Van onze lezers
Communicatie Hartelijk dank voor de schitterende serie „Communicatie in het huwelijk” (22 januari 1994). Ik ben 26 jaar getrouwd. Enkele jaren geleden ontstonden er grote spanningen in ons huwelijk en er dreigde een crisis. Het probleem was ons gebrek aan communicatie. Ik doorvorste de publikaties van het Wachttorengenootschap en probeerde dat wat ik las in praktijk te brengen. Mijn man begon de bijbel ook te bestuderen. Maar deze artikelen hebben mij extra punten om aan te werken onder de aandacht gebracht. Ze helpen me onderscheidingsvermogen aan te kweken en hebben me gemotiveerd om de suggesties toe te passen.
J. K., Japan
Jonge mensen vragen Het artikel „Jonge mensen vragen . . . Is het erg om zo maar wat rond te hangen?” (22 juni 1993) heeft mij echt een duwtje in de goede richting gegeven. Ik woon in een omgeving waar zo maar wat rondhangen heel gebruikelijk is. Ik denk dat veel jongeren zoals ik profijt zullen hebben van dit materiaal.
T. S., Nigeria
Het artikel „Waarom zijn mijn ouders zo humeurig?” (8 november 1993) was voor mij bijzonder interessant omdat ik een vader heb die woedend op mij wordt om wat mijn broer doet. Soms ga ik met mijn vader mee naar zijn werk en nu besef ik wat een spanningen hij te verwerken krijgt.
A. K., Verenigde Staten
Dank u wel voor de artikelen „Ontwikkel ik me normaal?” en „Waarom ontwikkel ik me zo snel?” (22 september en 8 oktober 1993) Ik ben elf jaar en sommige mensen zeggen dat ik te klein voor mijn leeftijd ben. De artikelen waren echt geweldig.
J. R. P., Duitsland
Ik ben elf jaar en ben het doelwit geweest van gemene grapjes over mijn lengte. Dank u dat u mij helpt in te zien dat ik op dat punt niet de enige ben en dat ik normaal ben. Ik ontwikkel me gewoon sneller dan anderen. De artikelen zijn echt een hulp voor me geweest.
E. Q., Engeland
Ik wou dat ik dit artikel een paar jaar geleden had gehad toen een van onze zoons in de puberteit kwam en de hoogte inschoot tot zijn huidige lengte van 2,06 meter. Ik kan jullie niet zeggen hoe vaak het eerste wat mensen zeiden was: ’Tjonge, wat ben jij lang!’ of: ’Wat voor weer is het boven?’ in plaats van: ’Hallo, hoe gaat het met jou?’ Onnodig te zeggen dat het een toch al lastige leeftijd nog moeilijker maakte. Wij moeten jongeren helpen zich op hun gemak te voelen met het lichaam dat zij geërfd hebben. Jullie artikel werd zeer op prijs gesteld.
M. D., Verenigde Staten
Getrouwe vader Hartelijk dank voor het aanmoedigende artikel „Het getrouwe voorbeeld van mijn vader” (22 december 1993). Mijn eigen vader stierf bijna twee jaar geleden in getrouwheid. Zijn benen waren zo gezwollen dat hij de laatste maand niet meer kon lopen. Maar tot op de laatste dag predikte hij tegen iedereen die aan zijn bed verscheen. Hij besteedde zijn laatste maand nog bijna twintig uur aan het praten met anderen over zijn geloof. Het artikel herinnerde mij eraan dat ’dezelfde dingen in de vorm van lijden zich aan de gehele gemeenschap van onze broeders voltrekken’. — 1 Petrus 5:9.
D. P., Verenigde Staten
Bloedtransfusies Graag zou ik mijn dank uiten voor het artikel „De samenwerking tussen Jehovah’s Getuigen en de medische wereld” (22 november 1993). Jehovah’s bezorgdheid voor zowel ons lichamelijk als ons geestelijk welzijn sprak eruit. Bijna dertien jaar geleden werd mij na een bevalling tegen mijn wil een bloedtransfusie toegediend. Ik besef dus hoe belangrijk het is dat er christelijke mannen zijn die opgeleid zijn om ons te hulp te komen als dat nodig is. Ik hoop en bid dat anderen bespaard mag blijven wat ik doorgemaakt heb.
K. T., Verenigde Staten