Een blik op de wereld
Betere leiders gevraagd
Mensen over de hele wereld beginnen genoeg te krijgen van hun leiders. „Sommigen betogen”, zo zegt The Wall Street Journal, „dat de huidige groep wereldleiders misschien gewoon niet tegen hun taak opgewassen is.” De voormalige Franse president Valéry Giscard d’Estaing zegt: „Wij zijn getuige van een crisis in representatieve democratie.” Vanwaar de toenemende ontevredenheid van het publiek? Omdat de mensen „zich ergeren aan leiders die klein lijken in een tijd waarin de problemen waarmee zij worden geconfronteerd, zo groot zijn”, antwoordt de krant, en zegt verder: „Zij zijn het zat, besluiteloosheid en corruptie aan te treffen terwijl zij op zoek zijn naar leiding. En niet alleen de individuele politici zijn het doelwit van de frustratie van het publiek: In landen als Japan en Italië wordt aan het hele politieke stelsel getwijfeld.” Hoewel regeringen inderdaad impopulair worden in economisch moeilijke tijden, „is deze situatie uitzonderlijk omdat ze zich in zoveel landen tegelijk voordoet, en omdat ze niet alleen de regerende maar ook de oppositiepartijen raakt”. Volgens de heer Giscard d’Estaing is er meer dan een economische opleving nodig om weer een optimistische stemming te krijgen. „Onze maatschappijen moeten uitzicht op de toekomst bieden.”
Jehovah’s Getuigen in Mexico wettelijk erkend
Op 7 mei ontvingen Jehovah’s Getuigen een wettelijke status als religie in Mexico. Een document waarin deze erkenning werd gegarandeerd, werd hun op 31 mei overhandigd door de onderminister van Binnenlandse Zaken. Dit was opnieuw een stap voorwaarts naar religieuze vrijheid in Mexico. Op 1 april 1989 konden Jehovah’s Getuigen voor het eerst in alle vrijheid gebeden opzenden tijdens hun gemeentevergaderingen en de bijbel gebruiken in hun bediening van deur tot deur. Er zijn meer dan 370.000 Getuigen in Mexico. De Mexicaanse regering wijzigde vorig jaar haar wetten en begon religieuze organisaties in het land wettelijke erkenning te verlenen.
Mensenrechten zinloos
Het VN-Centrum voor de Mensenrechten in Genève (Zwitserland) schat dat „de helft van de mensheid het slachtoffer is van ernstige schendingen van de mensenrechten”, zo meldt het Duitse nieuwsblad Süddeutsche Zeitung. Deze schendingen variëren van marteling, verkrachting en executie tot slavernij, uithongering en kindermishandeling. Het centrum schat dat 150 tot 200 miljoen kinderen in meer dan 50 landen tot kinderarbeid worden gedwongen. Bovendien zijn miljoenen mensen het slachtoffer van racisme en vijandigheid tegenover buitenlanders. „In een omgeving van armoede en ontbering zijn mensenrechten zinloos”, zei de heer Ibrahime Fall, hoofd van het centrum. „Wij hebben weliswaar een mens naar de maan gestuurd, maar de wereld waarin wij leven blijft moeilijk, gevaarlijk en vaak dodelijk.”
Kinderprostitutie neemt toe
„Artsen, politiefunctionarissen en maatschappelijk werkers . . . melden dat er een toenemende vraag is naar kinderen en adolescenten voor de prostitutie omdat klanten hen als ’veiliger’ en waarschijnlijk vrij van AIDS beschouwen”, zegt de International Herald Tribune van Parijs. Op een onlangs in Brussel gehouden conferentie van de UNESCO (de VN-organisatie voor onderwijs, wetenschap en cultuur) over „de handel in seks en de mensenrechten”, bevestigden deskundigen dat klanten bereid zijn een veel hogere prijs te betalen voor kinderen die geacht worden maagd te zijn. Hoewel de deskundigen toegaven dat de wereldomvattende AIDS-epidemie een belangrijke factor was, brachten zij ook naar voren dat de vele facetten van de hoogst lucratieve seksindustrie „het openlijk kopen en verkopen van seks normaal hebben gemaakt en taboes op seksuele uitbuiting van kinderen hebben uitgehold”. Uit UNESCO-onderzoeken blijkt dat het probleem vooral wijdverbreid is in Benin, Brazilië, Colombia, Thailand en op de Filippijnen. Naar schatting 800.000 van de twee miljoen Thaise prostituées zijn kinderen en adolescenten, en op Sri Lanka werken naar verluidt meer dan 10.000 jongens van 6 tot 14 jaar als prostitué.
De krachttoeren van een huisvrouw
„Ze zwoegt als een marathonloopster . . . maar krijgt zelfs niet de voldoening van een medaille”, zegt het Italiaanse dagblad Il Messaggero over de gewone huisvrouw. Onderzoekingen door het Instituut voor Sportwetenschappen te Rome tonen aan dat de energie die de gemiddelde huisvrouw tijdens haar huishoudelijke werk verbruikt (meer dan 200 calorieën per uur) „te vergelijken [is] met die van een aantal sporten”. Hoewel sommige sporten duidelijk veel meer calorieën vergen, worden de statistische gegevens relevanter „wanneer men bedenkt dat de huisvrouw haar werk zo’n acht uur per dag doet”. Recordhoudster in het hardlopen Marisa Masullo geeft toe: „Ik vind huishoudelijk werk veel vermoeiender dan trainen.”
