Van onze lezers

Godsdienst en oorlog Ik wil mijn waardering uiten voor de serie „Wanneer de godsdienst partij kiest in oorlogen” in de Ontwaakt! van 22 oktober 1994. Hoewel ik de tijd heb meegemaakt dat de Serviërs in Kroatië werden afgeslacht, was ik te klein om het me te herinneren. Deze ingewikkelde en tragische situatie is dan ook iets wat mij na aan het hart ligt. Ik waardeer de manier waarop u de rol van de godsdienst en haar niet-aflatende pogingen om de tweedracht en haat onder deze nationale groepen aan te wakkeren, hebt belicht.

M. K., Verenigde Staten

Het artikel „Wij hebben Hitlers oorlog niet gesteund” heeft mij heel veel gedaan. Het was zo goed geschreven dat ik bijna moest huilen. Ik ben vijftien jaar en ik vind het aanmoedigend te weten dat ongeacht welke — veel mindere — vervolging ik op school of in de prediking te verduren kan krijgen, ik die kan doorstaan.

A. M., Verenigde Staten

Ik heb een paar tranen moeten wegpinken onder het lezen over de beproevingen die de familie Wohlfahrt heeft meegemaakt. Bij hun beproevingen lijken mijn kleine tegenslagen zo onbelangrijk. Het artikel heeft me aangemoedigd te volharden, wetend dat wij als christenen voor soortgelijke tegenstand kunnen komen te staan nu dit samenstel ten einde loopt.

M. S., Verenigde Staten

Hulpverlening Ik heb me zorgen gemaakt over Jehovah’s Getuigen in Rwanda. Na het artikel „De zorg voor slachtoffers van de tragedie in Rwanda” gelezen te hebben (22 december 1994), weet ik nu enigszins wat zij doormaken. In het artikel stond dat er veel Getuigen omgekomen zijn. De hoop hen in het Paradijs te ontmoeten, heeft het wat draaglijker voor me gemaakt. Ondertussen zal ik bidden voor mijn geloofsgenoten in Rwanda.

J. D., Japan

De zelden zichtbare wolf Bedankt voor alle informatieve en vaak grappige artikelen die jullie over Jehovah’s schepping publiceren. Het artikel „Een zelden zichtbaar dier — Gehaat en bemind” over Canis lupus (8 september 1994) was bijzonder interessant. Maar op de afbeelding op de eerste bladzijde van het artikel lijkt het dier mij te klein om een wolf te zijn.

S. W., Duitsland

Wij stellen het commentaar van deze opmerkzame lezeres zeer op prijs. Het silhouet blijkt feitelijk op een foto van een coyote, niet van een wolf, gebaseerd te zijn. Onze verontschuldigingen voor de gemaakte fout. — Red.

Satanisme Ik vind de stereotypen en generalisaties over heavy metal-​muziek door uw hele serie „De verlokking van het satanisme” heen (22 september 1994) ontstellend. Hoewel het waar is dat er bands zijn die aan dit stereotiepe beeld beantwoorden, wordt in uw artikel nagelaten andere, positieve boodschappen in heavy metal-​muziek te vermelden.

C. C., Verenigde Staten

Het is mogelijk dat niet alle heavy metal-​muziek het satanisme rechtstreeks propageert. Niettemin is het schaamteloze uiterlijk en gedrag van zelfs de ’gewonere’ heavy metal-​bands algemeen bekend. Hetzelfde geldt voor de al lang bestaande connectie van dit genre muziek met drugs en geweld. Met het oog op deze feiten voelden wij ons verplicht onze lezers te waarschuwen zich met geen enkele vorm van deze muziek in te laten. — Red.

Alles wat jullie schreven was juist. Onze oudste dochter heeft een christelijke opvoeding gekregen. Maar op een gegeven moment werd zij steeds opstandiger. Wij ontdekten dat zij met jongeren omging die naar heavy metal-​muziek luisterden. Zij hield heavy metal-​bandjes verborgen en luisterde ’s avonds naar de liedjes met een koptelefoon op. Sommige van de teksten waren gescandeerde satanische kreten! Later ontdekten wij verborgen satanische symbolen in haar kamer. Ten slotte is zij het huis uitgegaan en zij is nog steeds geestelijk dood. En het is allemaal begonnen met heavy metal-​muziek.

D. B., Verenigde Staten