Jonge mensen vragen . . .
Moet ik mij bekwamen in zelfverdediging?
„Er is een stel jongens op school dat echt gevaarlijk is”, vertelt Jesse. „Als ze je in de gang zien en je gymschoenen, jack of zelfs je broek willen, nemen ze je die af. Als je het aangeeft, pakken ze je weer.”
JONGEREN krijgen steeds meer met geweld te maken, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Het blad USA Today schreef in dat verband: „Ongeveer een op de vijf middelbare scholieren heeft geregeld een vuurwapen, mes, scheermes, knuppel of ander wapen bij zich. Velen nemen die mee naar school.” Een tiener genaamd Jairo weet dit uit eigen ervaring. „Onze school was de eerste [in de stad New York] met metaaldetectors,” zegt hij, „maar dat wil niet zeggen dat de leerlingen geen messen en vuurwapens meer bij zich hebben. Ik weet niet hoe ze ze naar binnen krijgen, maar het lukt.”
Het is begrijpelijk dat vanwege het gevaar aangevallen te worden, veel jongeren zich afvragen hoe zij zich kunnen beschermen. Lola vertelt: „Nadat een meisje van mijn school om haar oorbellen doodgestoken was, werd op school begonnen met cursussen in zelfverdediging. Bijna iedereen gaf zich ervoor op.” Andere jongeren zijn ertoe overgegaan spuitbussen en andere wapens bij zich te steken. De vraag is: Zijn zelfverdedigingsmethoden werkelijk een bescherming voor je?
De vechtsporten
Op tv krijg je het steeds weer voorgeschoteld — experts in de oosterse vechtsporten die de lucht doorklieven, trappen en stoten uitdelend met de gratie van een danser. Binnen enkele seconden liggen de slechteriken bewegingloos op de grond. Verbazingwekkend! De oosterse vechtsporten lijken een afdoende bescherming. In werkelijkheid is het leven echter anders dan in de film. Een man met jarenlange ervaring in karate zei: „Een kogel is al voldoende. Als iemand op enige afstand van je een vuurwapen heeft, heb je geen schijn van kans. Ben je te nauw ingesloten, zonder enige ruimte om je te bewegen, dan is het ook niet zo doeltreffend.”
Besef ook dat het heel wat geld en jarenlang energiek trainen kost om de oosterse vechtsporten goed te beheersen. En als je niet blijft trainen, kan je vermogen om die kunstige bewegingen uit te voeren in minder dan geen tijd gevaarlijk roestig worden. Hetzelfde geldt voor andere vormen van zelfverdediging, zoals boksen. Bovendien zal iemand die de reputatie heeft dat hij weet hoe hij vechten moet, waarschijnlijk ongewenste aandacht trekken. Onruststokers kunnen besluiten eens te kijken of je je mannetje staat.
Er schuilt echter nog een groter gevaar in het leren van de oosterse vechtsporten. In het blad The Economist werd onlangs bericht: „De meeste, zo niet alle, oosterse vechtsporten zijn onverbrekelijk verbonden met de drie belangrijkste Oostaziatische godsdiensten: het boeddhisme, het tauïsme en het confucianisme.” Een andere bron zegt erover: „Alles wat bij karate plaatsvindt — elke beweging, elk gevoel — kan tot een Zen-beginsel herleid worden.” Zen is een boeddhistische sekte die de nadruk legt op godsdienstige meditatie. Deze godsdienstige grondslagen stellen christenen voor een groot probleem gezien de bijbelse woorden in 2 Korinthiërs 6:17: „’Gaat daarom [bij valse aanbidders] vandaan en scheidt u af’, zegt Jehovah, ’en raakt het onreine niet langer aan.’”
