Hedendaagse jongeren — Een gemakkelijke prooi voor het satanisme?
„SATANAANBIDDING verbreidt zich onder de jongeren”, berichtte een Finse krant van 27 februari 1993. Naar wat de politie van Tampere in Finland bekend is geworden, brengen criminelen die zich met de drugshandel bezighouden, jongeren en vooral meisjes in contact met satanaanbidding. In veel gevallen zijn deze slachtoffers en nieuwe leden tussen de tien en vijftien jaar. „Satanaanbidding heeft onder hedendaagse jonge tieners een vruchtbare grond gevonden”, berichtte de krant.
„De opkomst van satanaanbidding is niet slechts een trend van eigen (Finse) bodem”, waarschuwde de krant. „Zo waarschuwde het Zuidafrikaanse, in Johannesburg verschijnende tijdschrift Star onlangs dat satanaanbidding vat heeft op de blanke gegoede jeugd van het land.” Werkelijk, satanaanbidding is een internationale nachtmerrie voor zowel ouders als kinderen.
In essentie belooft het satanisme misleidend heel veel in ruil voor heel weinig. „Aanbid de Duivel; neem deel aan zijn vuiligheden en als tegenprestatie zal hij je geven wat je wilt. En dat is de reden waarom sommige jongeren satanisme zo aantrekkelijk vinden”, legde het tijdschrift ’Teen uit.
„Mijn filosofie is dat je echt alles uit het leven moet halen”, zei een tiener die toegeeft lid van een satanische groep te zijn. „Ik zie twee krachten in de natuur: goed en kwaad. Alle dingen waarvan mensen zeggen dat ze slecht zijn, zijn de dingen die je gelukkig maken. Zonden leiden tot emotionele, fysieke en mentale bevrediging”, zei hij.
Toen aan een rechercheur in Denver (Colorado, VS), een deskundige op het gebied van satanische sekten, werd gevraagd waarom hij dacht dat tieners zo ontvankelijk schijnen voor satanisme, antwoordde hij: „Ik zal nooit vergeten wat een tiener en satanaanbidder mij vertelde. Hij zei: ’Waar moet je voor leven? Wij leven voor het heden en doen wat wij willen. Er is geen toekomst.’”
Dr. Khalil Ahmad, hoofd van de afdeling adolescentenvoorzieningen van het Nova Scotia Hospital in Dartmouth (Canada), legde uit wat naar zijn mening de aantrekkingskracht vormt van satanisme. „Tieners zoeken naar opwinding. Degenen met een zwakke wil, de verliezers vaak, worden aangetrokken door [satanisme]. Het geeft hun een vals idee van macht.”
Een andere politiedeskundige op het gebied van satanisme, een rechercheur in San Francisco, lokaliseert het probleem: „Onze wereld is een apathische plek. Wij zijn meer met onszelf bezig dan met elkaar. Wij leven in een gewelddadige, negatieve maatschappij. Jongeren zien dat als een normale manier van leven en worden bijgevolg tot satanisme verlokt.”
Hoe diep zijn hedendaagse jongeren in satanisme verwikkeld? „Jongeren doden zichzelf en hun vrienden. Het is werkelijk een probleem”, waarschuwde Larry Jones, hoofd van de onderzoeksorganisatie Cult Crime Impact Network en inspecteur bij de politie in Boise (Idaho, VS). Een andere politiefunctionaris, uit de staat Illinois, die de ontwikkelingen van het satanisme volgt omdat hij politie-counselor is voor middelbare scholen, zei dat negentig procent van de jongeren die liefhebberen in duivelaanbidding, daarin verwikkeld raakt omdat het een bevlieging is, maar tien procent „wordt er echt door gepakt en gaat steeds dieper”.
Een in Brooklyn (New York) verschijnend nieuwsblad voor scholen, School News Nationwide, had in de uitgave jan-febr-mrt 1994 in de rubriek religie een artikel „Waarom satanisme tieners aantrekt”. Er werd in bericht: „Na een vechtpartij tussen twee jongens in de schoolkantine was de winnaar opgesprongen en had een vreemd groetend gebaar gemaakt met gebalde vuist en uitgestoken wijsvinger en pink. De tekenleraar kon maar niet begrijpen waarom zoveel jongeren tekeningen maakten van op demonen gelijkende mannen met een bokkekop. En er bleven boeken over het occulte verdwijnen uit de schoolbibliotheek.
De kwestie was, de jongelui flirtten met de macht, de magie, het mysterie van satanisme. Voor de meesten was het leuk en opwindend. Voor sommigen was het ernst — dodelijke ernst voor de zeventienjarige Lloyd Gamble — die zijn leven verloor in een satanisch offer.
Na de dood van Lloyd en nadat wegens de moord zijn vijftienjarige broer was gearresteerd, leerden de volwassenen van het district Monroe de tekens begrijpen die voordien zo mysterieus waren geweest: de hand die het duivelsteken maakte, de bokkekoptekeningen en de boeken die voeding gaven aan de fantasie, de rituelen en de betoveringen van de tieners.”
Er lijkt geen eind te komen aan de berichten over tieners, en nog jonger, die ouders en andere leden van hun familie doodden vanwege satanaanbidding. Kinderen zijn bij zulke handelingen gedood door andere kinderen. Net als satanisme bedrijvende volwassenen hebben kinderen dieren verminkt en gedood. Huisdieren zijn geofferd op een aan satanische rituelen gewijd altaar. Er is geen ruimte om hier zelfs een gedeeltelijke weergave af te drukken van de slachting die is aangericht door kinderen die duivelaanbidding tot hun religie hebben gemaakt.
Zijn dit voorbeelden van kinderen die maar een beetje liefhebberen in satanisme? Zijn degenen die echt diep in duivelaanbidding verwikkeld zijn een zeldzaamheid? Nee, luidt het antwoord van degenen die een onderzoek hebben ingesteld naar de beoefenaars van het occulte. David Toma, een voormalig lid van de zedenpolitie en inmiddels spreker op scholen, zei dat hij op elke school waar hij spreekt dezelfde vraag stelt: „Hoevelen van jullie kennen iemand of weten van iemand die aan satanische praktijken doet?” Hij schat dat „echt wel een derde van de leerlingen de hand opsteekt”.
Volgens Shane Westhoelter, president van het National Information Network, is een dertig tot veertig procent van alle leerlingen van middelbare scholen in de een of andere vorm van het occulte verwikkeld. Bovendien wordt naar Westhoelters mening wel zeventig procent van alle misdaden door tieners onder de zeventien ingegeven door betrokkenheid bij het occulte.
[Inzet op blz. 5]
Satanaanbidding heeft een vruchtbare bodem gevonden onder de hedendaagse jonge mensen