Van onze lezers
Bedreigde planeet Deze brief naar aanleiding van de serie „Is onze bedreigde planeet nog te redden?” (8 januari 1996) Het is goed iets aanmoedigends te kunnen lezen. Het derde artikel in de serie geeft ons hoop op het Paradijs, waar wij ons geen zorgen zullen hoeven maken over het ecosysteem of gaten in de ozonlaag! Ik hoop met mijn gezin en vrienden in dat paradijs te leven.
A. C., Verenigde Staten
Wij vonden het informatieve kader op bladzijde 8 en 9 over problemen als ontbossing, waterschaarste en bedreigde soorten erg goed. De artikelen deden ons beseffen in wat een ernstige situatie onze planeet nu verkeert. Wij voelen ons veilig omdat wij weten dat de enige oplossing voor dit grote probleem bij onze Schepper ligt.
O. P. en F. J. O., Spanje
Jessica’s spreekbeurt Ik heb zojuist „Jessica’s spreekbeurt” in de uitgave van 8 januari 1996 uitgelezen. Het was zo’n aanmoediging voor me! Wanneer ik een intelligente jongere Jehovah zo blij en trouw zie dienen, voel ik me trots. Jessica’s verhaal herinnert me aan de noodzaak bij elke gelegenheid getuigenis te geven.
A. H., Verenigde Staten
Doel in leven gevonden Het artikel „Hoe ik toch een doel in mijn leven vond” (8 januari 1996) heeft echt mijn hart geraakt. Onder het lezen zag ik mezelf. Ook ik zwierf doelloos rond met een sombere kijk op de toekomst. Maar ik werd uitgenodigd naar de Koninkrijkszaal van Jehovah’s Getuigen te komen en begon de bijbel te bestuderen. Nu ben ik een gelukkige volle-tijdprediker en help ik anderen de schitterende hoop te begrijpen waarmee Jehovah mij kennis heeft laten maken.
C. R., Verenigde Staten
Behandeling bij onvruchtbaarheid In „Een blik op de wereld” trok het item „Nieuwe hoop voor onvruchtbare echtparen?” mijn aandacht (22 september 1995). Ik liet het aan een biologe zien, en die zei dat zij nog nooit van de beschreven techniek had gehoord waarbij één enkele mannelijke zaadcel via een micro-injectie op een eicel „in de vrouw” wordt gebracht.
E. K., Duitsland
Ons item was gebaseerd op een bericht van het Franse nieuwsagentschap France-Presse over een lezing gegeven door de Deense arts Anders Nyboe Andersen. Helaas was het verslag niet in elk opzicht correct. Dr. Andersen vertelde „Ontwaakt!” dat de micro-inseminatie in feite in vitro gebeurt, buiten het lichaam van de vrouw dus. De bevruchte eicel wordt dan bij de vrouw ingebracht. Correct was wel onze vermelding dat er bij deze techniek gebruik gemaakt kan worden van „zaad van haar echtgenoot . . . in plaats van dat van een anonieme donor — waardoor gevoelige morele en godsdienstige kwesties vermeden worden”. Gezien deze feiten moet een christelijk echtpaar zelf een beslissing ten aanzien van deze techniek nemen. (Zie „De Wachttoren” van 1 november 1981, blz. 31, 32.) — Red.
Opstandige vriendin Ik wil even ingaan op het artikel „Jonge mensen vragen . . . Wat moet ik doen als een vriend in moeilijkheden raakt?” (22 januari 1996) Een van mijn beste vriendinnen werd een jaar geleden uitgesloten. Ik was er kapot van. Ik had het gevoel dat ik haar niet genoeg had geholpen, onvoldoende voor haar klaar had gestaan en geen erg goede vriendin was geweest. Toen ik las dat het niet mijn fout was dat zij de waarheid had verlaten, had ik een gevoel alsof er een zware last van mijn schouders was getild!
L. T., Verenigde Staten
In mijn geval was de persoon die me na stond en „een twijfelachtige levenswijze” ging volgen niet alleen mijn vriendin maar mijn onvervangbare en zachtaardige moeder. Ten slotte ben ik naar de gemeenteouderlingen gegaan in verband met haar situatie en zij werd uitgesloten. Ik heb het mezelf verweten dat ik het aan de ouderlingen had verteld. Nu wil ik tegen mijn onterechte schuldgevoelens vechten door de suggesties in het artikel op te volgen.
I. Y., Japan