Het gebruik van wapens
Wat valt er echter te zeggen over het bij je dragen van een vuurwapen of een mes? Dat kan je inderdaad een gevoel van zekerheid geven. Maar dat gevoel zou wel eens fataal kunnen blijken als je onnodige risico’s zou gaan nemen of om moeilijkheden zou gaan vragen. De bijbel waarschuwt: „Wat degene betreft die op het kwade uit is, over hem zal het komen” (Spreuken 11:27). En als er ongenode narigheid op je pad komt, zal het conflict door het trekken van een wapen zeker escaleren. Het zou je je leven kunnen kosten — of misschien zou je uiteindelijk iemand anders van het leven beroven. Hoe zou God, de Bron van het leven, jouw daden bezien als je het gebruik van geweld had kunnen vermijden? — Psalm 11:5; 36:9.
Natuurlijk zijn sommigen niet echt van plan dodelijk geweld te gebruiken. Zij zeggen bijvoorbeeld dat zij alleen maar een wapen bij zich hebben om mensen die hen lastig vallen af te schrikken. Maar, zegt het blad Health: „Schietinstructeurs beamen: Koop geen vuurwapen als je niet bereid bent het te gebruiken. Voor de schijn met een vuurwapen zwaaien kan sommige aanvallers afschrikken, maar zal andere alleen maar woedend maken.”
Wat te zeggen van „veiliger” wapens, zoals spuitbussen? Nog afgezien van het feit dat deze wapens hier en daar bij de wet verboden zijn, kleven er ernstige nadelen aan. In plaats van een door drugs verdwaasde aanvaller uit te schakelen, zullen ze hem misschien alleen maar razend maken. Het is zelfs mogelijk dat de wind het spul in jouw gezicht blaast in plaats van in dat van de aanvaller — aangenomen althans dat je de spuitbus voor de dag kunt halen. De aanvaller die je in je zakken of tas ziet rommelen, kan ervan uitgaan dat je naar een vuurwapen grijpt en dan besluiten zelf tot agressieve daden over te gaan. Een vrouwelijke rechercheur van politie merkt dan ook op: „Er is geen enkele garantie dat mace [een chemische spray], of enig ander wapen, werkt. Of dat je het op tijd bij de hand hebt. Wapens maken een situatie er nooit beter op. Mensen verwachten er te veel van.”
Wapens — De godvruchtige zienswijze
Het gevaar van geweld was in Jezus’ tijd al reëel. Een van zijn beroemdste gelijkenissen, algemeen de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan genoemd, ging over een voorval waarbij beroving met geweld betrokken was (Lukas 10:30-35). Toen Jezus zijn discipelen vroeg zich toe te rusten met zwaarden, was dat niet uit het oogpunt van bescherming. In feite was het voor hem aanleiding tot het uitspreken van het beginsel: „Allen die naar het zwaard grijpen, zullen door het zwaard vergaan.” — Mattheüs 26:51, 52; Lukas 22:36-38.
Ware christenen wapenen zich dus niet om hun medemens letsel toe te brengen. (Vergelijk Jesaja 2:4.) Zij volgen de bijbelse raad in Romeinen 12:18 op: „Zijt indien mogelijk, voor zover het van u afhangt, vredelievend jegens alle mensen.” Betekent dit dat je weerloos bent? Beslist niet!
Wijsheid — Beter dan wapens
In een tijd waarin er voor alles een apparaatje schijnt te zijn, verbaast het je misschien te horen dat je kunt beschikken over een verdedigingsmiddel dat veel doeltreffender is dan enig werktuig van menselijke makelij. In Prediker 9:18 lezen wij: „Wijsheid is beter dan strijdwerktuigen.” Deze wijsheid is meer dan gewiekst en slim en ’door de wol geverfd’ zijn. Het is het in praktijk brengen van bijbelse beginselen, en dat kan je vaak helpen geweldsituaties in eerste instantie te vermijden.
