle van het Museum of New Zealand doen boten daar „niets om te voorkomen dat albatrossen omkomen”. Het mogelijke uitsterven van de majestueuze albatros is illustratief voor de nalatigheid en onverschilligheid van de mens.

    Nederlandse publicaties (1950-2026)
    Afmelden
    Inloggen
    • Nederlands
    • Delen
    • Instellingen
    • Copyright © 2026 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
    • Gebruiksvoorwaarden
    • Privacybeleid
    • Privacyinstellingen
    • JW.ORG
    • Inloggen
    Delen