Seminars ter verbetering van de betrekkingen tussen artsen en Jehovah’s Getuigen
HET is christenen bij Gods wet verboden hoe dan ook bloed tot zich te nemen (Handelingen 15:28, 29). Gehoorzaamheid aan die wet heeft soms tot misverstanden geleid, met als gevolg dat christenen een beschikbare en effectieve alternatieve medische behandeling van hun gezondheidsproblemen werd ontzegd.
Om een beter begrip te bewerkstelligen en artsen te helpen deze patiënten te behandelen zonder bloed te gebruiken, hebben Jehovah’s Getuigen een nuttige contactdienst opgebouwd. Het Besturende Lichaam van Jehovah’s Getuigen heeft een Ziekenhuisinformatiedienst (Hospital Information Services, HIS) opgezet in Brooklyn (New York), om daarvoor uitgekozen Getuigen die ouderling zijn op te leiden om deel uit te maken van Ziekenhuiscontactcomités (ZCC’s). Er is medisch onderzoek verricht en de resultaten zijn gepresenteerd in seminars voor de ZCC’s. Deze informatie wordt vervolgens gepresenteerd aan artsen en ziekenhuizen. Ook kunnen in een poging confrontaties te vermijden, regelingen worden getroffen voor het consulteren van andere ervaren artsen.
Is dit programma een succes geweest? Is de gepresenteerde informatie werkelijk nuttig geweest? Hoe hebben artsen erop gereageerd? De volgende indrukken die werden weergegeven door een arts die een recent ZCC-seminar bijwoonde, zijn informatief en boezemen vertrouwen in.
„Ik hoop dat jullie deze indrukken ter zake en nuttig zullen vinden.
Allereerst moet mij van het hart dat het een voorrecht was gevraagd te worden het tweede seminar voor Ziekenhuiscontactcomités bij te wonen, dat geleid werd door stafleden van de Ziekenhuisinformatiedienst van het hoofdbureau van Jehovah’s Getuigen in New York. Mijn verwachtingen voor deze bijeenkomst werden niet alleen bewaarheid maar ruimschoots overtroffen. De inleidende opmerkingen van de voorzitter zetten de toon voor het twee dagen durende programma. Hij beklemtoonde dat het ZCC niet louter een instrument is om te voorzien in de behoeften van zieke Getuigen tijdens hun verblijf in een ziekenhuis. Het comité zorgt voor een waardevolle gelegenheid om veel mythen te ontzenuwen die over de Getuigen in omloop zijn bij het grote publiek en bij artsen, ziekenhuisdirecties en ander medisch personeel.
Voor veel van deze mensen is het een totale verrassing te horen dat Jehovah’s Getuigen in hun medische opvattingen helemaal niet als de Christian Scientists zijn. Getuigen maken geen gebruik van een ’recht om te sterven’ en ambiëren niet het martelaarschap. De bloedkwestie is ook geen kreet van een organisatie maar veeleer een innige persoonlijke overtuiging. Zulke onthullingen onderstrepen dat onderwijs verschaffen een van de doeleinden van het ZCC is. Ja, hoe merkwaardig het ook mag lijken, zelfs artsen kunnen nog leren en hebben nog veel te leren over bloedvrije medische alternatieven. Ik sta voortdurend verbaasd van de omvang en grondigheid van het wetenschappelijk onderzoek waarin door deze regeling wordt voorzien en veel ervan is beslist nieuw voor mij. En daar eindigen de onderwijsfuncties van het ZCC niet. Ze strekken zich verder uit tot ziekenhuisdirecties, tot maatschappelijke instellingen en zelfs tot de juridische en rechterlijke autoriteiten.
De comités getroosten zich buitengewone inspanningen om artsen te lokaliseren en te benaderen die de opvattingen van Getuigen respecteren en hun hulp in te roepen. Natuurlijk gaat dit veel verder dan dokterskringen, daar het ZCC ook streeft naar werkbare betrekkingen met ziekenhuizen, werkers in de gezondheidszorg, advocaten en rechters. Misschien is de treffendste boodschap die overgebracht moet worden, dat Jehovah’s Getuigen redelijke mensen zijn, geen fanatici, en dat zij alleen om aanvaardbare alternatieven voor bloed vragen. . . . Er kleven grote gevaren aan het gebruik van bloed en het ZCC vervult beslist een belangrijke rol door de aandacht op deze gevaren te vestigen en de medische wereld uitdrukkelijk te wijzen op de mogelijke risico’s van bloed en bloedprodukten.
