Een blik op de wereld
Paus acht individuen en niet kerk schuldig
In een brief aan Rwanda’s kerkelijke leiders, burgerlijke autoriteiten en bevolking heeft paus Johannes Paulus II geprobeerd de Rooms-Katholieke Kerk vrij te pleiten van verantwoordelijkheid voor de genocide die daar in 1994 plaatsvond. „De kerk op zich kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor de misdragingen van haar leden die in strijd met de evangelische wet hebben gehandeld”, stelde hij. De paus verklaarde echter ook: „Alle leden van de kerk die tijdens de genocide gezondigd hebben, moeten de moed hebben de consequenties te dragen van de daden die zij begaan hebben.” Dit schijnt de eerste keer te zijn dat de paus publiekelijk is ingegaan op de tweeledige beschuldiging dat priesters in Rwanda hebben deelgenomen aan de slachtpartij die zo’n 500.000 levens heeft geëist en er actief toe hebben aangemoedigd, en dat de katholieke hiërarchie niets heeft gedaan om een eind aan de slachting te maken. In een van zijn commentaren op Vaticaanse aangelegenheden schreef Luigi Accattoli in de Italiaanse krant Corriere della Sera dat de verklaring van de paus dat katholieken niet moesten proberen zich aan de gerechtigheid te onttrekken, „een gevoelige snaar raakt” omdat „zich onder degenen die van genocide beschuldigd worden, ook priesters bevinden die de wijk hebben genomen naar het buitenland”. De meeste mensen in Rwanda zijn katholiek.
„Gezinnen in een overgangsfase”
„Het typisch Canadese gezin is zo dramatisch veranderd van structuur dat gehuwde paren met kinderen slechts 44,5 procent van alle gezinnen uitmaken”, bericht The Globe and Mail. Daartegenover „vertegenwoordigden in 1961 gehuwden met kinderen bijna 65 procent van alle Canadese gezinnen”. Nog een opmerkelijk gegeven is de toename in het aantal samenwonende stellen, dat bijna driemaal zo groot werd, van 355.000 in 1981 tot 997.000 in 1995. Een conclusie van het door Statistics Canada uitgevoerde onderzoek was: „Als echtscheiding, hertrouwen en samenwonen zo veel blijven voorkomen, kan er meer vluchtigheid in gezinsstructuren verwacht worden.”
Frankrijks fascinatie voor het occulte
„Waarom zitten de Fransen tegenwoordig zo vaak bij zieners en mediums?”, vraagt The New York Times. „De Fransen raadplegen naar verluidt in grotere aantallen helderzienden en numerologen dan ooit tevoren. . . . De regering heeft aanwijzingen dat de magie floreert. Vorig jaar hebben, aldus belastingautoriteiten, bijna 50.000 belastingbetalers — een record — inkomsten opgegeven uit werk als astroloog, genezer, medium en soortgelijke beroepen. Ter vergelijking diene het gegeven dat het land minder dan 36.000 katholieke priesters telt en zo’n 6000 psychiaters.” Voor sommigen wijst dit alles op vrees voor wat er wellicht aan het eind van het millennium staat te gebeuren. Anderen zien het als een gevolg van de afkalving van gevestigde instituten zoals het geloof. De beoefenaars van deze beroepen zeggen dat hun klantenkring in recente jaren sterk is veranderd. In het verleden waren hun cliënten meest vrouwen. Nu is er ongeveer een gelijk aantal van beide seksen. En in plaats van vragen te stellen over ziekte en liefdesverwikkelingen vragen mensen nu naar hun baan.
Japans verkoopautomaten
„Er is bijna niets dat in Japan niet uit een automaat te halen is”, zegt The Washington Post. Automaten leveren artikelen in cadeauverpakking, cd’s, bier, boxershorts, eieren, parels, speelgoedbeesten, panty’s, wegwerpcamera’s — zo ongeveer alles wat er maar te bedenken valt. Er zijn „’niet-bukken’ verkoopautomaten” waar men de artikelen op borsthoogte uit kan pakken, lage automaten die het uitzicht niet belemmeren en zelfs automaten die zijn gedecoreerd met bloemen of andere motieven. „Japan is niet groter dan Montana, maar er zijn bijna net zo veel verkoopautomaten als in de hele Verenigde Staten”, voegt het artikel eraan toe. „De meeste Japanse verkoopautomaten zijn buiten geplaatst; er staat er zelfs een op de met sneeuw bedekte top van de Fuji.” Allerlei prijzige artikelen kunnen buiten in automaten te koop zijn omdat er in Japan weinig vandalisme is. Ruimte is duur en winkeliers gebruiken verkoopautomaten daarom als een uitbreiding van hun winkelschappen. Ze zijn er op welhaast elke straathoek in Tokio. Sommige groepen zijn echter verontrust over het feit dat sterke drank, bier en sigaretten te bemachtigen zijn voor elk kind dat een paar muntjes in een gleuf weet te stoppen.
