Waarom niet bang om hun stem te laten horen
TERUGKIJKEND zou men kunnen zeggen dat de botsing tussen Jehovah’s Getuigen en het nazisme of nationaal-socialisme praktisch onvermijdelijk was. Waarom? Vanwege de onvermurwbare eisen van de nazi’s die onverenigbaar waren met drie fundamentele, op de bijbel gebaseerde overtuigingen van de Getuigen. Dat zijn: (1) Jehovah God is de Opperste Soeverein. (2) Ware christenen zijn politiek neutraal. (3) God zal hen weer tot leven brengen die zich tot in de dood trouw aan hem hebben betoond.
Deze bijbels gefundeerde overtuigingen waren bepalend voor het vastberaden standpunt dat Jehovah’s Getuigen tegen de goddeloze eisen van de nazi’s innamen. Daarom verhieven zij moedig hun stem en ontmaskerden het nazisme als een goddeloos kwaad.
Jehovah’s Getuigen weigerden „Heil Hitler” te zeggen. Zij weigerden omdat zij hun redding aan God toeschrijven en hun leven uitsluitend aan hem hebben opgedragen. De bijbel zegt van Jehovah: ’Gij alleen zijt de Allerhoogste over heel de aarde.’ — Psalm 83:18.
In feite impliceerde „Heil Hitler” dat redding door Hitler kwam. Daarom konden de Getuigen niet God trouw zijn en tegelijkertijd een mens als redder begroeten. Hun leven, alsook hun loyaliteit en trouw, behoorden God toe.
Jehovah’s Getuigen hadden duidelijke precedenten voor hun weigering om aan Hitlers onrechtmatige eisen te voldoen. Toen Jezus’ eerste-eeuwse apostelen bijvoorbeeld werd geboden op te houden met het bekendmaken van het goede nieuws omtrent de Christus, weigerden zij dat. Zij zeiden: „Wij moeten God als regeerder meer gehoorzamen dan mensen.” De bijbel verhaalt dat de autoriteiten hen vanwege dit vastberaden standpunt ’geselden en hun het bevel gaven niet meer op basis van Jezus’ naam te spreken’. Toch weigerden de apostelen dat God-tartende bevel te gehoorzamen. ’Zij bleven zonder ophouden onderwijzen en het goede nieuws bekendmaken.’ — Handelingen 5:29, 40-42.
Vele vroege christenen stierven omdat zij God meer gehoorzaamden dan mensen. Menigeen vond de dood in de Romeinse arena’s omdat hij weigerde Caesar ’heil’, redding, toe te schrijven door een daad van aanbidding voor hem te verrichten. Maar voor hen was het een eer en een overwinning om zich zelfs tot de dood aan God getrouw te tonen, net als een dapper soldaat bereid is voor zijn land te sterven.
Omdat Jehovah’s Getuigen slechts één regering voorstaan, namelijk Gods koninkrijk, hebben sommigen hen als gezagsondermijnend beschouwd. Maar niets zou verder bezijden de waarheid kunnen zijn. In navolging van Jezus’ apostelen ’zijn zij geen deel van de wereld’ (Johannes 17:16). Zij zijn politiek neutraal. Vanwege hun loyaliteit aan God gehoorzamen zij de wetten van hun respectieve menselijke regeringen. Ja, zij zijn voorbeeldig in hun ’onderworpenheid aan de superieure autoriteiten’ (Romeinen 13:1). Nooit hebben zij opstand tegen enige menselijke regering bepleit!
Er is echter een grens die onder geen beding overschreden kan worden. Het is de grens tussen de plicht van Jehovah’s Getuigen jegens mensen en hun plicht jegens God. Zij geven caesar, de regeringsautoriteiten, wat caesar toekomt, maar God wat Hem toekomt (Mattheüs 22:21). Als iemand probeert hun iets af te dwingen wat God toekomt, zal die poging falen.
En als een Getuige nu met de dood wordt bedreigd? Welnu, Jehovah’s Getuigen hebben een onwankelbaar vertrouwen in Gods vermogen hen weer tot leven te brengen (Handelingen 24:15). Getuigen hebben dus dezelfde instelling als drie jonge Hebreeën in het oude Babylon. Toen zij werden bedreigd met de dood in een vuuroven, zeiden zij tegen koning Nebukadnezar: „Als het moet, kan onze God die wij dienen, ons verlossen. . . . Het worde u bekend, o koning, dat wij úw goden niet dienen, en het gouden beeld dat gij hebt opgericht, zullen wij stellig niet aanbidden.” — Daniël 3:17, 18.
Zo was dus — het is reeds gezegd — een ideologische strijd onvermijdelijk toen Hitler zich tot een god maakte en op zijn voetstuk klauterde. Het Derde Rijk, het zwaard getrokken, zag zich gesteld tegenover een klein groepje Jehovah’s Getuigen die loyaliteit hadden gezworen aan de ware God, de Almachtige God, Jehovah. Nog voordat de strijd begon, stond de uitkomst evenwel al vast.
[Kader op blz. 5]
Getrouw tot de dood
WOLFGANG KUSSEROW was een van degenen die ter dood werden gebracht, omdat hij God trouw bleef en weigerde het nazisme te ondersteunen. Kort voordat hij op 28 maart 1942 werd onthoofd, schreef hij zijn ouders en broers en zussen: „Nu moet ik, jullie derde zoon en broer, jullie morgenochtend verlaten. Wees niet bedroefd, want de tijd zal komen dat wij weer samen zullen zijn. . . . Hoe groot zal dan onze vreugde zijn als wij herenigd worden! . . . Nu zijn wij uit elkaar gerukt, en elk van ons moet de beproeving doorstaan; dan zullen wij beloond worden.”
Kort voor zijn terechtstelling op 8 januari 1941 schreef Johannes Harms in een laatste brief aan zijn vader: „Mijn doodvonnis is al geveld en ik ben dag en nacht geketend — de plekken (op het papier) zijn van de handboeien . . . Mijn lieve vader, in de geest roep ik u toe getrouw te blijven, zoals ik heb getracht getrouw te blijven, en dan zullen wij elkaar weerzien. Ik zal tot het allerlaatst aan u denken.”