Een waterplaneet
Als al het water op aarde gelijkmatig over de oppervlakte van de planeet verdeeld zou worden, zou het een wereldomvattende oceaan van 2,5 kilometer diep vormen, zegt het tijdschrift People & the Planet. Ja, alle landoppervlakken van de aarde zouden in de Grote Oceaan passen, en dan zou er nog heel wat ruimte overblijven. Toch bestaat slechts 3 procent van de enorme waterreserves van de aarde uit zoet water. En maar 1 procent van het zoete water van de planeet is direct beschikbaar voor de mensheid. De rest ligt vast in gletsjers en ijskappen of bevindt zich onder de grond. Desondanks is dat ene procent voldoende om twee- tot driemaal de huidige wereldbevolking te onderhouden. „Jammer genoeg”, zo luidt de klacht in het tijdschrift, „is zoet water zeer ongelijk verdeeld en wordt het overal verspild.” Bijgevolg leven volgens één schatting twee miljard aardbewoners in gebieden waar een ernstig tekort aan water heerst.
Afval leeft lang
Hoe lang duurt het voordat gewoon afval vergaan is? Volgens cijfers die gepubliceerd zijn door het Italiaanse tijdschrift Focus duurt het 3 tot 6 maanden voordat groenteafval of papieren zakdoeken afgebroken zijn, voor sigarettefilters is dat 1 tot 2 jaar, voor kauwgom 5 jaar en voor aluminium blikjes 10 tot 100 jaar. Maar sommige plastic materialen „blijven eeuwen onveranderd . . . Ze lossen niet op in water . . ., en er bestaan geen micro-organismen die toegerust zijn om zich ermee te voeden.” Polystyreen, meestal gebruikt als verpakkingsmateriaal, ook voor voedsel en dranken, zal misschien pas in de loop van een millennium worden afgebroken, en er gaan 4000 jaar voorbij voordat glazen flessen naar hun plaats in de natuurlijke kringloop zijn teruggekeerd.
Gaatjes zijn besmettelijk
„Tandbederf is besmettelijk.” Zo luidt een bericht van de nieuwsdienst Agence France-Presse over een onderzoek door een Zwitserse tandheelkundige faculteit en de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Hun onderzoek brengt aan het licht dat de Streptococcus mutans, de bacterie die tandbederf veroorzaakt, vaak van de mond van het ene gezinslid naar die van het andere wordt overgebracht, zoals wanneer ouder en kind met dezelfde lepel eten of wanneer vader of moeder vóór het voeden even van baby’s fles proeft. Het risico neemt toe naar gelang van de hoeveelheid bacteriën in iemands speeksel. De bacteriën, die suikers omzetten in een zuur dat de tanden aantast, schijnen vooral te gedijen in de mond van kinderen tussen één en vier jaar — de periode waarin de tanden van de kinderen speciaal gevoelig zijn voor bederf.
Helmen voor fietsers
Draag een hoofdbescherming! Dit is het advies dat de WHO aan fietsers geeft. Hoewel een helm de kans op hoofdletsel met 75 procent verkleint, is Australië momenteel het enige land dat fietsers verplicht er een te dragen. In de Verenigde Staten wordt het dodencijfer onder fietsers voor twee derde veroorzaakt door schedel- en hersenletsel, waarbij kinderen van 6 tot 14 jaar het grootste risico lopen. De WHO uit de klacht: „De afkeer van sommige fietsers [tegen het dragen van een helm] is moeilijk te begrijpen wanneer men in aanmerking neemt dat niemand meer ontkent dat de helm voor motorrijders een doeltreffende bescherming is.”
Stofmijten
„Niemand weet eigenlijk hoe ze er komen, maar huisstofmijten zijn in bijna elk huis te vinden”, merkt het tijdschrift Science News op. Onzichtbaar voor het menselijk oog, voeden deze ongewervelde diertjes zich met de huidschilfers die mensen voortdurend verliezen. De beestjes zijn in beddegoed, tapijten en gestoffeerde meubels te vinden. Hoeveel? Onderzoekers, gewapend met stofzuiger en microscoop, bekeken het stof in twee door mijten geplaagde huizen. Een sofa in één huis leverde 7454 mijten per gram stof op, en nog eens 2361 mijten per gram in het tapijt onder de sofa.
Erger dan de Zwarte Dood
„In het 14de-eeuwse Europa eiste de Zwarte Dood ongeveer 25 miljoen slachtoffers, één op de vier mensen”, zegt het tijdschrift American Health. „Uit nieuwe gegevens blijkt dat als mensen op de huidige schaal blijven roken, sigaretten tien keer zoveel mensen het leven zullen kosten: minstens 250 miljoen, ofte wel één op de vijf mensen die nu in ontwikkelde landen leven.” De bevindingen, gebaseerd op een massaal onderzoek onder meer dan een miljoen mensen, toonden aan dat roken nog dodelijker is dan men had gedacht. „Wij dachten dat ongeveer één op de vier rokers de dood vindt door hun gewoonte”, zei dr. Richard Peto, hoogleraar aan de Universiteit van Oxford (Engeland). „Maar nu weten wij dat minstens een derde — en mogelijk heel wat meer — van alle rokers eraan sterft. Het effect dat roken op het sterftecijfer van een land heeft, is veel groter dan de invloed van elke andere factor.” Van de 250 miljoen verwachte doden zal meer dan de helft bestaan uit mensen van 35 tot 69 jaar, die hun leven met gemiddeld 23 jaar verkort zullen hebben door te roken.