Jairo bijvoorbeeld, die eerder over het geweld op zijn school vertelde, gaat moeilijkheden uit de weg door de bijbelse woorden in 1 Thessalonicenzen 4:11 in praktijk te brengen: ’Stel het u ten doel rustig te leven en u met uw eigen zaken te bemoeien.’ Jairo zegt: „Als je weet dat er gevochten gaat worden, moet je je met je eigen zaken bemoeien en naar huis gaan. Sommigen blijven in de buurt rondhangen en komen dan in moeilijkheden.”
„Iedereen laten weten dat ik een van Jehovah’s Getuigen ben, is mijn beste bescherming”, verklaart Lola. „Mensen laten me met rust omdat zij weten dat ik geen bedreiging voor hen zal vormen.” „Het is meer dan alleen zeggen dat je een Getuige bent”, voegt Eliu eraan toe. „Ze moeten zien dat je anders bent.” Christenen moeten „geen deel van de wereld” zijn (Johannes 15:19). Maar pas op dat je niet de indruk wekt je superieur te voelen (Spreuken 11:2). Een jongere zei het zo: „Loop niet door de gangen alsof ze van jou zijn.” Dat zou wrevel kunnen oproepen. Een zekere Luchy, ook een christelijke jongere, vertelt: „Ik ben vriendelijk en ik praat tegen mijn klasgenoten; maar ik gedraag me gewoon niet zoals zij.”
Hoe je je kleedt is ook belangrijk. „Ik zorg ervoor geen dingen te dragen die de aandacht trekken”, zegt een jongen. „Ik vind dat ik niet de duurste merken hoef te dragen om er goed uit te zien.” Het opvolgen van de bijbelse raad om je bescheiden te kleden, kan je helpen niet op te vallen en moeilijkheden te vermijden. — 1 Timotheüs 2:9.
Als je met geweld geconfronteerd wordt
Stel nu echter dat je in weerwil van de moeite die je doet om het kwaad uit de weg te gaan, met geweld wordt bedreigd, wat dan? Probeer eerst het beginsel in Spreuken 15:1 in praktijk te brengen: „Een zacht antwoord keert woede af, maar een woord dat smart veroorzaakt, doet toorn opkomen.” Eliu deed dat toen hij nog op school zat. Hij zegt: „Soms komt het er gewoon op aan provocerende uitspraken niet zo serieus te nemen. In heel wat gevallen worden de moeilijkheden veroorzaakt door de manier waarop je reageert.” Door te weigeren ’kwaad met kwaad te vergelden’, kun je misschien voorkomen dat een situatie uit de hand loopt. — Romeinen 12:17.
Wanneer een diplomatiek optreden faalt, moet je echter stappen nemen om je te beschermen. Eist een groep jongeren dat je hun je gymschoenen of andere bezittingen die je lief zijn geeft, geef ze dan! Je leven is veel kostbaarder dan de dingen die je bezit (Lukas 12:15). Lijkt er geweld te dreigen, loop dan weg — beter nog, ren weg! ’Verwijder u vóórdat de ruzie is uitgebroken’, zegt Spreuken 17:14. (Vergelijk Lukas 4:29, 30; Johannes 8:59.) Is ontsnappen onmogelijk, dan kan het zijn dat je geen andere keus blijft dan het geweld zo goed mogelijk af te weren. Laat je ouders erna in elk geval weten wat er gebeurd is. Misschien kunnen zij je op de een of andere manier helpen.
Precies zoals de bijbel profeteerde, leven wij in gewelddadige tijden (2 Timotheüs 3:1-5). Maar het dragen van een vuurwapen of het leren van karatetrappen zal het er niet veiliger op maken voor je. Wees voorzichtig. Gebruik godvruchtige wijsheid wanneer je met moeilijkheden wordt geconfronteerd. En bovenal, heb geloof en vertrouwen in Jehovah. Net als de psalmist kun je vol overtuiging bidden: „Van de man des gewelds zult gij mij bevrijden.” — Psalm 18:48.
[Illustratie op blz. 13]
Vechtsporten zijn niet de oplossing voor christenen