Ik sta voortdurend verbaasd van de informatie die het ZCC door de Ziekenhuisinformatiedienst en het Wachttorengenootschap wordt verschaft. Maar zoals iedere vakman kan bevestigen, kan nagenoeg elk karwei geklaard worden indien voor de juiste gereedschappen wordt gezorgd. . . . Het was fascinerend over de regelingen te horen die nu getroffen zijn om snel en effectief op vrijwel elke medische noodsituatie te reageren. Elk lid van een ZCC wordt opgeleid om noodzakelijke demografische inlichtingen te vergaren, de houding van artsen en ziekenhuizen snel in te schatten en nauwkeurig te evalueren hoe urgent de situatie is en hoe ernstig de potentiële dreiging van juridische stappen door het ziekenhuis in termen van gerechtelijke bevelen tot transfusie.
Wij hebben bestudeerd op welke manieren de behoeften en wensen van Getuige-patiënten duidelijk gemaakt kunnen worden, hoe met ongelovige familieleden moet worden omgegaan, zelfs hoe de behandelingsovereenkomst met artsen beëindigd kan worden en de patiënt kan worden overgebracht naar een andere medische instelling waar men meer openstaat voor de behoeften van Getuigen. De interactie van het ZCC met de media kreeg aandacht en er werden richtlijnen verschaft, waarbij opnieuw werd beklemtoond waar het om gaat, dat Getuigen niet alle medische zorg weigeren, maar alleen bloed. Dit zou in grote lijnen gezien kunnen worden als equivalent aan de weigering van een abortus maar niet van elke operatie door een vroom katholiek.
De leden van de contactcomités zijn opgeleid om talrijke veel voorkomende vragen te beantwoorden die gesteld worden door zowel ziekenhuizen als artsen, en af en toe zelfs door Getuigen. Dat zouden kwesties kunnen zijn als de aanvaardbaarheid van immunoglobulinen of albumine, het gebruik van cryoprecipitaat of medische technieken als hemodilutie, extracorporale bloedsomloop, de „cell-saver” en hemodialyse.
Ik heb genoten van een boeiende bespreking van de juridische overwegingen die betrokken zijn bij het begrijpen en toepassen van de wet ter verdediging van Getuigen en hun geloofsovertuiging. De juridische uitspraken die de basis vormen voor de verdediging van de rechten van Getuigen op medische zelfbeschikking, zijn uitgangspunt voor een nogal fascinerende discussie. Sommigen kan het werk van het Ziekenhuiscontactcomité overbodig, onnodig zelfs toelijken; maar werkelijk, dit netwerk voor hulpverlening is onontbeerlijk. Elke dag zie ik Getuige-patiënten die niet bekend zijn met het ziekenhuismilieu en misschien niet op de hoogte zijn van veel bloedvrije medische alternatieven. Bovendien kunnen weinigen echt weten hoeveel meewerkende artsen er bij het comité bekend zijn of met welke specifieke wettelijke rechten en plichten elk van ons te maken krijgt bij het zoeken van een medische behandeling zonder bloed.
Sta mij toe een ogenblik af te dwalen om een lovend woord te wijden aan de inspanningen van HIS. Als cardioloog merk ik dat er weinig tijd overblijft om het vijftal bladen te lezen dat rechtstreeks van belang is voor mijn subspecialisme [catheterisatie, balloncatheterisatie, enzovoort], laat staan die betreffende het wijdere scala der interne geneeskunde. Het zou een onmogelijke opgave zijn de hele hooiberg der medische literatuur door te pluizen naar de verwijzingen die misschien enkele zeer specifieke oplossingen aandragen voor problemen die zich voordoen bij de bloedvrije behandeling van mijn patiënten. Opnieuw schiet het Genootschap mij te hulp door een magneet te verschaffen om de speld van ter zake doend onderzoek uit die spreekwoordelijke hooiberg van tijdschriftartikelen te trekken.
De voortdurende ’updates’ uit Brooklyn helpen me bij te blijven met alle recente ontwikkelingen die van invloed kunnen zijn op mijn praktijk. Ze zijn veel grondiger en dwingender dan enige mij bekende computerservice die me uittreksels uit tijdschriften verschaft. Natuurlijk moet het ook zo zijn, in aanmerking genomen wat er op het spel staat.” — Door dr. Stephen E. Pope, cardioloog in de regio San Francisco Bay, in Californië.
[Kader op blz. 20]
• In de Verenigde Staten verlenen ongeveer 18.000 artsen graag hun medewerking door Jehovah’s Getuigen bloedvrije medische zorg te verlenen. Wereldwijd is het aantal 50.000.
• In de Verenigde Staten zijn 45 medische centra voor bloedvrije medische behandeling en chirurgie. Wereldwijd is het aantal 80.