Zal er ooit een nieuwe wereld komen?

OP 13 april 1991 hield George Bush, de toenmalige president van de Verenigde Staten, een toespraak in Montgomery (Alabama) met als titel: „De mogelijkheid van een nieuwe wereldorde”. Tot slot verklaarde hij: „De nieuwe wereld die ons wacht . . ., het is een geweldige wereld waarin veel te ontdekken zal zijn.”

Twee maanden later werd in The Bulletin of the Atomic Scientists gezegd dat met de val van de communistische regimes in Oost-Europa, „een nieuwe wereldorde gebaseerd op vrede, gerechtigheid en democratie nabij scheen te zijn”.

Zulke opmerkingen over een nieuwe wereld zijn ook in 1993 nog te horen. In The New York Times werd in januari bericht over een verdrag waarbij men zich verbond tot vermindering van het aantal kernwapens. De krant schreef: „Dat brengt Amerika en Rusland ’op de drempel van een nieuwe wereld van hoop’, in de welgekozen woorden van president Bush.”

Twee weken later verkondigde de nieuwe Amerikaanse president Bill Clinton in zijn inhuldigingsrede: „Thans, nu een oude orde voorbijgaat, is de nieuwe wereld vrijer maar minder stabiel.” Hij beweerde zelfs: „Deze nieuwe wereld heeft het leven van miljoenen Amerikanen reeds verrijkt.”

Er is dus heel wat gepraat over een nieuwe wereld — een andere en betere wereld. Volgens één telling heeft George Bush in een betrekkelijk korte periode 42 maal in openbare verklaringen over een „nieuwe wereldorde” gesproken.

Maar zijn zulke uitspraken uniek? Zijn ze al eerder gehoord?

Niet echt iets nieuws

In mei 1919, vlak na de Eerste Wereldoorlog, belegde de Federale Raad van Kerken van Christus in Amerika een bijeenkomst in Cleveland (Ohio) waarop ’de mogelijkheid van een nieuwe en betere wereld’ werd verkondigd. Eén spreker betoogde: „Het zal een nieuwe wereld zijn waarin wedijver als grondbeginsel plaats zal hebben gemaakt voor de grondbeginselen samenwerking en kameraadschap. Het zal een nieuwe wereld zijn waarin het grondbeginsel eenheid in de plaats zal zijn gekomen voor het grondbeginsel verdeeldheid . . . Het zal een nieuwe wereld zijn waarin broederlijkheid en vriendschap elke vijandschap verdrongen zullen hebben, behalve de oorlog tegen het kwaad.”

Hoe zou deze nieuwe wereld naar de mening van de kerken komen? Door middel van Gods in de bijbel beloofde Koninkrijksregering? Nee. Ze verwachtten dat zo’n nieuwe wereld tot stand gebracht zou worden door een politieke organisatie. „Dat wat wij thans de Volkenbond noemen,” zo zei een kerkelijk leider, „is een onontkoombaar en onvermijdelijk uitvloeisel van ons hele christelijke geloof en streven in de wereld.” Kerkelijke leiders uit die periode bevalen de Volkenbond zelfs aan als „de politieke uitdrukking van het koninkrijk Gods op aarde”.

Een machtig leider in Duitsland daarentegen, Adolf Hitler, keerde zich tegen de Volkenbond en stichtte in de jaren ’30 het Duitse Derde Rijk. Hij beweerde dat dit Reich duizend jaar stand zou houden en zou bewerkstelligen wat volgens de bijbel alleen Gods koninkrijk kan. „Ik begin met de jonge mensen”, zei Hitler. „Met hen kan ik een nieuwe wereld maken.”

Hitler liet in Neurenberg een reusachtig stadion bouwen om met de macht van de nazi’s te pronken. Veelzeggend was dat er op een bijna 300 meter lang podium 144 gigantische zuilen kwamen te staan. Waarom 144 zuilen? De bijbel zegt dat „het Lam” Jezus Christus 144.000 mederegeerders zou hebben en dat hun heerschappij duizend jaar zou duren (Openbaring 14:1; 20:4, 6). Kennelijk was de bouw in het stadion van Neurenberg van 144 zuilen geen numeriek toeval, want van het gebruik van bijbelse taal en symbolen door nazi-functionarissen wordt in heel wat verslagen getuigd.