Waarschuwing voor tiener-„misdaadstorm”
„Geweldscriminaliteit in de Verenigde Staten is een ’tikkende tijdbom’ die binnen een paar jaar zal exploderen”, verklaart The New York Times in haar berichtgeving over een rapport van de Council on Crime in America, een organisatie van openbare aanklagers en deskundigen op het gebied van de wetshandhaving. „Terwijl volwassenen minder geweldsmisdrijven begaan, is het aantal gevallen van geweldscriminaliteit onder tieners in het laatste decennium omhooggevlogen. . . . Elke generatie tieners sinds de jaren ’50 is gewelddadiger dan de vorige.” Tegen 2005 zal het aantal 14- tot 17-jarige jongens met 23 procent zijn toegenomen, en het is deze toename die de deskundigen zorgen baart. Bezorgd omdat de ernstigste misdadigers mannen zijn die al op heel vroege leeftijd met hun criminele gedrag beginnen, verklaarde John J. DiIulio jr., hoogleraar politicologie aan de Princeton University: „Wij bevinden ons in de stilte voor de misdaadstorm.” In zijn voor de Council on Crime in America samengestelde rapport wees hij erop dat ongeveer een derde van alle geweldsmisdrijven wordt begaan door mensen die al een keer zijn gearresteerd maar voorwaardelijk in vrijheid zijn gesteld, voorwaardelijk zijn veroordeeld of nog vrij zijn in afwachting van hun rechtszaak. De regering heeft de verantwoordelijkheid haar burgers te beschermen, aldus het rapport, maar slaagt daar niet in.
Bloedvrije chirurgie wint terrein
Eind 1996 voegde een ziekenhuis in Hartford (Connecticut, VS) zich bij 56 andere in het hele land die beschikken over „bloedvrije centra voor Jehovah’s Getuigen”, berichtte The Hartford Courant. „Na het concept bestudeerd te hebben realiseerden ziekenhuisbesturen zich dat de wensen van Jehovah’s Getuigen niet meer zo sterk verschillen van die van de meeste andere patiënten.” Met behulp van geneesmiddelen en geavanceerde operatietechnieken verrichten artsen orgaantransplantaties en gewrichtsvervangingen, alsook open-hart- en kankeroperaties en nog veel meer — alles zonder bloed te gebruiken. Bovendien erkennen veel deskundigen in de gezondheidszorg nu openlijk dat er gevaren verbonden zijn aan een bloedtransfusie. Dr. David Crombie jr., hoofd chirurgie aan het Hartford Hospital, geeft openhartig toe: „Ik heb mijn opleiding gehad in een tijd dat bloed als een tonicum werd bezien. Nu wordt het als vergif beschouwd.” De bijbel verbiedt consequent bloed in het lichaam op te nemen. — Genesis 9:4; Leviticus 17:14; Handelingen 15:28, 29; 21:25.
Bent u het slachtoffer van technostress?
De mobiele telefoon, pieper, fax, computer en modem hebben een revolutie in de communicatie teweeggebracht. Dr. Sanjay Sharma, een arts met speciale belangstelling voor stressbeheersing, is echter van mening dat deze nieuwe technologie ook binnengedrongen is in de privé-sfeer en de tijd voor ontspanning. Het resultaat is technostress. Zoals The Toronto Star bericht, „draagt stress in belangrijke mate bij tot ziekte, verlies van produktiviteit en een voortijdige dood”. De effecten zijn onder meer hoge bloeddruk, hartkwalen, stemmingswisselingen, hoofdpijn, spierspanning, slapeloosheid, depressiviteit en verzwakking van het immuunstelsel. Hoe kunt u het vermijden ten slachtoffer te vallen aan door technologie veroorzaakte stress? Natuurlijk is het altijd verstandig uw arts te raadplegen. Bovendien bevat het artikel aanbevelingen als geregelde lichaamsbeweging, een weekendje ertussenuit en dagelijks wat zonlicht zien te krijgen, wat „leidt tot het vrijkomen van hormonen die depressiviteit en stress bestrijden”. Ten slotte, „zorg ervoor niet langer bereikbaar te zijn via telefoon of fax. Laat het antwoordapparaat de boodschappen maar aannemen.”
Merelautoalarm
Merels zorgen voor een ongewoon probleem in de stad Guisborough in het Engelse North Yorkshire — ze doen mensen ruw uit hun ochtendslaap ontwaken door hun imitatie van een autoalarm. „Wanneer de eigenaar zijn huis uitstormt om de dief tegen te houden, treft hij vaak een merel die aan het zingen is”, bericht de Londense Times. „De vogel had de toonhoogte en geluidssterkte exact getroffen”, merkte een plaatselijke bewoner op. „Die beesten maken ons allemaal dol.” En er is weinig verlichting te verwachten. Als vogels nieuwe elementen in hun zang aan een buur doorgeven, kan het geluid nog heel wat algemener worden. Ongeveer 30 Britse vogelsoorten zijn in staat geluiden te imiteren. De spreeuw is de begaafdste en kan met gemak de roep van andere vogels nabootsen. Er is er een geweest die zo overtuigend een telefoon kon nadoen dat de imitatie onmogelijk van het echte geluid te onderscheiden was.
Heidens feest nog steeds populair
Het feest van Sint-Jan de Doper „heeft minder met de katholieke heilige te maken dan men zou denken”, bericht de Braziliaanse Folha de S. Paulo. Hoewel het feest „samenvalt met de dag waarop de heilige geboren zou zijn, . . . heeft de viering in feite een agrarisch en heidens karakter”. In een samenvatting van de bevindingen van de antropoloog Câmara Cascudo zegt de krant dat bij „Germaanse en Keltische zonneculten” dit feest werd gevierd in de tijd van de oogst „om de demonen van onvruchtbaarheid, graanziekten en droogte te verdrijven”. Jaren later werd het feest door de Portugezen naar Brazilië overgebracht. Eén kenmerk van het feest, dat in sommige landen is blijven bestaan, is het aansteken van sint-jansvuren. Waar vond dit gebruik zijn oorsprong? „De traditie . . . houdt verband met de aanbidding van de zonnegod, die vereerd werd opdat hij zich niet te ver van de aarde zou verwijderen en er geen strenge winter zou komen”, aldus de krant.