Van onze lezers

Holocaust Ik heb mij altijd afgevraagd waarom niemand zich ooit tegen de Holocaust uitsprak. De serie „De Holocaust — Wie lieten hun stem horen?” (22 augustus 1995) heeft mijn vraag beantwoord. Jehovah’s Getuigen lieten hun stem horen, en ik ben heel trots op mijn mede-Getuigen!

C. B., Verenigde Staten

Mag ik — een niet-lidmaat — u gelukwensen met de verhandeling over het onderwerp Holocaust? Uw objectieve verhandeling over dit grote kwaad, deze manifestatie van ’s mensen onmenselijkheid tegenover mensen is de meest verhelderende die ik ooit ben tegengekomen. De moed van uw mede-Getuigen in die tijd is iets waarover de wereld, jammer genoeg, weinig weet.

L. B., Engeland

Mijn vader verloor het leven in Sachsenhausen. Mijn oudste broer verloor eveneens het leven als gevolg van gevangenzetting door de nazi’s. Ik heb nog steeds intense herinneringen aan de vervolging van Jehovah’s Getuigen door de nazi’s. Daarom voel ik mij ertoe bewogen uiting te geven aan mijn dankbaarheid voor de artikelen. Goed gedaan!

F. D. J., Canada

Ik was erg onder de indruk van de artikelen. Maar ik ben het er niet mee eens dat Jehovah’s Getuigen de enige stem waren „die niet zweeg”. Ook de communisten waarschuwden de mensen tegen Hitler voordat hij aan de macht kwam. Velen van hen zijn in concentratiekampen terechtgekomen.

B. W., Duitsland

„Ontwaakt!” erkent zonder meer dat Hitler veel politieke tegenstanders had. In de artikelen werd echter specifiek gesproken over het falen van religieuze organisaties, waarvan de meeste met het nazi-regime hebben gecollaboreerd. De nazi’s zelf duidden Jehovah’s Getuigen aan als hun voornaamste religieuze tegenstanders. De Getuigen waren bijgevolg de enige religieuze groep die als gevangenen hun eigen identificatiesymbool kregen in de concentratiekampen — de beruchte paarse driehoek. — Red.

De aardbeving in Japan Ik huilde toen ik het artikel „Japans plotselinge ramp — Hoe mensen erdoorheen zijn gekomen” las (22 augustus 1995). Ik heb in die aardbeving mijn meest geliefde christelijke zuster verloren. Zij was heel ijverig. Ik weet dat zij een opstanding zal ontvangen en dat ik haar weer zal kunnen zien. Ik ben erg dankbaar voor alle geestelijke en materiële hulp die wij van de gemeente en van het Genootschap hebben gekregen. Maar ik huil nog steeds als ik denk aan wat er die dag gebeurde.

T. M., Japan

De georganiseerde en snelle actie van de zijde van de Getuigen deed mij absoluut versteld staan. Toen ik de liefdevolle boodschap van de broeders en zusters in de gemeente in Zuid-Korea las, huilde ik aan één stuk door. Ik was zo gelukkig bij de gedachte dat ik tot zo’n hartelijke organisatie behoorde.

M. K., Japan

Seksuele intimidatie Dank u wel voor het artikel „Jonge mensen vragen . . . Hoe kan ik me beschermen tegen seksuele intimidatie?” (22 augustus 1995) Ik ben zeventien jaar en ik ontmoette op school een niet-christelijke jongen. Ik vertrouwde hem, maar later vielen hij en zijn vrienden me lastig met schunnige voorstellen en bedreigingen. Ik moest weg van die school om los te komen van die situatie. Ik heb veel van dit artikel geleerd. Nu weet ik hoe ik met het andere geslacht moet omgaan.

T. G., Portugal

Ik werd seksueel lastig gevallen en bedreigd door een collega. Omdat ik als kind ben mishandeld, vind ik het vaak heel moeilijk om voor mezelf op te komen. Toch zei ik hem herhaaldelijk me met rust te laten. Uiteindelijk heb ik hem bij onze werkgevers aangegeven, en toen liet hij me met rust. Ik stel het artikel werkelijk op prijs. Vrouwen moeten weten hoe zij dit probleem moeten aanpakken.

V. A., Verenigde Staten