Wat was het resultaat van de pogingen van mensen om te verwezenlijken wat volgens de bijbel slechts door Gods koninkrijk tot stand gebracht zal worden?

Het falen van menselijke pogingen

De geschiedenis bevestigt welsprekend dat de Volkenbond er niet in geslaagd is een nieuwe wereld van vrede te brengen. Die organisatie stortte ineen toen de naties in de Tweede Wereldoorlog gedompeld werden. Verder lag na slechts twaalf jaar het Derde Rijk in puin. Het was een compleet fiasco, een schande voor de mensheid.

Door de hele geschiedenis heen zijn menselijke pogingen om een vredige nieuwe wereld te scheppen onveranderlijk mislukt. „Elke beschaving die ooit heeft bestaan, is uiteindelijk ineengestort”, merkte de voormalige minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten, Henry Kissinger, op. „De geschiedenis is een verhaal van mislukte pogingen, van aspiraties die niet verwezenlijkt werden.”

Wat valt er dan over de nieuwe wereldorde te zeggen waarvan wereldleiders de laatste tijd de mond vol hebben? Uitbarstingen van etnisch geweld hebben het idee alleen al van zo’n nieuwe wereld tot iets bespottelijks gemaakt. Op 6 maart jongstleden bijvoorbeeld hoonde de columnist William Pfaff: „De nieuwe wereldorde is gekomen. Ze werkt en is echt nieuw, want ze heiligt invasie, agressie en etnische zuivering als aanvaardbaar internationaal gedrag.”

De verschrikkelijke tweedracht en de gruwelen die zich sinds de val van het communisme hebben voorgedaan, zijn ontstellend. Zelfs George Bush erkende vlak voordat hij in januari zijn ambt neerlegde: „De nieuwe wereld zou mettertijd wel eens net zo dreigend kunnen zijn als de oude.”

Reden tot hoop?

Wil dit zeggen dat de situatie hopeloos is? Is een nieuwe wereld slechts een wensdroom? Het is duidelijk dat mensen er niet in zijn geslaagd een nieuwe wereld te scheppen. Maar hoe staat het met de belofte van de Schepper om dit te doen? „Er zijn nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, die wij overeenkomstig zijn [Gods] belofte verwachten”, zegt de bijbel. — 2 Petrus 3:13.

De nieuwe hemelen die God belooft, zijn een nieuw bestuur over de aarde. Dat nieuwe bestuur is Gods koninkrijk, zijn hemelse regering waarom Jezus mensen leerde bidden (Mattheüs 6:9, 10). Die hemelse regering zal dan bestaan uit Jezus Christus en 144.000 medeheersers, en de nieuwe aarde zal een nieuwe mensenmaatschappij zijn. Ja, zij zullen in een glorierijke nieuwe wereld leven en loyaal Gods heerschappij steunen.

Gods Koninkrijksregering zal over de beloofde nieuwe wereld heersen. Die nieuwe wereld zal dus niet van menselijke makelij zijn. „Het koninkrijk Gods betekent nooit een door mensen ondernomen actie of een door mensen gesticht rijk”, legt een bijbelse encyclopedie uit. „Het koninkrijk is een daad van God, niet iets wat mensen tot stand brengen, zelfs niet iets wat toegewijde christenen bewerkstelligen.” — The Zondervan Pictorial Encyclopedia of the Bible.

De nieuwe wereld onder Gods koninkrijk zal vast en zeker komen. U kunt u op de belofte dat ze komt verlaten, omdat die belofte gedaan wordt door „God, die niet liegen kan” (Titus 1:2). Beschouw nu eens wat voor wereld Gods nieuwe wereld zal zijn.

[Illustratieverantwoording op blz. 3]

NASA-foto