Hoe u uw kind kunt helpen natuurrampen te verwerken

AARDBEVINGEN, wervelstormen, branden, overstromingen, orkanen — wat staan wij machteloos tegenover de razernij van de natuur! Volwassenen merken vaak dat het jaren kan duren voordat de angstaanjagende beelden die door het meemaken van een natuurramp in hun geest gegrift zijn, beginnen te vervagen. Het is dan ook niet te verwonderen dat kinderen extra hulp nodig kunnen hebben om zulke belevenissen te boven te komen.

Het Amerikaanse Federale Bureau voor Rampenbestrijding (de FEMA) merkt op dat kinderen normaal gesproken vlak na een ramp bang zijn dat (1) zij in de steek gelaten zullen worden, (2) zij van het gezin gescheiden zullen worden, (3) de ramp nog eens zal gebeuren, en (4) er iemand gewond zal raken of zal omkomen. Wat kunt u als ouder doen om in de nasleep van een ramp de angst van uw kind te verminderen? De FEMA doet de volgende aanbevelingen.a

Probeer het gezin bijeen te houden. Bij elkaar blijven biedt het kind zekerheid en vermindert zijn angst in de steek gelaten te worden. Het is beter kinderen niet bij familie of vrienden of in een evacuatiecentrum achter te laten terwijl u hulp zoekt. „Kinderen worden angstig”, merkt de FEMA op, „en zij gaan tobben of ouders wel terugkomen.” Moet u ergens heen, neem uw kind dan indien maar enigszins mogelijk mee. Op die manier „is de kans minder groot dat het kind klitgedrag gaat vertonen”.

Neem de tijd om de situatie kalm en ferm uit te leggen. Vertel uw kind wat u van de ramp weet. Herhaal uw uitleg zo nodig enkele keren. Schets wat er vervolgens gaat gebeuren. U zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: ’Vannacht blijven we allemaal bij elkaar in de schuilplaats.’ Praat tegen kinderen op hun ooghoogte; kniel daarvoor zo nodig bij hen neer.

Moedig uw kind aan tot praten. „Communicatie is bijzonder nuttig om de angst bij het kind te verminderen”, beklemtoont de FEMA. Luister naar wat elk kind u vertelt over de ramp en zijn angsten. (Vergelijk Jakobus 1:19.) Vertel hem dat het normaal is bang te zijn. Schijnt uw kind er moeite mee te hebben zich te uiten, laat hem dan weten dat u bang bent. Dat kan het hem gemakkelijker maken zijn eigen angsten te uiten, waardoor die minder worden. (Vergelijk Spreuken 12:25.) „Betrek zo mogelijk het hele gezin in het gesprek.”

Betrek kinderen bij schoonmaakactiviteiten. Wijs bij het schoonmaken en repareren van het huis kinderen een eigen taak toe. „Het hebben van een taak zal hen helpen te begrijpen dat alles weer goed komt.” Een heel klein kind heeft echter meestal speciale aandacht nodig. De FEMA legt uit: „Zo’n kind kan meer fysieke aandacht nodig hebben, meer geknuffeld moeten worden; en dat maakt het voor ouders lastiger zich van de andere dingen die moeten gebeuren te kwijten. Helaas is er geen kortere weg. Als er niet aan de behoeften van het kind wordt voldaan, zal het probleem langer aanhouden.”

Er is nog een laatste punt dat u in gedachte moet houden. De FEMA geeft ouders de raad: „Uiteindelijk moet u beslissen wat het beste voor uw kinderen is.” Het toepassen van deze richtlijnen zou u kunnen helpen van een moeilijke situatie het beste te maken.

[Voetnoten]